ชมโคฟุงทาเกชิตะเซงเงงยามะแล้วแวะร้านราเมงแถวใกล้นิคมอุตสาหกรรมคิโยฮาระและซากปราสาทโทบิยามะ
เขียนเมื่อ 2026/07/09 21:04
แก้ไขล่าสุด 2026/07/10 04:51
# พฤหัส 9 ก.ค. 2026
วันนี้ได้แวะไปเดินเล่นเที่ยวตามเส้นทางรถรางขากลับหลังเลิกงานมาอีก เป้าหมายคราวนี้คือแถวสถานีหน้ากรีนสเตเดียม (グリーンスタジアム前駅) ซึ่งอยู่ภายในเขตนิคมอุตสาหกรรมคิโยฮาระ (清原工業団地)
แถวนี้ที่จริงแล้วก็ไม่ได้มีอะไรมาก โดยหลักแล้วเป็นดงโรงงาน และเดินถัดต่อไปก็มีบ้านคนอยู่เบาบางและท้องนา แต่ก็ค้นเจอว่าทางตะวันตกมีร้านราเมงอยู่ ก็เลยออยากลองแวะไป และแถวนั้นยังมีโคฟุงทาเกชิตะเซงเงงยามะ (竹下浅間山古墳) ซึ่งเป็นโคฟุง (สุสานโบราณ) เล็กๆแห่งหนึ่ง
เริ่มจากนั่งรถรางกลับจากที่ทำงานมาลงที่สถานีตอนเย็น
เมื่อลงมาแล้วมองออกไปก็พบว่ารอบข้างเต็มไปด้วยอาคารของแคนนอน (キヤノン) บริษัทยักษ์ใหญ่ที่ผลิตพวกกล้องและอุปกรณ์ทางทัศนศาสตร์มากมายซึ่งคนไทยก็รู้จักเป็นอย่างดี ที่นี่เป็นโรงงานแห่งหนึ่งของแคนนอน ถือเป็นโรงงานที่มีขอบเขตกว้างใหญ่และโดดเด่นเมื่อเทียบกับของบริษัทอื่นในย่านนี้ ที่จริงสถานีหน้ากรีนสเตเดียมนี้มีอีกชื่อว่าสถานีหน้าแคนนอน (キヤノン前駅) ด้วย
ข้ามถนนไปทางตะวันตก สี่แยกนี้ล้อมรอบด้วยอาคารของแคนนอน
ระหว่างทางเดินไป ตรงนี้ก็ยังเป็นเขตโรงงานของแคนนอนไปอีกสักพัก
ตรงนี้เป็นทางเข้า
ถัดไปอีกก็เริ่มเป็นโรงงานของบริษัทอื่นแล้ว ซึ่งก็มีหลายบริษัทตั้งเรียงรายกันอยู่มากมาย
ตรงนี้เป็นทางเข้าสวนข้างโรงงาน ตามแผนที่บอกว่าเป็นทางลัดตัดเข้าไปได้ แต่เห็นแล้วข้างในมืด ตอนนี้ฟ้าก็เริ่มมืดแล้ว คงจะน่ากลัวอยู่ เลยตัดสินใจไม่เข้า ขอเดินอ้อมดีกว่า
จากตรงนี้ไปเริ่มพ้นเขตโรงงาน กลายเป็นย่านที่มีพวกบ้านที่อยู่อาศัยแล้ว
บันไดเดินลงไป
เดินลงมาแล้วข้ามถนนก็มีบันไดลงต่ออีก แต่ไม่ได้ลงต่อ
จากนั้นเดินไปตามถนนตรงนี้
แถวนี้เต็มไปด้วยบ้านคน จนดูไม่ออกเลยว่าโคฟุงอยู่ไหน แต่ดูตามแผนที่มาก็บอกว่าอยู่ตรงนี้
พอเดินเข้าซอยมาก็พบว่ามีส่วนที่ล้อมรั้วตั้งอยู่กลางหมู่บ้าน
รั้วไม่ได้สูงมาก จึงพอจะชูโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเหนือกำแพงเพื่อใช้ส่องดูภายในได้ ก็พบว่าโคฟุงอยู่ในนี้เอง ดูเหมือนจะถูกกั้นไว้ไม่ให้เดินเข้าจากตรงนี้ได้
