ศาลเจ้ามิยาจิดาเกะ ทิวทัศน์ที่เห็นซากุระกับเสาโทริอิและทะเล ในเมืองฟุกุตสึตอนเหนือของจังหวัดฟุกุโอกะ
เขียนเมื่อ 2025/04/11 09:04
แก้ไขล่าสุด 2025/04/14 05:57
# เสาร์ 5 เม.ษ. 2025
บันทึกต่อจากตอนที่แล้วที่เดินทางมาถึงสถานีรถไฟเพื่อเดินทางเที่ยว https://phyblas.hinaboshi.com/20250410
เป้าหมายการเที่ยวคราวนี้อยู่ที่ศาลเจ้ามิยาจิดาเกะ (宮地嶽神社) ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองฟุกุตสึ (福津市)
แผนที่แสดงตำแหน่งเมืองฟุกุตสึในจังหวัดฟุกุโอกะ เป็นสีชมพูเข้ม ตำแหน่งอยู่ทางตอนเหนือ ระหว่างเมืองฟุกุโอกะ (สีม่วงทางตะวันตก) และเมืองคิตะคิวชู (สีม่วงทางตะวันออก)
ศาลเจ้ามิยาจิดาเกะนั้นเป็นศาลเจ้าขนาดใหญ่ที่มีทิวทัศน์ที่สวยงามแห่งหนึ่ง มีจุดเด่นคือเชือกชิเมนาวะ (注連縄) ขนาดใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น และทิวทัศน์ที่มองลงไปจากทางเข้าศาลเจ้าไปทางตะวันตกทะลุถึงชายฝั่งทะเล ซึ่งหากมาถูกช่วงจะเห็นพระอาทิตย์ตกดินลอดผ่านเสาโทริอิสวยงามเป็นพิเศษ
นอกจากนี้แล้วก็ยังเป็นจุดชมซากุระที่สวยงามแห่งหนึ่งด้วย ดังนั้นจึงเป็นเป้าหมายการเที่ยวของเราในครั้งนี้
ที่นี่ยังมีขนมขึ้นชื่อคือ มัตสึงาโมจิ (松ヶ枝餅) เป็นโมจิใส่ใส้ถั่วแดงที่อบบนพิมพ์ ที่จริงแล้วขนมนี้ก็คล้ายกับ อุเมงาเอโมจิ (梅ヶ枝餅) ซึ่งเป็นของขึ้นชื่อของศาลเจ้าดาไซฟุเทมมังงูในเมืองดาไซฟุทางใต้ของจังหวัดฟุกุโอกะ ซึ่งเป็นสถานที่เที่ยวมีชื่อเสียงที่เป็นที่รู้จักมากกว่า
เมืองฟุกุตสึเกิดจากการควบรวมระหว่างเมืองฟุกุมะ (福間町) กับเมืองทสึยาซากิ (津屋崎町) เกิดเป็นเมืองใหม่ในปี 2005 และชื่อเมืองก็มาจากการรวมระหว่างชื่อเมืองเก่าทั้ง ๒
ทั้งสถานีรถไฟและส่วนใจกลางเมืองหลังควบรวมอยู่ในเขตเมืองฟุกุมะเก่า แต่ศาลเจ้ามิยาจิดาเกะอยู่ในเขตเมืองทสึยาซากิเก่า
สำหรับการเดินทางไปยังศาลเจ้านี้ทำได้โดยนั่งรถไฟไปลงที่สถานีฟุกุมะ (福間駅) จากนั้นก็อาจเดินไปได้ แต่ว่าระยะเดินไกลถึง ๒ กิโลเมตร ต้องใช้เวลาเดินกว่าครึ่งชั่วโมง ดังนั้นนั่งรถเมล์ไปอาจจะดีกว่า ครั้งนี้เราตัดสินใจไปลงที่สถานีแล้วก็ไปถึงศาลเจ้าด้วยรถเมล์แล้วก็ค่อยเดินกลับ
