แวะซื้อของฝากและนั่งเล่นในโรงงานขนมตีโวลีสาขาหลักยุงาวาระก่อนนั่งรถไฟกลับ
เขียนเมื่อ 2025/11/12 05:46
# เสาร์ 8 พ.ย. 2025
บันทีกการเที่ยวยุงาวาระต่อจากตอนที่แล้วที่เริ่มเดินเที่ยวทั้งริมทะเลและวัดและศาลเจ้าในเมืองจนกลับมาถึงสถานี https://phyblas.hinaboshi.com/20251111
ก่อนจะเดินทางกลับ เราได้แวะไปยังสถานที่เที่ยวสุดท้ายของการเที่ยวเมืองนี้ครั้งน้ นั่นคือโรงงานขนมตีโวลี (ちぼりスイーツファクトリー)
ตีโวลีเป็นบริษัทที่ขายขนมของญี่ปุ่น ที่มาของชื่อมาจากชื่อเมืองตีโวลี (Tivoli) ของประเทศอิตาลี เวลาเขียนชื่อเป็นภาษาอังกฤษก็เขียนเป็น TIVOLI แต่คนญี่ปุ่นอ่านออกเสียง V และ L ไม่ได้อยู่แล้ว ชื่อในภาษาญี่ปุ่นก็เลยอ่านเป็น "จิโบริ" ดูเพี้ยนไปเยอะอยู่
อนึ่ง ในไทยมีขนมทิวลี่ ก็เขียนชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า TIVOLI เหมือนกัน แต่ว่าไม่เกี่ยวข้องกัน
ตีโวลีมีต้นกำเนิดในเมืองยุงาวาระ และมีโรงผลิตหลักอยู่ในเมืองนี้ ซึ่งก็คือสถานที่ที่เราแวะไปมา นอกจากจะเป็นโรงผลิตแล้วก็ยังเป็นร้านขาย และมีพื้นที่ให้นั่งกินด้วย นอกจากนี้แล้วก็ยังมีส่วนจัดแสดงให้ชมเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของที่นี่ด้วย
บริเวณสถานียุงาวาระเป็นพื้นที่สูง จากหน้าสถานีเป็นทางลาดลงไป
มีบันไดลงทางลาดซึ่งมีป้ายบอกว่าโรงงานขนมตีโวลีไปทางนี้
เดินลงมาแล้วไปต่อนิดหน่อยก็มาถึง
เดินเข้าจากทางนี้
ภายใน ชั้น ๑ เป็นร้านขายขนม
มีขนมน่ากินวางอยู่เต็มไปหมด
ตรงนี้เป็นทางขึ้นไปชั้น ๒ ซึ่งเป็นส่วนจัดแสดง
ภายในมีแบบจำลองย่อส่วนโรงงานขนม ทำออกมาได้สวยดี
นอกจากนี้แล้วยังมีกำแพงกระจกให้มองเข้าไปเห็นบริเวณโรงงานที่คนกำลังผลิตขนมอยู่ด้วย แต่ว่าเขาห้ามถ่ายรูปในโรงงาน
ตรงนี้มีวิดีโอสั้นๆเล่าถึงประวัติของที่นี่
แล้วก็มีจัดแสดงขนมที่เป็นตัวแทนของที่นี่
มีมังงะด้วย
มีแผนที่โลกแสดงว่ามีการส่งออกไปยังประเทศต่างๆด้วย เห็นมีไทยอยู่ด้วย
เดินชมเสร็จก็กลับลงมาข้างล่าง ซื้อขนมเป็นของฝาก พร้อมกับซื้อขนมกับกาแฟมานั่งกินเล่นด้วย
พื้นที่นั่งกินอยู่ทางนี้
เราสั่งกาแฟราคา ๔๔๐ เยน และชูครีมรสส้มยุงาวาระ (湯河原みかん) ราคา ๓๙๖ เยน ส้มยุงาวาระเป็นส้มท้องถิ่นของที่นี่
อันนี้คุกกี้โมเองิโนะ (もえぎ野) ซื้อไปเป็นของฝากให้เพื่อนที่ทำงาน แล้วก็กินเองส่วนนึงด้วย
จากนั้นก็มานั่งเล่นอ่านหนังสือไปเรื่อยเปื่อยในร้านจนถึงเย็น เวลาปิดร้านห้าโมงเย็น
ตอนออกมาฟ้าก็เริ่มมืดลงแล้ว เพราะพระอาทิตย์ตกดินไปแล้ว ช่วงนี้เข้าใกล้หน้าหนาว พระอาทิตย์ตกเร็ว