ตอนแรกก็คิดว่าได้เห็นแค่นี้ก็พอแล้ว แต่ตอนจะออกไปเห็นมีคน เขาเหมือนดูออกว่าเราจะมาดูโคฟุงเลยทักแล้วก็บอกว่ามีทางเข้า ให้เดินอ้อมไป พอไปตามเขาบอกแล้วก็เห็นทางเข้าจริงๆ
เข้ามาก็เจอโคฟุง
เดินมาดูถึงหน้าปากทางเข้า มองเข้าไปก็ไม่ได้เห็นอะไร
ข้างๆมีป้ายที่เขียนอธิบายเกี่ยวกับที่นี่
ดูเสร็จก็เดินต่อไป ในขณะที่ฟ้าก็มืดลงทุกที
ตรงนี้เห็นมีทางเข้าวัด แต่ว่าดูจากแผนที่แล้วก็ยังต้องเดินต่อไปอีกหน่อย จึงไม่ได้เข้าไป
เดินต่อไป จนเริ่มมองเห็นร้านราเมงที่เป็นเป้าหมายแล้ว
ป้ายร้านเด่นมาแต่ไกล พร้อมป้ายที่บอกว่าร้านเปิดอยู่ ร้านชื่อว่านารุโตะ (鳴門)
เข้ามาก็ซื้อบัตรเลือกเมนูผ่านตู้ขายอัตโนมัติ ร้านนี้โดยหลักแล้วขายทสึเกเมง แต่ก็มีราเมงโชวยุด้วย ปกติเราไม่กินทสึเกเมงอยู่แล้วก็เลยเลือกราเมงธรรมดา สั่งราเมงโชวยุ ๙๕๐ เยน บวกไข่ ๑๕๐ เยน เป็น ๑๑๐๐ เยน
ภายในร้านไม่มีที่นั่งเคาน์เตอร์ แต่มีโต๊ะใหญ่สำหรับนั่งรวมแบบนี้
บัตรที่ซื้อผ่านตู้เมื่อเข้ามาก็ยื่นให้คนในร้าน ฉีกครึ่งนึงมาแล้วเก็บไว้ รอเขาเรียกแล้วต้องเอาบัตรนี้ไปรับอีก ทั้งหมดบริการตัวเอง เขาไม่มาส่งถึงที่นั่ง
รอสักพักอาหารก็มา ก็อร่อยดีทีเดียว
กินเสร็จออกมาฟ้าก็มืดแล้ว
ขากลับเดินไปอีกทางเพื่อขึ้นรถรางกลับจากสถานีซากปราสาทโทบิยามะ (飛山城跡駅) ซึ่งอยู่ไกลจากตรงนี้มากกว่าสถานีหน้ากรีนสเตเดียมที่มาลงตอนแรก แต่ว่าอยู่ค่อนไปทางตัวเมืองมากกว่าโดยรวมแล้วจึงประหยัดเวลามากกว่าได้ เมื่อต้องการนั่งรถรางกลับตัวเมือง
ระหว่างทางก็เป็นแบบนี้ ค่อนข้างเปลี่ยว แม้จะมีบ้านเรือนอยู่บ้าง แต่มืดๆ ก็น่ากลัวอยู่
เห็นมีป้ายบอกทางเข้าไปยังซากปราสาทโทบิยามะ ซึ่งเป็นสถานที่เที่ยว ที่จริงสถานีนี้ก็ใช้ชื่อตามซากปราสาทนี้ แต่ว่าก็อยู่ไกลไปพอสมควร เรามาที่สถานีนี้เป็นครั้งที่ ๓ แล้ว แต่ก็ยังไม่มีโอกาสได้ไปเที่ยวซากปราสาทจริงๆเลย ไว้ถ้ามีโอกาสก็อยากแวะไปเหมือนกัน แต่ครั้งนี้ไม่ใช่เป้าหมาย แล้วก็มืดแล้วด้วย
เดินมาเรื่อยๆก็เริ่มเห็นเส้นทางรถราง และตัวสถานีอยู่ทางโน้น
เดินมาขึ้นไปยังสถานีตรงนี้
แล้วก็มารอรถรางกลับ จบการเดินเที่ยวชมสุสานและกินราเมงลงเท่านี้
