เดินจากสถานีซางามิโอตสึกะเมืองยามาโตะข้ามไปยังเมืองเอบินะแวะร้านราเมงแล้วกลับจากสถานีซางามิโนะ
เขียนเมื่อ 2025/12/22 21:47
แก้ไขล่าสุด 2026/01/11 15:00
# จันทร์ 22 ธ.ค. 2025
เข้าสู่สัปดาห์ของปีนี้ที่มีวันทำงาน และเป็นสัปดาห์สุดท้ายที่ยังจะได้ใช้ชีวิตอยู่ในจังหวัดคานางาวะด้วย วันนี้หลังจากเลิกงานก็เลยตัดสินใจไปหาอะไรกินแถวสถานีใกล้ๆที่ยังไม่เคยไปมาก่อน
ครั้งนี้เลือกไปยังสถานีซางามิโอตสึกะ (相模大塚駅) ซึ่งเป็นสถานีสุดท้ายภายในเมืองยามาโตะที่ยังไม่เคยแวะไปเลย สถานีนี้ตั้งอยู่บนสายหลักโซวเทตสึ โดยอยู่ถัดจากสถานียามาโตะไปทางตะวันตก ส่วนสถานีถัดไปอีกคือสถานีซางามิโนะ (さがみ野駅) นั้นตั้งอยู่ในเขตเมืองเอบินะ (海老名市)
ทั้ง ๒ สถานีนี้อยู่ไม่ห่างกันมาก ระยะทางแค่ ๑.๒ กิโลเมตรเท่านั้น สามารถเดินไปมาได้ง่าย แต่ว่าถือว่าอยู่คนละเมือง ดังนั้นการเดินทางข้ามระหว่างสถานีนี้ก็เป็นการเดินข้ามเขตเมือง
ครั้งนี้ไปลงที่สถานีซางามิโอตสึกะ แล้วเดินไปกินมื้อเย็นที่ร้านราเมงที่อยู่แถวนั้น แล้วก็เดินต่อมาขึ้นรถไฟจากสถานีซางามิโนะกลับ
เริ่มจากนั่งรถไฟมาลงที่สถานีซางามิโอตสึกะ
ออกมานอกสถานีแล้วก็เดินไปทางตะวันตก
ทางเดินตรงนี้เลียบริมทางรถไฟ
จุดข้ามรางรถไฟ เห็นกำลังกั้นเพื่อรอรถไฟผ่านพอดี แต่ว่าเราไม่ได้จะข้ามจากตรงนี้ไปยังฝั่งเหนือ แต่ว่าเดินเลี้ยวไปทางใต้
เดินไปตามถนนอัตสึงิไคโดว (厚木街道) ไปทางตะวันตก
เดินผ่านร้านโคมะซูชิ (独楽寿司) สาขาหลักยามาโตะ เป็นร้านซูชิที่มีสาขาหลายแห่งอยู่ภายในจังหวัดคานางาวะและโตเกียว โดยสาขาหลักอยู่ที่เมืองยามาโตะนี้ แต่ว่าตำแหน่งของร้านนี้คือรอยต่อระหว่างเมืองยามาโตะกับเอบินะแล้ว เดินผ่านร้านนี้ไปก็เข้าสู่เขตเมืองเอบินะ
เดินผ่านร้านมา ตั้งแต่ตรงนี้เป็นเขตเมืองเอบินะแล้ว
แล้วก็มาถึงร้านราเมงที่เป็นเป้าหมายครั้งนี้ ชื่อว่าร้าน ซาซายัง (ささやん) หน้าร้านมีป้ายที่เขียนว่าจากตรงนี้ไปเป็นเมืองเอบินะพอดี ตัวร้านถือว่าตั้งอยู่ในเมืองเอบินะ
เข้ามานั่งที่นั่งเคาน์เตอร์ในร้าน
เมนูของร้านไม่ได้มีเป็นใบเมนู แต่ว่าติดอยู่บนผนัง แต่ว่าเขียนแบบกระจัดกระจาย เข้าใจยาก
ที่สั่งคือราเมงเกลือโทริซัมไม (とり三昧) ๑๒๐๐ เยน เป็นราเมงเกลือที่ใส่เนื้อไก่และไข่ อร่อยมากทีเดียว
กินเสร็จก็เดินต่อเพื่อไปกลับจากสถานีซางามิโนะ ระหว่างทางก็เห็นพวกร้านต่างๆที่คุ้นเคย
มาถึงสถานีซางามิโนะ
เข้าไปขึ้นรถไฟเพื่อเดินทางกลับ
ก็จบบันทึกสั้นๆที่แค่แวะมาเดินเล่นกินราเมงแถวสถานีใกล้ๆลงเท่านี้ ถึงจะไม่ได้มีอะไรที่เป็นแหล่งท่องเที่ยว แต่ก็เป็นการได้มาเดินรู้จักสถานที่เพิ่ม ก่อนที่หลังจากนี้ไปคงจะไม่ได้มีโอกาสแวะมาแถวนี้แล้ว