รถไฟที่เรานั่งไปนั้นเป็นแบบเร็ว จอดเฉพาะสถานีที่สำคัญ หลังจากที่ออกจากเมืองฟุกุโอกะแล้วระหว่างทางก็ยังผ่านสถานีโคงะ (古賀駅) ในเมืองโคงะ (古賀市)
ตำแหน่งเมืองโคงะ อยู่ระหว่างเมืองฟุกุโอกะกับเมืองฟุกุตสึ
หลังจากนั้นสถานีถัดไปจึงเป็นสถานีฟุกุมะที่เป็นเป้าหมายครั้งนี้
เมื่อลงรถไฟมาก็รีบเดินออกจากสถานี มาที่ป้ายรถเมล์
ตรงนี้เป็นป้ายของมินิบัส ซึ่งก็ไปยังศาลเจ้าได้เช่นกัน แต่ว่าดูจากรอบรถแล้วยังต้องรออีกสักพักจึงไม่ได้ขึ้นอันนี้ แต่ไปขึ้นรถเมล์ของนิชิเทตสึที่ออกเร็วกว่า
ตรงหน้าป้ายรถเมล์มีจัดแสดงเสาหน้าบันไดเก่าของสถานีอยู่ด้วย
ป้ายรถเมล์ มีคนมารออยู่จำนวนหนึ่งแล้ว
แล้วรถเมล์ก็มาตามเวลา
ออกเดินทาง
แล้วก็มาลงที่ป้ายหน้าศาลเจ้ามิยาจิดาเกะ
ตรงนั้นเป็นทางเข้าศาลเจ้า
แต่ก่อนจะเข้า เห็นข้างๆมีวัดเล็กๆชื่อว่าวัดชิงโกว (真光寺) ตั้งอยู่ก็เลยแวะสักหน่อย
ข้างในดูแล้วก็เป็นวัดเล็กๆไม่มีอะไรมาก
ข้างๆวัดมีทุ่งดอกนะโนะฮานะกำลังบานสวยอยู่
จากนั้นจึงเดินข้ามถนนไป ลอดเสาโทริอิเข้าไปยังทางเดินสู่ศาลเจ้า
ระหว่างทางเดินเข้านั้นเป็นถนนคนเดินที่มีพวกร้านค้าอยู่หลายร้าน แต่ว่าเวลานี้ดูจะยังเช้าไปจึงยังดูเงียบเหงา ไม่เปิดกันเลย จึงเดินผ่านไปก่อน แล้วเดี๋ยวค่อยมาแวะดูอีกทีตอนขากลับ
เดินขึ้นบันไดไป
ตรงนี้มีแผนที่แสดงสถานที่เที่ยวของเมือง วาดไว้ซะสวย
ขึ้นบันไดมาก็เริ่มเห็นม้าและซากุระบาน
ผ่านเข้าไปต่อก็เจอรูปปั้นสัตว์อีกหลายตัว
ตรงนี้เป็นทางสำหรับรถขึ้นมาได้ และมีที่จอดรถ
เดินเข้าไปส่วนด้านในต่อ
ผ่านตรงนี้ไปก็เป็นส่วนอาคารหลัก
นี่คืออาคารหลักของศาลเจ้า ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องเชือกชิเมนาวะซึ่งผูกห้อยอยู่หน้าอาคาร เชือกชิเมนาวะนี้มีขนาดใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น ดูแล้วก็ใหญ่มากจริงๆดูเป็นจุดเด่นของศาลเจ้าแห่งนี้เลย
เดินดูบริเวณรอบๆอาคารหลัก แถวนี้ไม่มีซากุระอยู่
มีช่องที่มองออกไปเห็นด้านนอก เห็นซากุระนิดหน่อย
จากนั้นยังมีทางเดินลึกเข้าไปด้านในต่อ
ตรงส่วนด้านในนี้เรียกว่าเป็นโอกุโนะมิยะ (奥之宮) เต็มไปด้วยเสาโทริอิทั้งสีขาวและสีแดง และต้นซากุระประปราย ดูสวยงาม
ตรงนี้เป็นส่วนที่เรียกว่าศาลเจ้าฟุโดว (不動神社)