วันนี้ได้แวะไปเดินเล่นเที่ยวตามเส้นทางรถรางขากลับหลังเลิกงานมาอีก เป้าหมายคราวนี้คือแถวสถานีหน้ากรีนสเตเดียม (グリーンスタジアム前駅) ซึ่งอยู่ภายในเขตนิคมอุตสาหกรรมคิโยฮาระ (清原工業団地)
แถวนี้ที่จริงแล้วก็ไม่ได้มีอะไรมาก โดยหลักแล้วเป็นดงโรงงาน และเดินถัดต่อไปก็มีบ้านคนอยู่เบาบางและท้องนา แต่ก็ค้นเจอว่าทางตะวันตกมีร้านราเมงอยู่ ก็เลยออยากลองแวะไป และแถวนั้นยังมีโคฟุงทาเกชิตะเซงเงงยามะ (竹下浅間山古墳) ซึ่งเป็นโคฟุง (สุสานโบราณ) เล็กๆแห่งหนึ่ง
เริ่มจากนั่งรถรางกลับจากที่ทำงานมาลงที่สถานีตอนเย็น
เมื่อลงมาแล้วมองออกไปก็พบว่ารอบข้างเต็มไปด้วยอาคารของแคนนอน (キヤノン) บริษัทยักษ์ใหญ่ที่ผลิตพวกกล้องและอุปกรณ์ทางทัศนศาสตร์มากมายซึ่งคนไทยก็รู้จักเป็นอย่างดี ที่นี่เป็นโรงงานแห่งหนึ่งของแคนนอน ถือเป็นโรงงานที่มีขอบเขตกว้างใหญ่และโดดเด่นเมื่อเทียบกับของบริษัทอื่นในย่านนี้ ที่จริงสถานีหน้ากรีนสเตเดียมนี้มีอีกชื่อว่าสถานีหน้าแคนนอน (キヤノン前駅) ด้วย
ข้ามถนนไปทางตะวันตก สี่แยกนี้ล้อมรอบด้วยอาคารของแคนนอน
ระหว่างทางเดินไป ตรงนี้ก็ยังเป็นเขตโรงงานของแคนนอนไปอีกสักพัก
ตรงนี้เป็นทางเข้า
ถัดไปอีกก็เริ่มเป็นโรงงานของบริษัทอื่นแล้ว ซึ่งก็มีหลายบริษัทตั้งเรียงรายกันอยู่มากมาย
ตรงนี้เป็นทางเข้าสวนข้างโรงงาน ตามแผนที่บอกว่าเป็นทางลัดตัดเข้าไปได้ แต่เห็นแล้วข้างในมืด ตอนนี้ฟ้าก็เริ่มมืดแล้ว คงจะน่ากลัวอยู่ เลยตัดสินใจไม่เข้า ขอเดินอ้อมดีกว่า
จากตรงนี้ไปเริ่มพ้นเขตโรงงาน กลายเป็นย่านที่มีพวกบ้านที่อยู่อาศัยแล้ว
บันไดเดินลงไป
เดินลงมาแล้วข้ามถนนก็มีบันไดลงต่ออีก แต่ไม่ได้ลงต่อ
จากนั้นเดินไปตามถนนตรงนี้
แถวนี้เต็มไปด้วยบ้านคน จนดูไม่ออกเลยว่าโคฟุงอยู่ไหน แต่ดูตามแผนที่มาก็บอกว่าอยู่ตรงนี้
พอเดินเข้าซอยมาก็พบว่ามีส่วนที่ล้อมรั้วตั้งอยู่กลางหมู่บ้าน
รั้วไม่ได้สูงมาก จึงพอจะชูโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเหนือกำแพงเพื่อใช้ส่องดูภายในได้ ก็พบว่าโคฟุงอยู่ในนี้เอง ดูเหมือนจะถูกกั้นไว้ไม่ให้เดินเข้าจากตรงนี้ได้
ตอนแรกก็คิดว่าได้เห็นแค่นี้ก็พอแล้ว แต่ตอนจะออกไปเห็นมีคน เขาเหมือนดูออกว่าเราจะมาดูโคฟุงเลยทักแล้วก็บอกว่ามีทางเข้า ให้เดินอ้อมไป พอไปตามเขาบอกแล้วก็เห็นทางเข้าจริงๆ