เดินกลับขึ้นบันไดไปยังสถานี
สถานีตอนเย็นที่ประดับไปด้วยแสงไฟก็ดูสวยดี
ทานุกิในสถานี
มาที่ชานชลา รอรถไฟ ขึ้นรอบเวลา 17:12
ขากลับนี้กลับโดยคนละเส้นทางกับตอนขาไป โดยนั่งมาเปลี่ยนรถไฟที่สถานีฟุจิซาวะ (藤沢駅) ในเมืองฟุจิซาวะ (藤沢市) ซึ่งเมืองนี้เคยแวะมาหลายครั้งแล้วเพราะเป็นเมืองหลักของแถบตอนใต้ของจังหวัดคานางาวะ
ไหนๆก็แวะมาแล้ว ก็เลยถือโอกาสแวะกินมื้อเย็นด้วย ก็เจอร้านอิโรริอังคิรากุ (いろり庵きらく) เป็นร้านโซบะถูกๆที่พบได้ตามสถานีรถไฟ
โซบะใส่กุ้งกับคากิอาเงะชามนี้ราคา ๗๒๐ เยน
กินเสร็จแล้วก่อนกลับก็ออกมาเดินตรงทางลอยด้านหน้าสถานีสักหน่อย ก็เจอเขากำลังจัดงานแสดงแจ๊ซกันอยู่
เดินมาดูนิดหน่อยแล้วก็กลับสถานี
มาขึ้นรถไฟรอบ 18:36 ที่มีปลายทางอยู่ที่สถานีชินจุกุ
แต่ว่านี่เป็นรถไฟแบบด่วน ไม่ได้จอดที่สถานีซากุรางาโอกะที่เราพักอยู่ ก็เลยต้องมาลงที่สถานีโชวนันได (湘南台駅) เพื่อเปลี่ยนไปนั่งรถไฟแบบจอดทุกสถานี
แล้วก็กลับมาถึงที่พัก ก็แกะขนมที่ซื้อมาดูสักหน่อย
ภายในมี ๒๔ ห่อแบบนี้
แกะมากินส่วนนึง ก่อนจะนำไปเป็นของฝาก
ก็จบการเที่ยวเรื่อยเปื่อยวันนึงลง ครั้งนี้ได้เดินเที่ยวข้ามจังหวัด แม้ว่าจะไม่ได้ไปยังสถานที่เที่ยวอะไรที่คนมักจะไปกัน แต่ก็ถือว่าคุ้มมากแล้ว
บันทีกการเที่ยวยุงาวาระต่อจากตอนที่แล้วที่เริ่มเดินเที่ยวทั้งริมทะเลและวัดและศาลเจ้าในเมืองจนกลับมาถึงสถานี https://phyblas.hinaboshi.com/20251111
ก่อนจะเดินทางกลับ เราได้แวะไปยังสถานที่เที่ยวสุดท้ายของการเที่ยวเมืองนี้ครั้งน้ นั่นคือโรงงานขนมตีโวลี (ちぼりスイーツファクトリー)
ตีโวลีเป็นบริษัทที่ขายขนมของญี่ปุ่น ที่มาของชื่อมาจากชื่อเมืองตีโวลี (Tivoli) ของประเทศอิตาลี เวลาเขียนชื่อเป็นภาษาอังกฤษก็เขียนเป็น TIVOLI แต่คนญี่ปุ่นอ่านออกเสียง V และ L ไม่ได้อยู่แล้ว ชื่อในภาษาญี่ปุ่นก็เลยอ่านเป็น "จิโบริ" ดูเพี้ยนไปเยอะอยู่
อนึ่ง ในไทยมีขนมทิวลี่ ก็เขียนชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า TIVOLI เหมือนกัน แต่ว่าไม่เกี่ยวข้องกัน
ตีโวลีมีต้นกำเนิดในเมืองยุงาวาระ และมีโรงผลิตหลักอยู่ในเมืองนี้ ซึ่งก็คือสถานที่ที่เราแวะไปมา นอกจากจะเป็นโรงผลิตแล้วก็ยังเป็นร้านขาย และมีพื้นที่ให้นั่งกินด้วย นอกจากนี้แล้วก็ยังมีส่วนจัดแสดงให้ชมเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของที่นี่ด้วย
บริเวณสถานียุงาวาระเป็นพื้นที่สูง จากหน้าสถานีเป็นทางลาดลงไป