ตรงนี้มีป้ายที่บอกว่าในนี้มีมิยาจิดาเกะโคฟุง (宮地嶽古墳) สุสานโบราณที่ภายในเป็นโพรงที่ทำเป็นห้องหินยาว ๒๓ เมตร มีการขุดเจอสมบัติเครื่องใช้ต่างๆเป็นจำนวนมากภายในนั้น แต่ว่าไม่ได้เปิดให้เข้าไปชมข้างในได้
จากนั้นเดินต่อมา
ตรงนี้เป็นสวนสัตว์เล็กๆ มีนกอีมู
แล้วก็มีแพะอยู่ด้วย
บริเวณนี้ก็เต็มไปด้วยซากุระ
ข้างๆสวนสัตว์เป็นบ้านพื้นเมืองตามชนบทของจังหวัดฟุกุโอกะและจังหวัดคุมาโมโตะที่ย้ายมาวางไว้ที่นี่
จากนั้นก็เดินย้อนกลับไปยังบริเวณแถวด้านหน้าของศาลเจ้าที่เราเข้ามาตอนแรก โดยผ่านส่วนด้านข้าง คนละทางกับตอนแรกที่เดินผ่านทางโอกุโนมิยะ ระหว่างทางตรงนี้ก็เต็มไปด้วยต้นซากุระ
เห็นมีคนมานั่งเล่นกันมากมาย มีทั้งปูเสื่อด้วย
จากเวทีตรงนี้เห็นเปิดเพลงดังอยู่ตลอด
มีพวกรถขายขนมด้วย
แล้วก็ย้อนมาถึงตรงบันไดทางเข้าศาลเจ้า มองกลับลงไปเห็นทิวทัศน์ที่ทอดยาวไปถึงทะเลสวยงาม
ที่จริงพยายามจะถ่ายตอนที่คนน้อยที่สุด แต่รอยังไงก็มีคนตลอด และยิ่งรอไปก็ยิ่งเจอคนเยอะ นักท่องเที่ยวโผล่มากันเต็มไปหมดดูเหมือนจะมีคณะทัวร์เข้า ก็เลยเริ่มแน่น
ลองใช้กล้องขยายเข้าไปเรื่อยๆให้เห็นถนนสู่ทะเล
หน้าทะเลมีเสาโทริอิอยู่ด้วย
ที่จริงเห็นแล้วก็คิดอยากเดินไปตามถนนนี้จนถึงทะเลเหมือนกัน แต่ว่าเห็นแบบนี้ระยะก็ไกลกว่ากิโล ซึ่งก็ไม่ใช่ระยะที่เดินไม่ไหว แต่ว่าทางโน้นเป็นคนละทางกับสถานีรถไฟเลย เราไปแล้วก็ยังต้องเดินกลับมาอีก แล้วก็ต้องเดินไปสถานีรถไฟอีก ๒ กิโลเมตร เลยตัดสินใจไม่ไป วันนี้ไม่ได้ตั้งใจที่จะมาเดินเที่ยวหนักมากนัก
เดินออกจากศาลเจ้า
กลับมาถึงตรงถนนคนเดินหน้าทางเข้าสาลเจ้า เห็นพวกร้านต่างๆเริ่มเปิดกันหมดแล้ว และของที่ขายกันมากที่สุดตรงนี้ก็คือมัตสึงาโมจิ ของขึ้นชื่อของศาลเจ้านี้เอง มีร้านขายมากมาย ที่จริงแล้วตอนแรกเราก็ไม่รู้จักขนมชนิดนี้มาก่อน ไม่ได้หาข้อมูลมาล่วงหน้า แต่เห็นร้านเปิดกันเยอะจึงเริ่มค้นข้อมูลจึงได้รู้ว่ามันเป็นของขึ้นชื่อ ใครแวะมาเที่ยวศาลเจ้านี้ก็มักต้องซื้อกินกันสักหน่อย
ภาพขนมมัตสึงาเอโมจิ ชิ้นละ ๒๐๐ เยน มีแบบขาวและแบบเขียว โดยแบบเขียวนั้นใส่โยโมงิ (よもぎ) เราตัดสินใจซื้อแบบเขียวมาลองกินสักชิ้น