เข้ามาก็เจอโคฟุง
เดินมาดูถึงหน้าปากทางเข้า มองเข้าไปก็ไม่ได้เห็นอะไร
ข้างๆมีป้ายที่เขียนอธิบายเกี่ยวกับที่นี่
ดูเสร็จก็เดินต่อไป ในขณะที่ฟ้าก็มืดลงทุกที
ตรงนี้เห็นมีทางเข้าวัด แต่ว่าดูจากแผนที่แล้วก็ยังต้องเดินต่อไปอีกหน่อย จึงไม่ได้เข้าไป
เดินต่อไป จนเริ่มมองเห็นร้านราเมงที่เป็นเป้าหมายแล้ว
ป้ายร้านเด่นมาแต่ไกล พร้อมป้ายที่บอกว่าร้านเปิดอยู่ ร้านชื่อว่านารุโตะ (鳴門)
เข้ามาก็ซื้อบัตรเลือกเมนูผ่านตู้ขายอัตโนมัติ ร้านนี้โดยหลักแล้วขายทสึเกเมง แต่ก็มีราเมงโชวยุด้วย ปกติเราไม่กินทสึเกเมงอยู่แล้วก็เลยเลือกราเมงธรรมดา สั่งราเมงโชวยุ ๙๕๐ เยน บวกไข่ ๑๕๐ เยน เป็น ๑๑๐๐ เยน
ภายในร้านไม่มีที่นั่งเคาน์เตอร์ แต่มีโต๊ะใหญ่สำหรับนั่งรวมแบบนี้
บัตรที่ซื้อผ่านตู้เมื่อเข้ามาก็ยื่นให้คนในร้าน ฉีกครึ่งนึงมาแล้วเก็บไว้ รอเขาเรียกแล้วต้องเอาบัตรนี้ไปรับอีก ทั้งหมดบริการตัวเอง เขาไม่มาส่งถึงที่นั่ง
รอสักพักอาหารก็มา ก็อร่อยดีทีเดียว
กินเสร็จออกมาฟ้าก็มืดแล้ว
ขากลับเดินไปอีกทางเพื่อขึ้นรถรางกลับจากสถานีซากปราสาทโทบิยามะ (飛山城跡駅) ซึ่งอยู่ไกลจากตรงนี้มากกว่าสถานีหน้ากรีนสเตเดียมที่มาลงตอนแรก แต่ว่าอยู่ค่อนไปทางตัวเมืองมากกว่าโดยรวมแล้วจึงประหยัดเวลามากกว่าได้ เมื่อต้องการนั่งรถรางกลับตัวเมือง
ระหว่างทางก็เป็นแบบนี้ ค่อนข้างเปลี่ยว แม้จะมีบ้านเรือนอยู่บ้าง แต่มืดๆ ก็น่ากลัวอยู่
เห็นมีป้ายบอกทางเข้าไปยังซากปราสาทโทบิยามะ ซึ่งเป็นสถานที่เที่ยว ที่จริงสถานีนี้ก็ใช้ชื่อตามซากปราสาทนี้ แต่ว่าก็อยู่ไกลไปพอสมควร เรามาที่สถานีนี้เป็นครั้งที่ ๓ แล้ว แต่ก็ยังไม่มีโอกาสได้ไปเที่ยวซากปราสาทจริงๆเลย ไว้ถ้ามีโอกาสก็อยากแวะไปเหมือนกัน แต่ครั้งนี้ไม่ใช่เป้าหมาย แล้วก็มืดแล้วด้วย
เดินมาเรื่อยๆก็เริ่มเห็นเส้นทางรถราง และตัวสถานีอยู่ทางโน้น
เดินมาขึ้นไปยังสถานีตรงนี้
แล้วก็มารอรถรางกลับ จบการเดินเที่ยวชมสุสานและกินราเมงลงเท่านี้
-----------------------------------------
囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧
หมวดหมู่
-- ประเทศญี่ปุ่น >> โทจิงิ-- ท่องเที่ยว >> อาหารญี่ปุ่น >> ราเมง
-- ท่องเที่ยว >> สุสาน
-- ท่องเที่ยว >> รถราง