เข้าสู่สัปดาห์ของปีนี้ที่มีวันทำงาน และเป็นสัปดาห์สุดท้ายที่ยังจะได้ใช้ชีวิตอยู่ในจังหวัดคานางาวะด้วย วันนี้หลังจากเลิกงานก็เลยตัดสินใจไปหาอะไรกินแถวสถานีใกล้ๆที่ยังไม่เคยไปมาก่อน
ครั้งนี้เลือกไปยังสถานีซางามิโอตสึกะ (相模大塚駅) ซึ่งเป็นสถานีสุดท้ายภายในเมืองยามาโตะที่ยังไม่เคยแวะไปเลย สถานีนี้ตั้งอยู่บนสายหลักโซวเทตสึ โดยอยู่ถัดจากสถานียามาโตะไปทางตะวันตก ส่วนสถานีถัดไปอีกคือสถานีซางามิโนะ (さがみ野駅) นั้นตั้งอยู่ในเขตเมืองเอบินะ (海老名市)
ทั้ง ๒ สถานีนี้อยู่ไม่ห่างกันมาก ระยะทางแค่ ๑.๒ กิโลเมตรเท่านั้น สามารถเดินไปมาได้ง่าย แต่ว่าถือว่าอยู่คนละเมือง ดังนั้นการเดินทางข้ามระหว่างสถานีนี้ก็เป็นการเดินข้ามเขตเมือง
ครั้งนี้ไปลงที่สถานีซางามิโอตสึกะ แล้วเดินไปกินมื้อเย็นที่ร้านราเมงที่อยู่แถวนั้น แล้วก็เดินต่อมาขึ้นรถไฟจากสถานีซางามิโนะกลับ
เริ่มจากนั่งรถไฟมาลงที่สถานีซางามิโอตสึกะ
ออกมานอกสถานีแล้วก็เดินไปทางตะวันตก
ทางเดินตรงนี้เลียบริมทางรถไฟ
จุดข้ามรางรถไฟ เห็นกำลังกั้นเพื่อรอรถไฟผ่านพอดี แต่ว่าเราไม่ได้จะข้ามจากตรงนี้ไปยังฝั่งเหนือ แต่ว่าเดินเลี้ยวไปทางใต้
เดินไปตามถนนอัตสึงิไคโดว (厚木街道) ไปทางตะวันตก
เดินผ่านร้านโคมะซูชิ (独楽寿司) สาขาหลักยามาโตะ เป็นร้านซูชิที่มีสาขาหลายแห่งอยู่ภายในจังหวัดคานางาวะและโตเกียว โดยสาขาหลักอยู่ที่เมืองยามาโตะนี้ แต่ว่าตำแหน่งของร้านนี้คือรอยต่อระหว่างเมืองยามาโตะกับเอบินะแล้ว เดินผ่านร้านนี้ไปก็เข้าสู่เขตเมืองเอบินะ
เดินผ่านร้านมา ตั้งแต่ตรงนี้เป็นเขตเมืองเอบินะแล้ว
แล้วก็มาถึงร้านราเมงที่เป็นเป้าหมายครั้งนี้ ชื่อว่าร้าน ซาซายัง (ささやん) หน้าร้านมีป้ายที่เขียนว่าจากตรงนี้ไปเป็นเมืองเอบินะพอดี ตัวร้านถือว่าตั้งอยู่ในเมืองเอบินะ
เข้ามานั่งที่นั่งเคาน์เตอร์ในร้าน
เมนูของร้านไม่ได้มีเป็นใบเมนู แต่ว่าติดอยู่บนผนัง แต่ว่าเขียนแบบกระจัดกระจาย เข้าใจยาก
ที่สั่งคือราเมงเกลือโทริซัมไม (とり三昧) ๑๒๐๐ เยน เป็นราเมงเกลือที่ใส่เนื้อไก่และไข่ อร่อยมากทีเดียว
กินเสร็จก็เดินต่อเพื่อไปกลับจากสถานีซางามิโนะ ระหว่างทางก็เห็นพวกร้านต่างๆที่คุ้นเคย
มาถึงสถานีซางามิโนะ
เข้าไปขึ้นรถไฟเพื่อเดินทางกลับ
ก็จบบันทึกสั้นๆที่แค่แวะมาเดินเล่นกินราเมงแถวสถานีใกล้ๆลงเท่านี้ ถึงจะไม่ได้มีอะไรที่เป็นแหล่งท่องเที่ยว แต่ก็เป็นการได้มาเดินรู้จักสถานที่เพิ่ม ก่อนที่หลังจากนี้ไปคงจะไม่ได้มีโอกาสแวะมาแถวนี้แล้ว