พอสั่งแล้วเขาก็อบให้ตรงนั้นเลย โดยใช้เครื่องอบที่ทำเป็นพิมพ์ แต่ก็ต้องใช้เวลา ต้องรอสักพักจึงจะเสร็จ
แล้วก็ได้มา ร้านนี้ไม่ได้มีโต๊ะให้ แต่ก็มีเก้าอี้ให้อยู่ ก็มานั่งกินตรงนี้
ภายในมีไส้ถั่วแดง ปนกับส่วนสีเขียวคือโยโมงิ ก็อร่อยและแป้งก็กรอบดี
กินเสร็จก็เดินย้อนมาตามถนนที่รถเมล์วิ่งมาตอนแรก เพื่อกลับสถานีรถไฟ
แต่เราตัดสินใจไม่ตรงกลับสถานีรถไฟทันที แต่เดินอ้อมไปนิดเพื่อแวะไปยังที่ว่าการเมืองสักหน่อย ปกติเวลาไปเมืองไหนเรามักจะอยากแวะไปดูที่ว่าการเมืองของเมืองนั้นด้วยถ้าไปไม่ยาก แม้ว่จะไม่ใช่ที่เที่ยวอะไรก็ตาม
ตรงนี้มีร้านไทยากิ
มียาโยอิเกงด้วย
ส่วนนี่คือร้านฟุกุมะราเมงโรกุเดนาชิ (福間ラーメンろくでなし) เป็นร้านราเมงชื่อดังของที่นี่ มีเปิดหลายสาขาในจังหวัดฟุกุโอกะ รวมถึงในเมืองฟุกุโอกะด้วย แต่ที่นี่เป็นสาขาหลัก ดูแล้วก็น่ากิน แต่ไว้วันหลังเราค่อยไปแวะกินที่สาขาในเมืองฟุกุโอกะก็ได้
หน้าร้านมีตู้ขายแบบซื้อกลับไป แล้วก็ยังมีเสื้อยืดของร้านด้วย
เดินต่อไปเพื่อไปยังที่ว่าการเมือง
ระหว่างทางผ่านโรงเรียนอนุบาล
แล้วก็มาถึงที่ว่าการเมืองฟุกุตสึ ที่นี่ก็มีซากุระบานสวยอยู่
ด้านหน้ามีป้ายรถเมล์
ส่วนข้างๆนั้นเป็นหอสมุดเมืองฟุกุตสึ (福津市立図書館)
แล้วก็เดินต่อไปทางตะวันตกเฉียงเหนือต่อเพื่อกลับไปยังสถานี
ในที่สุดกลับมาถึงสถานีฟุกุตสึ
สถานีนี้ดูแล้วไม่ใหญ่ ขนาดพอประมาณ มีร้านอาหารเปิดอยู่นิดหน่อย
ทางเข้าชานชลาอยู่ตรงชั้น ๒ ขึ้นทางนี้
ภายในมีศูนย์แนะนำการท่องเที่ยว และด้านหน้ามีตัวละครมาสคอตของเมืองนี้ เป็นนกฮูกชื่อฟุกุฟุกุจัง (ふくふくちゃん)
เดินแตะบัตรเข้าไปยังชานชลา
ตอนที่เข้ามานั้นมีรถไฟ ๒ รอบที่กำลังจะออก คือแบบเร็วที่จอดเฉพาะสถานีสำคัญ ออกเวลา 11:34 และแบบธรรมดาที่จอดทุกสถานี ออกเวลา 11:38 แต่ว่าตอนที่เราไปถึงนั้นเป็นเวลา 11:33 และที่เข้ามาจอดรออยู่ก่อนแล้วคือแบบธรรมดา แต่ว่านี่ไม่ใช่ที่เราจะขึ้น
จากนั้นรถไฟแบบเร็วก็มาตามเวลา 11:34 เรานั่งรถไฟขบวนนี้กลับ
แต่การเที่ยวันนี้ยังไม่จบลงเท่านี้ หลังจากนั้นเราก็ยังได้แวะลงอีกสถานีที่รถไฟขบวนนี้จอด เพื่อเที่ยวซากุระต่ออีกที่ภายในเมืองฟุกุโอกะ ซึ่งจะเขียนถึงต่อในตอนหน้า https://phyblas.hinaboshi.com/20250412
