เดินผ่านท้องนาแถวย่านโคเตยามะใกล้มหาวิทยาลัยซากุชิงงากุอิงท่ามกลางความมืดในคืนที่หมู่เมฆบังพระจันทร์
เขียนเมื่อ 2026/02/02 21:43
แก้ไขล่าสุด 2026/02/04 04:58
# จันทร์ 2 ก.พ. 2026
ปกติแล้วหลังเลิกงานเรามักจะหาที่แวะกินมื้อเย็นตามเส้นทางสายรถราง ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นแถวย่านยุยโนโมริ ไม่ก็แถวตั้งแต่สถานีอุตสึโนมิยะไปจนถึงสถานีมิเนะ
แต่ว่าวันนี้เกิดอยากลองแวะไปกินแถวสถานีหน้าโรงเรียนมัธยมปลายเซย์เรียว (清陵高校前駅) ซึ่งก็อยู่ระหว่างทาง
สถานีนี้อยู่ใกล้กับมหาวิทยาลัยซากุชิงงากุอิง (作新学院大学) และใกล้ๆกันนั้นก็มีโรงเรียนมัธยมปลายเซย์เรียว (清陵高等学校) ซึ่งเป็นที่มาของชื่อสถานี
ที่ใช้ชื่อโรงเรียนเป็นชื่อสถานี แทนที่จะใช้ชื่อมหาวิทยาลัย ทั้งๆที่มหาวิทยาลัยใหญ่กว่าและใกล้สถานีกว่า ก็เพราะว่ามหาวิทยาลัยซากุชิงงากุอิงนี้เป็นมหาวิทยาลัยเอกชน ส่วนโรงเรียนเป็นโรงเรียนรัฐ รถรางที่นี่ยึดหลักการตั้งชื่อว่าจะไม่ใช้ชื่อที่อ้างอิงถึงอะไรที่เป็นเอกชน
ที่จริงแล้วร้านที่เราเลือกแวะไปกินครั้งนี้ก็ไม่ได้อยู่ใกล้กับสถานีมากนัก ต้องเดินไป ๑.๕ กิโลเมตรจากสถานี แต่ก็ไม่ได้มีวิธีที่เดินทางไปได้ง่ายกว่านั้น
ตอนที่ตัดสินใจเลือกไปกินร้านนี้ก็ไม่ได้คิดอะไรมากกับระยะทาง แต่ที่ผิดคาดก็คือเส้นทางเดินที่แผนที่กูเกิลชี้บอกให้ไปนั้นระหว่างทางต้องผ่านท้องนาที่ค่อนข้างเปลี่ยวและมืด ที่จริงไม่เหมาะที่จะมาเดินตอนกลางคืนเลย น่ากลัวอยู่ สัมผัสได้ถึงความเป็นชนบทจริงๆ
ร้านยังอยู่ไม่ไกลจากสถานีซากปราสาทโทบิยามะ (飛山城跡駅) ซึ่งอยู่ข้างเคียงด้วย ห่างไป ๑.๕ กิโลเมตรเหมือนกัน จะเดินจากสถานีไหนก็พอๆกัน ดังนั้นครั้งนี้หลังจากที่ขาไปเดินจากสถานีหน้าโรงเรียนมัธยมหลายเซย์เรียว ขากลับก็กลับจากสถานีซากปราสาทโทบิยามะ
มาลงรถรางที่สถานีหน้าโรงเรียนมัธยมปลายเซย์เรียว
เมื่อลงมาก็มองเห็นมหาวิทยาลัยซากุชิงงากุเองอยู่ตรงหน้าเลย ขณะนั้นพระจันทร์เต็มดวงแต่เมฆเยอะบดบัง เลยได้ภาพที่ดูสวยไปอีกแบบ
เดินมาผ่านหน้าประตูทางเข้ามหาวิทยาลัย
เดินถัดมาก็เจอโรงเรียนมัธยมปลายเซย์เรียว
