แวะกินราเมงแถวฮิราอิชิแล้วเดินบนสะพานใหญ่ยานางิดะข้ามแม่น้ำคินุไปขึ้นรถรางกลับจากยุยโนโมริ
เขียนเมื่อ 2026/03/15 20:07
# อาทิตย์ 15 มี.ค. 2026
ช่วงนี้เป็นปลายฤดูหนาวแล้ว อีกไม่นานก็เข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิ แล้วดอกไม้ก็เริ่มผลิบาน แต่ก็ยังหนาวอยู่ วันพุธที่ 10 มีนาคมที่ผ่านมามีหิมะตกหนัก ซึ่งถือว่าหายากพอสมควรเลยที่หิมะจะตกเดือนมีนาคมในพื้นที่แถบนี้ ดูแล้วฤดูหนาวปีนี้เหมือนจะยืดเยื้อ วันนี้ก็ยังหนาวอยู่ ตอนเช้าต้องใส่เสื้อขนเป็ด แต่ก็ช่วงกลางวันก็เริ่มอุ่นขึ้น อากาศสบายขึ้นมา
วันที่อากาศดีแบบนี้ก็คิดว่าอยากออกไปเดินเล่นเที่ยวอีกสักหน่อย แม้ว่าจะยังไม่ถึงช่วงดอกไม้บาน ยังไม่สามารถเห็นซากุระบานสวยก็ตาม
ครั้งนี้เลือกไปเดินแถวฮิราอิชิ (平石) ทางตะวันออกของเมืองอุตสึโนมิยะ ย่านนี้เมื่อก่อนเคยเป็นหมู่บ้านฮิราอิชิ (平石村) ก่อนที่จะถูกควบรวมเข้ากับเมืองอุตสึโนมิยะในปี 1954 ปัจจุบันย่านนี้เป็นที่ตั้งของสถานีรถราง สถานีฮิราอิชิ (平石駅) และ สถานีหน้าโรงเรียนประถมฮิราอิชิจูโอว (平石中央小学校前駅)
ตอนแรกตั้งใจแค่ว่าจะไปเดินหาอะไรกินแล้วก็กลับ แต่พอไปถึงจริงๆก็เห็นว่าไหนๆก็มาแล้ว เลยเดินต่อไปจนถึงสะพานใหญ่ยานางิดะ (柳田大橋) ข้ามสะพานนี้เพื่อข้ามแม่น้ำคินุ (鬼怒川) ไปทางตะวันออก แล้วก็นั่งรถรางกลับจากสถานียุยโนโมริตะวันตก (ゆいの杜西駅)
เริ่มจากนั่งรถรางมาลงที่สถานีหน้าโรงเรียนประถมฮิราอิชิจูโอว นี่เป็นสถานีสุดท้ายที่อยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำคินุ ถ้าข้ามจากสถานีนี้ไปรถรางก็ข้ามแม่น้ำไปแล้ว
บริเวณรอบๆสถานีนี้ดูไม่ค่อยมีอะไร ดูเงียบเหงา มีท้องนาและอาคารบ้านอยู่เบาบาง
นี่คือโรงเรียนประถมฮิราอิชิจูโอว (平石中央小学校) เป็นโรงเรียนประถมที่เป็นที่มาของชื่อสถานี
จากตรงนี้เดินไปทางเหนือ
แล้วก็มาเจอร้านเมนตาโรว (めん太郎) เป็นร้านราเมง แต่ว่าไม่ใช่เป้าหมายที่ตั้งใจมาครั้งนี้ เพราะร้านที่อยากไปนั้นอยู่ไกลกว่า ต้องเดินต่อไปอีก แต่ว่าร้านนี้ไว้ถ้ามีโอกาสก็คงจะแวะมาอีก ยังไงก็อยู่ใกล้สถานี เดินนิดเดียวก็ถึง มาได้ง่าย
เดินขึ้นเหนือต่อไป
แล้วก็เริ่มเห็นร้านที่เป็นเป้าหมายอยู่ตรงหน้า ตรงนี้ต้องข้ามถนนไป โดยสัญญาณไฟจราจรตรงทางม้าลายตรงนี้เป็นแบบกดปุ่ม
แล้วก็มาถึงร้านที่จะมากิน ชื่อร้านนิกโกวมิโสะราเมงอิโรฮะโชวเตง (日光味噌ラーメンいろは商店) เป็นร้านราเมงที่มีราเมงอยู่หลายชนิด โดยเน้นมิโสะเป็นหลัก
ภายในร้าน เขาให้มานั่งที่โต๊ะใหญ่ ทั้งที่มาแค่คนเดียว เพราะที่นั่งเคาน์เตอร์พอดีเต็มอยู่
เมนูของร้าน เห็นมีเมนูจำกัดเฉพาะช่วง เป็นราเมงมิโสะใส่กระเทียม ดูน่าอร่อยอยู่ แต่ลองดูเมนูอื่นก็พบว่ามีของที่น่าสนใจกว่า และยังไงก็ไม่ใช่ร้านที่น่าจะมาได้บ่อยอยู่แล้ว จะสั่งเมนูจำกัดช่วงหรือเมนูธรรมดาก็ไม่ได้ต่างกัน