บันทึกต่อจากตอนที่แล้วที่เดินทางมาถึงสถานีรถไฟเพื่อเดินทางเที่ยว https://phyblas.hinaboshi.com/20250410
เป้าหมายการเที่ยวคราวนี้อยู่ที่ศาลเจ้ามิยาจิดาเกะ (宮地嶽神社) ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองฟุกุตสึ (福津市)
แผนที่แสดงตำแหน่งเมืองฟุกุตสึในจังหวัดฟุกุโอกะ เป็นสีชมพูเข้ม ตำแหน่งอยู่ทางตอนเหนือ ระหว่างเมืองฟุกุโอกะ (สีม่วงทางตะวันตก) และเมืองคิตะคิวชู (สีม่วงทางตะวันออก)
ศาลเจ้ามิยาจิดาเกะนั้นเป็นศาลเจ้าขนาดใหญ่ที่มีทิวทัศน์ที่สวยงามแห่งหนึ่ง มีจุดเด่นคือเชือกชิเมนาวะ (注連縄) ขนาดใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น และทิวทัศน์ที่มองลงไปจากทางเข้าศาลเจ้าไปทางตะวันตกทะลุถึงชายฝั่งทะเล ซึ่งหากมาถูกช่วงจะเห็นพระอาทิตย์ตกดินลอดผ่านเสาโทริอิสวยงามเป็นพิเศษ
นอกจากนี้แล้วก็ยังเป็นจุดชมซากุระที่สวยงามแห่งหนึ่งด้วย ดังนั้นจึงเป็นเป้าหมายการเที่ยวของเราในครั้งนี้
ที่นี่ยังมีขนมขึ้นชื่อคือ มัตสึงาโมจิ (松ヶ枝餅) เป็นโมจิใส่ใส้ถั่วแดงที่อบบนพิมพ์ ที่จริงแล้วขนมนี้ก็คล้ายกับ อุเมงาเอโมจิ (梅ヶ枝餅) ซึ่งเป็นของขึ้นชื่อของศาลเจ้าดาไซฟุเทมมังงูในเมืองดาไซฟุทางใต้ของจังหวัดฟุกุโอกะ ซึ่งเป็นสถานที่เที่ยวมีชื่อเสียงที่เป็นที่รู้จักมากกว่า
เมืองฟุกุตสึเกิดจากการควบรวมระหว่างเมืองฟุกุมะ (福間町) กับเมืองทสึยาซากิ (津屋崎町) เกิดเป็นเมืองใหม่ในปี 2005 และชื่อเมืองก็มาจากการรวมระหว่างชื่อเมืองเก่าทั้ง ๒
ทั้งสถานีรถไฟและส่วนใจกลางเมืองหลังควบรวมอยู่ในเขตเมืองฟุกุมะเก่า แต่ศาลเจ้ามิยาจิดาเกะอยู่ในเขตเมืองทสึยาซากิเก่า
สำหรับการเดินทางไปยังศาลเจ้านี้ทำได้โดยนั่งรถไฟไปลงที่สถานีฟุกุมะ (福間駅) จากนั้นก็อาจเดินไปได้ แต่ว่าระยะเดินไกลถึง ๒ กิโลเมตร ต้องใช้เวลาเดินกว่าครึ่งชั่วโมง ดังนั้นนั่งรถเมล์ไปอาจจะดีกว่า ครั้งนี้เราตัดสินใจไปลงที่สถานีแล้วก็ไปถึงศาลเจ้าด้วยรถเมล์แล้วก็ค่อยเดินกลับ
รถไฟที่เรานั่งไปนั้นเป็นแบบเร็ว จอดเฉพาะสถานีที่สำคัญ หลังจากที่ออกจากเมืองฟุกุโอกะแล้วระหว่างทางก็ยังผ่านสถานีโคงะ (古賀駅) ในเมืองโคงะ (古賀市)
ตำแหน่งเมืองโคงะ อยู่ระหว่างเมืองฟุกุโอกะกับเมืองฟุกุตสึ
หลังจากนั้นสถานีถัดไปจึงเป็นสถานีฟุกุมะที่เป็นเป้าหมายครั้งนี้