ประตูหน้าทางเข้าโรงเรียน
เดินต่อไปทางตะวันตก ทางขวาเป็นบริเวณสนามของโรงเรียน และทางซ้ายยังมีโรงเรียนมัธยมต้นเซย์เรียวด้วย ระหว่างทางยังพอมีแสงไฟเปิดเพราะเป็นแถวโรวเรียน แต่ในเวลานี้ก็เปลี่ยวและเงียบอยู่
เดินมาถึงสุดทาง
แล้วก็เดินต่อลงไปตามทางลาดตรงนี้
ตรงหน้าก็เป็นถนนที่ตัดผ่านท้องนา
ระหว่างตัดกลางท้องนาถนนมืดมิดน่ากลัวอยู่ ไม่คิดว่าจะต้องมาเดินที่แบบนี้ในเวลาแบบนี้
เดินผ่านมาไม่นานก็เริ่มกลับมาเห็นอาคารบ้านเรือน
เดินออกถนนตรงนี้มาก็เจอย่านเล็กๆที่มีพวกร้านอาหารนิดหน่อย
แล้วก็มาถึงร้านอาหารที่เป็นเป้าหมายครั้งนี้ คุรุมะยะราเมง (くるまやラーメン) ร้านนี้ที่จริงเป็นร้านราเมงที่มีหลายสาขาอยู่ในญี่ปุ่น ในเมืองอุตสึโนมิยะเองก็มีอยู่หลายร้าน สำหรับสาขานี้เรียกว่าสาขาโคเตยามะ (鐺山) ซึ่งเป็นชื่อย่านแถวนี้
ภายในร้าน มานั่งตรงที่นั่งเคาน์เตอร์
เมนู มีราเมงหลากหลาย โดยหลักแล้วเป็นราเมงมิโสะ
เห็นมีราเมงมิโสะที่มีแต่ข้าวโพดและเนย ไม่มีเนื้อเลย ๑๒๐๕ เยน ดูแปลกดีก็เลยลองเลือกอันนี้ ก็อร่อยดี ปกติราเมงมักใส่เนื้อหมู แต่กินแบบไม่มีเนื้อมีแต่ข้าวโพดแบบนี้ก็ดูไม่เลวเหมือนกัน
กินเสร็จก็ออกทาแล้วเดินต่อ คราวนี้ไปทางสถานีซากปราสาทโทบิยามะ
ระหว่างทางตรงนี้ไม่ได้เปลี่ยวมากเท่าตอนขาที่เดินมา มีอาคารบ้านเรือนอยู่ประปราย
ตรงนี้เป็นคลินิก จากลานจอดรถมองไปไกลทางตะวันตกเห็นทิวทัศน์ย่านใจกลางเมืองด้วย
เริ่มมองเห็นทางยกระดับที่เป็นเส้นทางรถราง ปกติแล้วเส้นทางส่วนใหญ่รถรางจะวิ่งกลางถนนที่รถยนต์ทั่วไปวิ่ง แต่ว่าตรงช่วงนี้เป็นเส้นทางพิเศษสำหรับรถรางวิ่งโดยเฉพาะ
เข้ามาเดินตามถนนเลียบเส้นทางรถราง
จากตรงนี้มองไปทางขวาเห็นสถานีซากปราสาทโทบิยามะแล้ว
เดินมาขึ้นสถานีตรงนี้
เข้ามาถึงภายในสถานีรถราง มารอรถตรงนี้
จากภายในสถานี มองไปเห็นลานกว้างด้านหน้าสถานี ตรงนี้มีลานจอดรถนิดหน่อย
แล้วรถรางก็มา ได้เวลาเดินทางกลับ
ก็สิ้นสุดการเดินเล่นผจญภัยเล็กๆเพื่อแวะกินราเมงหลังเลิกงาน ตอนแรกไม่คิดว่าจะถึงขนาดมีเรื่องให้มาเขียนบันทึกเล่า แต่พอดีทิวทัศน์ระหว่างทางสวยกว่าที่คิด