การสั่งอาหารสั่งผ่านแทบเลต เราเลือกราเมงมิโสะกุ้ง (海老味噌らぁめん) แบบจัดเต็ม ราคา ๑๒๓๒ เยน
อร่อยทีเดียว
กินเสร็จแล้วก็เดินต่อไป
ตรงนี้มีสุสานที่มีแผ่นป้ายที่ระลึกสงครามญี่ปุ่นรัสเซียอยู่ด้วย
เดินต่อไป
มาถึงทางเดินใกล้ริมฝั่งแม่น้ำ
ตรงนี้ดูเหมือนจะเป็นสถานีระบายน้ำ มองลงไปข้างล่างเห็นมีรถจอดอยู่กลางทุ่งด้วย ไม่รู้ว่าเขามาทำอะไรกันตรงนี้ ด้านหลังเป็นแม่น้ำ แต่ว่ายังอยู่ห่างไประยะนึงก็เลยยังมองไม่เห็นผืนน้ำจากตรงนี้
จากตรงนี้เป็นทางเดินบนเนินริมฝั่งน้ำ
ตรงนี้มีบ้านที่อยู่อาศัยด้วย
บ้านตรงนี้มีเซลล์แสงอาทิตย์สำหรับผลิตไฟฟ้าด้วย
มองไปไกลเห็นเซลล์แสงอาทิตย์อีก แล้วก็ภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ
ตรงนี้เป็นสนามเบสบอลยานางิดะเรียวกุจิ (柳田緑地野球場) เห็นมีคนเล่นอยู่ด้วย
เดินต่อไปก็ถึงสะพานใหญ่ยานางิดะ
จากตรงนี้เลี้ยวขวาไปก็เป็นทางข้ามแม่น้ำ
ถ้าเลี้ยวซ้ายก็จะกลับไปยังสถานีหน้าโรงเรียนประถมฮิราอิชิจูโอวที่มาลงตอนแรกได้
แต่ว่าเดินมาไกลถึงนี่ ข้ามสะพานไปแล้วไปนั่งรถกลับจากสถานีฝั่งตะวันออกของแม่น้ำใกล้ยังจะใกล้กว่า จึงตัดสินใจข้ามไป เดินไปตามสะพาน มุ่งไปยังทิศตะวันออก
มองไปข้างล่างพอดีเห็นรถกำลังวิ่งผ่านลอดใต้สะพานไปอยู่
ลองเอาภาพไปค้นจึงรู้ว่าเป็นรถสึบารุ ฟอเรสเตอร์ (スバル・フォレスター) รุ่นที่ ๕ เป็นรถ SUV ขับเคลื่อนสี่ล้อ ใช้ขับลุยได้ดี
เดินมาเรื่อยๆก็เริ่มเห็นแม่น้ำคินุ
เดินข้ามแม่น้ำไป
จากนั้นก็เดินต่อ มุ่งหน้าไปทางตะวันออกเรื่อยๆ
ที่ผ่านมาดูค่อนข้างเงียบเหงาบ้านเรือนเบาบาง แต่ว่าพอเดินมาถึงตรงนี้ก็เริ่มมองเห็นย่านเมืองที่คนคับคั่งแล้ว ตรงนี้คือย่านยุยโนโมริ (ゆいの杜) ย่านชุมชนขนาดใหญ่ที่สำคัญท่ามกลางนิคมอุตสาหกรรมทางตะวันออกของเมืองอุตสึโนมิยะ
แล้วก็มาถึงสถานียุยโนโมริตะวันตกที่จะมาขึ้นรถรางกลับ
จากตรงนี้ก็ขึ้นรถรางเดินทางกลับ
ครั้งนี้ก็ถือเป็นการได้มาเดินเที่ยวแบบไม่ได้ตั้งใจ ได้รู้จักสถานที่เพิ่มอีก สนุกทีเดียว
ช่วงนี้เป็นปลายฤดูหนาวแล้ว อีกไม่นานก็เข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิ แล้วดอกไม้ก็เริ่มผลิบาน แต่ก็ยังหนาวอยู่ วันพุธที่ 10 มีนาคมที่ผ่านมามีหิมะตกหนัก ซึ่งถือว่าหายากพอสมควรเลยที่หิมะจะตกเดือนมีนาคมในพื้นที่แถบนี้ ดูแล้วฤดูหนาวปีนี้เหมือนจะยืดเยื้อ วันนี้ก็ยังหนาวอยู่ ตอนเช้าต้องใส่เสื้อขนเป็ด แต่ก็ช่วงกลางวันก็เริ่มอุ่นขึ้น อากาศสบายขึ้นมา
วันที่อากาศดีแบบนี้ก็คิดว่าอยากออกไปเดินเล่นเที่ยวอีกสักหน่อย แม้ว่าจะยังไม่ถึงช่วงดอกไม้บาน ยังไม่สามารถเห็นซากุระบานสวยก็ตาม