เมื่อลงรถไฟมาก็รีบเดินออกจากสถานี มาที่ป้ายรถเมล์
ตรงนี้เป็นป้ายของมินิบัส ซึ่งก็ไปยังศาลเจ้าได้เช่นกัน แต่ว่าดูจากรอบรถแล้วยังต้องรออีกสักพักจึงไม่ได้ขึ้นอันนี้ แต่ไปขึ้นรถเมล์ของนิชิเทตสึที่ออกเร็วกว่า
ตรงหน้าป้ายรถเมล์มีจัดแสดงเสาหน้าบันไดเก่าของสถานีอยู่ด้วย
ป้ายรถเมล์ มีคนมารออยู่จำนวนหนึ่งแล้ว
แล้วรถเมล์ก็มาตามเวลา
ออกเดินทาง
แล้วก็มาลงที่ป้ายหน้าศาลเจ้ามิยาจิดาเกะ
ตรงนั้นเป็นทางเข้าศาลเจ้า
แต่ก่อนจะเข้า เห็นข้างๆมีวัดเล็กๆชื่อว่าวัดชิงโกว (真光寺) ตั้งอยู่ก็เลยแวะสักหน่อย
ข้างในดูแล้วก็เป็นวัดเล็กๆไม่มีอะไรมาก
ข้างๆวัดมีทุ่งดอกนะโนะฮานะกำลังบานสวยอยู่
จากนั้นจึงเดินข้ามถนนไป ลอดเสาโทริอิเข้าไปยังทางเดินสู่ศาลเจ้า
ระหว่างทางเดินเข้านั้นเป็นถนนคนเดินที่มีพวกร้านค้าอยู่หลายร้าน แต่ว่าเวลานี้ดูจะยังเช้าไปจึงยังดูเงียบเหงา ไม่เปิดกันเลย จึงเดินผ่านไปก่อน แล้วเดี๋ยวค่อยมาแวะดูอีกทีตอนขากลับ
เดินขึ้นบันไดไป
ตรงนี้มีแผนที่แสดงสถานที่เที่ยวของเมือง วาดไว้ซะสวย
ขึ้นบันไดมาก็เริ่มเห็นม้าและซากุระบาน
ผ่านเข้าไปต่อก็เจอรูปปั้นสัตว์อีกหลายตัว
ตรงนี้เป็นทางสำหรับรถขึ้นมาได้ และมีที่จอดรถ
เดินเข้าไปส่วนด้านในต่อ
ผ่านตรงนี้ไปก็เป็นส่วนอาคารหลัก
นี่คืออาคารหลักของศาลเจ้า ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องเชือกชิเมนาวะซึ่งผูกห้อยอยู่หน้าอาคาร เชือกชิเมนาวะนี้มีขนาดใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น ดูแล้วก็ใหญ่มากจริงๆดูเป็นจุดเด่นของศาลเจ้าแห่งนี้เลย
เดินดูบริเวณรอบๆอาคารหลัก แถวนี้ไม่มีซากุระอยู่
มีช่องที่มองออกไปเห็นด้านนอก เห็นซากุระนิดหน่อย
จากนั้นยังมีทางเดินลึกเข้าไปด้านในต่อ
ตรงส่วนด้านในนี้เรียกว่าเป็นโอกุโนะมิยะ (奥之宮) เต็มไปด้วยเสาโทริอิทั้งสีขาวและสีแดง และต้นซากุระประปราย ดูสวยงาม
ตรงนี้เป็นส่วนที่เรียกว่าศาลเจ้าฟุโดว (不動神社)
ตรงนี้มีป้ายที่บอกว่าในนี้มีมิยาจิดาเกะโคฟุง (宮地嶽古墳) สุสานโบราณที่ภายในเป็นโพรงที่ทำเป็นห้องหินยาว ๒๓ เมตร มีการขุดเจอสมบัติเครื่องใช้ต่างๆเป็นจำนวนมากภายในนั้น แต่ว่าไม่ได้เปิดให้เข้าไปชมข้างในได้
จากนั้นเดินต่อมา