ปกติแล้วหลังเลิกงานเรามักจะหาที่แวะกินมื้อเย็นตามเส้นทางสายรถราง ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นแถวย่านยุยโนโมริ ไม่ก็แถวตั้งแต่สถานีอุตสึโนมิยะไปจนถึงสถานีมิเนะ
แต่ว่าวันนี้เกิดอยากลองแวะไปกินแถวสถานีหน้าโรงเรียนมัธยมปลายเซย์เรียว (清陵高校前駅) ซึ่งก็อยู่ระหว่างทาง
สถานีนี้อยู่ใกล้กับมหาวิทยาลัยซากุชิงงากุอิง (作新学院大学) และใกล้ๆกันนั้นก็มีโรงเรียนมัธยมปลายเซย์เรียว (清陵高等学校) ซึ่งเป็นที่มาของชื่อสถานี
ที่ใช้ชื่อโรงเรียนเป็นชื่อสถานี แทนที่จะใช้ชื่อมหาวิทยาลัย ทั้งๆที่มหาวิทยาลัยใหญ่กว่าและใกล้สถานีกว่า ก็เพราะว่ามหาวิทยาลัยซากุชิงงากุอิงนี้เป็นมหาวิทยาลัยเอกชน ส่วนโรงเรียนเป็นโรงเรียนรัฐ รถรางที่นี่ยึดหลักการตั้งชื่อว่าจะไม่ใช้ชื่อที่อ้างอิงถึงอะไรที่เป็นเอกชน
ที่จริงแล้วร้านที่เราเลือกแวะไปกินครั้งนี้ก็ไม่ได้อยู่ใกล้กับสถานีมากนัก ต้องเดินไป ๑.๕ กิโลเมตรจากสถานี แต่ก็ไม่ได้มีวิธีที่เดินทางไปได้ง่ายกว่านั้น
ตอนที่ตัดสินใจเลือกไปกินร้านนี้ก็ไม่ได้คิดอะไรมากกับระยะทาง แต่ที่ผิดคาดก็คือเส้นทางเดินที่แผนที่กูเกิลชี้บอกให้ไปนั้นระหว่างทางต้องผ่านท้องนาที่ค่อนข้างเปลี่ยวและมืด ที่จริงไม่เหมาะที่จะมาเดินตอนกลางคืนเลย น่ากลัวอยู่ สัมผัสได้ถึงความเป็นชนบทจริงๆ
ร้านยังอยู่ไม่ไกลจากสถานีซากปราสาทโทบิยามะ (飛山城跡駅) ซึ่งอยู่ข้างเคียงด้วย ห่างไป ๑.๕ กิโลเมตรเหมือนกัน จะเดินจากสถานีไหนก็พอๆกัน ดังนั้นครั้งนี้หลังจากที่ขาไปเดินจากสถานีหน้าโรงเรียนมัธยมหลายเซย์เรียว ขากลับก็กลับจากสถานีซากปราสาทโทบิยามะ
มาลงรถรางที่สถานีหน้าโรงเรียนมัธยมปลายเซย์เรียว
เมื่อลงมาก็มองเห็นมหาวิทยาลัยซากุชิงงากุเองอยู่ตรงหน้าเลย ขณะนั้นพระจันทร์เต็มดวงแต่เมฆเยอะบดบัง เลยได้ภาพที่ดูสวยไปอีกแบบ
เดินมาผ่านหน้าประตูทางเข้ามหาวิทยาลัย
เดินถัดมาก็เจอโรงเรียนมัธยมปลายเซย์เรียว
ประตูหน้าทางเข้าโรงเรียน
เดินต่อไปทางตะวันตก ทางขวาเป็นบริเวณสนามของโรงเรียน และทางซ้ายยังมีโรงเรียนมัธยมต้นเซย์เรียวด้วย ระหว่างทางยังพอมีแสงไฟเปิดเพราะเป็นแถวโรวเรียน แต่ในเวลานี้ก็เปลี่ยวและเงียบอยู่