มีบันไดลงทางลาดซึ่งมีป้ายบอกว่าโรงงานขนมตีโวลีไปทางนี้
เดินลงมาแล้วไปต่อนิดหน่อยก็มาถึง
เดินเข้าจากทางนี้
ภายใน ชั้น ๑ เป็นร้านขายขนม
มีขนมน่ากินวางอยู่เต็มไปหมด
ตรงนี้เป็นทางขึ้นไปชั้น ๒ ซึ่งเป็นส่วนจัดแสดง
ภายในมีแบบจำลองย่อส่วนโรงงานขนม ทำออกมาได้สวยดี
นอกจากนี้แล้วยังมีกำแพงกระจกให้มองเข้าไปเห็นบริเวณโรงงานที่คนกำลังผลิตขนมอยู่ด้วย แต่ว่าเขาห้ามถ่ายรูปในโรงงาน
ตรงนี้มีวิดีโอสั้นๆเล่าถึงประวัติของที่นี่
แล้วก็มีจัดแสดงขนมที่เป็นตัวแทนของที่นี่
มีมังงะด้วย
มีแผนที่โลกแสดงว่ามีการส่งออกไปยังประเทศต่างๆด้วย เห็นมีไทยอยู่ด้วย
เดินชมเสร็จก็กลับลงมาข้างล่าง ซื้อขนมเป็นของฝาก พร้อมกับซื้อขนมกับกาแฟมานั่งกินเล่นด้วย
พื้นที่นั่งกินอยู่ทางนี้
เราสั่งกาแฟราคา ๔๔๐ เยน และชูครีมรสส้มยุงาวาระ (湯河原みかん) ราคา ๓๙๖ เยน ส้มยุงาวาระเป็นส้มท้องถิ่นของที่นี่
อันนี้คุกกี้โมเองิโนะ (もえぎ野) ซื้อไปเป็นของฝากให้เพื่อนที่ทำงาน แล้วก็กินเองส่วนนึงด้วย
จากนั้นก็มานั่งเล่นอ่านหนังสือไปเรื่อยเปื่อยในร้านจนถึงเย็น เวลาปิดร้านห้าโมงเย็น
ตอนออกมาฟ้าก็เริ่มมืดลงแล้ว เพราะพระอาทิตย์ตกดินไปแล้ว ช่วงนี้เข้าใกล้หน้าหนาว พระอาทิตย์ตกเร็ว
เดินกลับขึ้นบันไดไปยังสถานี
สถานีตอนเย็นที่ประดับไปด้วยแสงไฟก็ดูสวยดี
ทานุกิในสถานี
มาที่ชานชลา รอรถไฟ ขึ้นรอบเวลา 17:12
ขากลับนี้กลับโดยคนละเส้นทางกับตอนขาไป โดยนั่งมาเปลี่ยนรถไฟที่สถานีฟุจิซาวะ (藤沢駅) ในเมืองฟุจิซาวะ (藤沢市) ซึ่งเมืองนี้เคยแวะมาหลายครั้งแล้วเพราะเป็นเมืองหลักของแถบตอนใต้ของจังหวัดคานางาวะ
ไหนๆก็แวะมาแล้ว ก็เลยถือโอกาสแวะกินมื้อเย็นด้วย ก็เจอร้านอิโรริอังคิรากุ (いろり庵きらく) เป็นร้านโซบะถูกๆที่พบได้ตามสถานีรถไฟ
โซบะใส่กุ้งกับคากิอาเงะชามนี้ราคา ๗๒๐ เยน
กินเสร็จแล้วก่อนกลับก็ออกมาเดินตรงทางลอยด้านหน้าสถานีสักหน่อย ก็เจอเขากำลังจัดงานแสดงแจ๊ซกันอยู่
เดินมาดูนิดหน่อยแล้วก็กลับสถานี
มาขึ้นรถไฟรอบ 18:36 ที่มีปลายทางอยู่ที่สถานีชินจุกุ
แต่ว่านี่เป็นรถไฟแบบด่วน ไม่ได้จอดที่สถานีซากุรางาโอกะที่เราพักอยู่ ก็เลยต้องมาลงที่สถานีโชวนันได (湘南台駅) เพื่อเปลี่ยนไปนั่งรถไฟแบบจอดทุกสถานี
แล้วก็กลับมาถึงที่พัก ก็แกะขนมที่ซื้อมาดูสักหน่อย
ภายในมี ๒๔ ห่อแบบนี้
แกะมากินส่วนนึง ก่อนจะนำไปเป็นของฝาก
ก็จบการเที่ยวเรื่อยเปื่อยวันนึงลง ครั้งนี้ได้เดินเที่ยวข้ามจังหวัด แม้ว่าจะไม่ได้ไปยังสถานที่เที่ยวอะไรที่คนมักจะไปกัน แต่ก็ถือว่าคุ้มมากแล้ว