ตรงนี้เป็นสวนสัตว์เล็กๆ มีนกอีมู
แล้วก็มีแพะอยู่ด้วย
บริเวณนี้ก็เต็มไปด้วยซากุระ
ข้างๆสวนสัตว์เป็นบ้านพื้นเมืองตามชนบทของจังหวัดฟุกุโอกะและจังหวัดคุมาโมโตะที่ย้ายมาวางไว้ที่นี่
จากนั้นก็เดินย้อนกลับไปยังบริเวณแถวด้านหน้าของศาลเจ้าที่เราเข้ามาตอนแรก โดยผ่านส่วนด้านข้าง คนละทางกับตอนแรกที่เดินผ่านทางโอกุโนมิยะ ระหว่างทางตรงนี้ก็เต็มไปด้วยต้นซากุระ
เห็นมีคนมานั่งเล่นกันมากมาย มีทั้งปูเสื่อด้วย
จากเวทีตรงนี้เห็นเปิดเพลงดังอยู่ตลอด
มีพวกรถขายขนมด้วย
แล้วก็ย้อนมาถึงตรงบันไดทางเข้าศาลเจ้า มองกลับลงไปเห็นทิวทัศน์ที่ทอดยาวไปถึงทะเลสวยงาม
ที่จริงพยายามจะถ่ายตอนที่คนน้อยที่สุด แต่รอยังไงก็มีคนตลอด และยิ่งรอไปก็ยิ่งเจอคนเยอะ นักท่องเที่ยวโผล่มากันเต็มไปหมดดูเหมือนจะมีคณะทัวร์เข้า ก็เลยเริ่มแน่น
ลองใช้กล้องขยายเข้าไปเรื่อยๆให้เห็นถนนสู่ทะเล
หน้าทะเลมีเสาโทริอิอยู่ด้วย
ที่จริงเห็นแล้วก็คิดอยากเดินไปตามถนนนี้จนถึงทะเลเหมือนกัน แต่ว่าเห็นแบบนี้ระยะก็ไกลกว่ากิโล ซึ่งก็ไม่ใช่ระยะที่เดินไม่ไหว แต่ว่าทางโน้นเป็นคนละทางกับสถานีรถไฟเลย เราไปแล้วก็ยังต้องเดินกลับมาอีก แล้วก็ต้องเดินไปสถานีรถไฟอีก ๒ กิโลเมตร เลยตัดสินใจไม่ไป วันนี้ไม่ได้ตั้งใจที่จะมาเดินเที่ยวหนักมากนัก
เดินออกจากศาลเจ้า
กลับมาถึงตรงถนนคนเดินหน้าทางเข้าสาลเจ้า เห็นพวกร้านต่างๆเริ่มเปิดกันหมดแล้ว และของที่ขายกันมากที่สุดตรงนี้ก็คือมัตสึงาโมจิ ของขึ้นชื่อของศาลเจ้านี้เอง มีร้านขายมากมาย ที่จริงแล้วตอนแรกเราก็ไม่รู้จักขนมชนิดนี้มาก่อน ไม่ได้หาข้อมูลมาล่วงหน้า แต่เห็นร้านเปิดกันเยอะจึงเริ่มค้นข้อมูลจึงได้รู้ว่ามันเป็นของขึ้นชื่อ ใครแวะมาเที่ยวศาลเจ้านี้ก็มักต้องซื้อกินกันสักหน่อย
ภาพขนมมัตสึงาเอโมจิ ชิ้นละ ๒๐๐ เยน มีแบบขาวและแบบเขียว โดยแบบเขียวนั้นใส่โยโมงิ (よもぎ) เราตัดสินใจซื้อแบบเขียวมาลองกินสักชิ้น
พอสั่งแล้วเขาก็อบให้ตรงนั้นเลย โดยใช้เครื่องอบที่ทำเป็นพิมพ์ แต่ก็ต้องใช้เวลา ต้องรอสักพักจึงจะเสร็จ
แล้วก็ได้มา ร้านนี้ไม่ได้มีโต๊ะให้ แต่ก็มีเก้าอี้ให้อยู่ ก็มานั่งกินตรงนี้
ภายในมีไส้ถั่วแดง ปนกับส่วนสีเขียวคือโยโมงิ ก็อร่อยและแป้งก็กรอบดี