เดินมาถึงสุดทาง
แล้วก็เดินต่อลงไปตามทางลาดตรงนี้
ตรงหน้าก็เป็นถนนที่ตัดผ่านท้องนา
ระหว่างตัดกลางท้องนาถนนมืดมิดน่ากลัวอยู่ ไม่คิดว่าจะต้องมาเดินที่แบบนี้ในเวลาแบบนี้
เดินผ่านมาไม่นานก็เริ่มกลับมาเห็นอาคารบ้านเรือน
เดินออกถนนตรงนี้มาก็เจอย่านเล็กๆที่มีพวกร้านอาหารนิดหน่อย
แล้วก็มาถึงร้านอาหารที่เป็นเป้าหมายครั้งนี้ คุรุมะยะราเมง (くるまやラーメン) ร้านนี้ที่จริงเป็นร้านราเมงที่มีหลายสาขาอยู่ในญี่ปุ่น ในเมืองอุตสึโนมิยะเองก็มีอยู่หลายร้าน สำหรับสาขานี้เรียกว่าสาขาโคเตยามะ (鐺山) ซึ่งเป็นชื่อย่านแถวนี้
ภายในร้าน มานั่งตรงที่นั่งเคาน์เตอร์
เมนู มีราเมงหลากหลาย โดยหลักแล้วเป็นราเมงมิโสะ
เห็นมีราเมงมิโสะที่มีแต่ข้าวโพดและเนย ไม่มีเนื้อเลย ๑๒๐๕ เยน ดูแปลกดีก็เลยลองเลือกอันนี้ ก็อร่อยดี ปกติราเมงมักใส่เนื้อหมู แต่กินแบบไม่มีเนื้อมีแต่ข้าวโพดแบบนี้ก็ดูไม่เลวเหมือนกัน
กินเสร็จก็ออกทาแล้วเดินต่อ คราวนี้ไปทางสถานีซากปราสาทโทบิยามะ
ระหว่างทางตรงนี้ไม่ได้เปลี่ยวมากเท่าตอนขาที่เดินมา มีอาคารบ้านเรือนอยู่ประปราย
ตรงนี้เป็นคลินิก จากลานจอดรถมองไปไกลทางตะวันตกเห็นทิวทัศน์ย่านใจกลางเมืองด้วย
เริ่มมองเห็นทางยกระดับที่เป็นเส้นทางรถราง ปกติแล้วเส้นทางส่วนใหญ่รถรางจะวิ่งกลางถนนที่รถยนต์ทั่วไปวิ่ง แต่ว่าตรงช่วงนี้เป็นเส้นทางพิเศษสำหรับรถรางวิ่งโดยเฉพาะ
เข้ามาเดินตามถนนเลียบเส้นทางรถราง
จากตรงนี้มองไปทางขวาเห็นสถานีซากปราสาทโทบิยามะแล้ว
เดินมาขึ้นสถานีตรงนี้
เข้ามาถึงภายในสถานีรถราง มารอรถตรงนี้
จากภายในสถานี มองไปเห็นลานกว้างด้านหน้าสถานี ตรงนี้มีลานจอดรถนิดหน่อย
แล้วรถรางก็มา ได้เวลาเดินทางกลับ
ก็สิ้นสุดการเดินเล่นผจญภัยเล็กๆเพื่อแวะกินราเมงหลังเลิกงาน ตอนแรกไม่คิดว่าจะถึงขนาดมีเรื่องให้มาเขียนบันทึกเล่า แต่พอดีทิวทัศน์ระหว่างทางสวยกว่าที่คิด
-----------------------------------------
囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧
หมวดหมู่
-- ประเทศญี่ปุ่น >> โทจิงิ-- ท่องเที่ยว >> อาหารญี่ปุ่น >> ราเมง
-- ท่องเที่ยว >> รถราง
-- ท่องเที่ยว >> มหาวิทยาลัย