กินเสร็จก็เดินย้อนมาตามถนนที่รถเมล์วิ่งมาตอนแรก เพื่อกลับสถานีรถไฟ
แต่เราตัดสินใจไม่ตรงกลับสถานีรถไฟทันที แต่เดินอ้อมไปนิดเพื่อแวะไปยังที่ว่าการเมืองสักหน่อย ปกติเวลาไปเมืองไหนเรามักจะอยากแวะไปดูที่ว่าการเมืองของเมืองนั้นด้วยถ้าไปไม่ยาก แม้ว่จะไม่ใช่ที่เที่ยวอะไรก็ตาม
ตรงนี้มีร้านไทยากิ
มียาโยอิเกงด้วย
ส่วนนี่คือร้านฟุกุมะราเมงโรกุเดนาชิ (福間ラーメンろくでなし) เป็นร้านราเมงชื่อดังของที่นี่ มีเปิดหลายสาขาในจังหวัดฟุกุโอกะ รวมถึงในเมืองฟุกุโอกะด้วย แต่ที่นี่เป็นสาขาหลัก ดูแล้วก็น่ากิน แต่ไว้วันหลังเราค่อยไปแวะกินที่สาขาในเมืองฟุกุโอกะก็ได้
หน้าร้านมีตู้ขายแบบซื้อกลับไป แล้วก็ยังมีเสื้อยืดของร้านด้วย
เดินต่อไปเพื่อไปยังที่ว่าการเมือง
ระหว่างทางผ่านโรงเรียนอนุบาล
แล้วก็มาถึงที่ว่าการเมืองฟุกุตสึ ที่นี่ก็มีซากุระบานสวยอยู่
ด้านหน้ามีป้ายรถเมล์
ส่วนข้างๆนั้นเป็นหอสมุดเมืองฟุกุตสึ (福津市立図書館)
แล้วก็เดินต่อไปทางตะวันตกเฉียงเหนือต่อเพื่อกลับไปยังสถานี
ในที่สุดกลับมาถึงสถานีฟุกุตสึ
สถานีนี้ดูแล้วไม่ใหญ่ ขนาดพอประมาณ มีร้านอาหารเปิดอยู่นิดหน่อย
ทางเข้าชานชลาอยู่ตรงชั้น ๒ ขึ้นทางนี้
ภายในมีศูนย์แนะนำการท่องเที่ยว และด้านหน้ามีตัวละครมาสคอตของเมืองนี้ เป็นนกฮูกชื่อฟุกุฟุกุจัง (ふくふくちゃん)
เดินแตะบัตรเข้าไปยังชานชลา
ตอนที่เข้ามานั้นมีรถไฟ ๒ รอบที่กำลังจะออก คือแบบเร็วที่จอดเฉพาะสถานีสำคัญ ออกเวลา 11:34 และแบบธรรมดาที่จอดทุกสถานี ออกเวลา 11:38 แต่ว่าตอนที่เราไปถึงนั้นเป็นเวลา 11:33 และที่เข้ามาจอดรออยู่ก่อนแล้วคือแบบธรรมดา แต่ว่านี่ไม่ใช่ที่เราจะขึ้น
จากนั้นรถไฟแบบเร็วก็มาตามเวลา 11:34 เรานั่งรถไฟขบวนนี้กลับ
แต่การเที่ยวันนี้ยังไม่จบลงเท่านี้ หลังจากนั้นเราก็ยังได้แวะลงอีกสถานีที่รถไฟขบวนนี้จอด เพื่อเที่ยวซากุระต่ออีกที่ภายในเมืองฟุกุโอกะ ซึ่งจะเขียนถึงต่อในตอนหน้า https://phyblas.hinaboshi.com/20250412
-----------------------------------------
囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧
หมวดหมู่
-- ประเทศญี่ปุ่น >> ฟุกุโอกะ-- ท่องเที่ยว >> ศาสนสถาน >> ศาลเจ้า
-- ท่องเที่ยว >> รถไฟ
-- ท่องเที่ยว >> ดอกซากุระ