ครั้งนี้เลือกไปเดินแถวฮิราอิชิ (平石) ทางตะวันออกของเมืองอุตสึโนมิยะ ย่านนี้เมื่อก่อนเคยเป็นหมู่บ้านฮิราอิชิ (平石村) ก่อนที่จะถูกควบรวมเข้ากับเมืองอุตสึโนมิยะในปี 1954 ปัจจุบันย่านนี้เป็นที่ตั้งของสถานีรถราง สถานีฮิราอิชิ (平石駅) และ สถานีหน้าโรงเรียนประถมฮิราอิชิจูโอว (平石中央小学校前駅)
ตอนแรกตั้งใจแค่ว่าจะไปเดินหาอะไรกินแล้วก็กลับ แต่พอไปถึงจริงๆก็เห็นว่าไหนๆก็มาแล้ว เลยเดินต่อไปจนถึงสะพานใหญ่ยานางิดะ (柳田大橋) ข้ามสะพานนี้เพื่อข้ามแม่น้ำคินุ (鬼怒川) ไปทางตะวันออก แล้วก็นั่งรถรางกลับจากสถานียุยโนโมริตะวันตก (ゆいの杜西駅)
เริ่มจากนั่งรถรางมาลงที่สถานีหน้าโรงเรียนประถมฮิราอิชิจูโอว นี่เป็นสถานีสุดท้ายที่อยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำคินุ ถ้าข้ามจากสถานีนี้ไปรถรางก็ข้ามแม่น้ำไปแล้ว
บริเวณรอบๆสถานีนี้ดูไม่ค่อยมีอะไร ดูเงียบเหงา มีท้องนาและอาคารบ้านอยู่เบาบาง
นี่คือโรงเรียนประถมฮิราอิชิจูโอว (平石中央小学校) เป็นโรงเรียนประถมที่เป็นที่มาของชื่อสถานี
จากตรงนี้เดินไปทางเหนือ
แล้วก็มาเจอร้านเมนตาโรว (めん太郎) เป็นร้านราเมง แต่ว่าไม่ใช่เป้าหมายที่ตั้งใจมาครั้งนี้ เพราะร้านที่อยากไปนั้นอยู่ไกลกว่า ต้องเดินต่อไปอีก แต่ว่าร้านนี้ไว้ถ้ามีโอกาสก็คงจะแวะมาอีก ยังไงก็อยู่ใกล้สถานี เดินนิดเดียวก็ถึง มาได้ง่าย
เดินขึ้นเหนือต่อไป
แล้วก็เริ่มเห็นร้านที่เป็นเป้าหมายอยู่ตรงหน้า ตรงนี้ต้องข้ามถนนไป โดยสัญญาณไฟจราจรตรงทางม้าลายตรงนี้เป็นแบบกดปุ่ม
แล้วก็มาถึงร้านที่จะมากิน ชื่อร้านนิกโกวมิโสะราเมงอิโรฮะโชวเตง (日光味噌ラーメンいろは商店) เป็นร้านราเมงที่มีราเมงอยู่หลายชนิด โดยเน้นมิโสะเป็นหลัก
ภายในร้าน เขาให้มานั่งที่โต๊ะใหญ่ ทั้งที่มาแค่คนเดียว เพราะที่นั่งเคาน์เตอร์พอดีเต็มอยู่
เมนูของร้าน เห็นมีเมนูจำกัดเฉพาะช่วง เป็นราเมงมิโสะใส่กระเทียม ดูน่าอร่อยอยู่ แต่ลองดูเมนูอื่นก็พบว่ามีของที่น่าสนใจกว่า และยังไงก็ไม่ใช่ร้านที่น่าจะมาได้บ่อยอยู่แล้ว จะสั่งเมนูจำกัดช่วงหรือเมนูธรรมดาก็ไม่ได้ต่างกัน
การสั่งอาหารสั่งผ่านแทบเลต เราเลือกราเมงมิโสะกุ้ง (海老味噌らぁめん) แบบจัดเต็ม ราคา ๑๒๓๒ เยน
อร่อยทีเดียว
กินเสร็จแล้วก็เดินต่อไป
ตรงนี้มีสุสานที่มีแผ่นป้ายที่ระลึกสงครามญี่ปุ่นรัสเซียอยู่ด้วย
เดินต่อไป
มาถึงทางเดินใกล้ริมฝั่งแม่น้ำ
ตรงนี้ดูเหมือนจะเป็นสถานีระบายน้ำ มองลงไปข้างล่างเห็นมีรถจอดอยู่กลางทุ่งด้วย ไม่รู้ว่าเขามาทำอะไรกันตรงนี้ ด้านหลังเป็นแม่น้ำ แต่ว่ายังอยู่ห่างไประยะนึงก็เลยยังมองไม่เห็นผืนน้ำจากตรงนี้
จากตรงนี้เป็นทางเดินบนเนินริมฝั่งน้ำ
ตรงนี้มีบ้านที่อยู่อาศัยด้วย
บ้านตรงนี้มีเซลล์แสงอาทิตย์สำหรับผลิตไฟฟ้าด้วย
มองไปไกลเห็นเซลล์แสงอาทิตย์อีก แล้วก็ภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ
ตรงนี้เป็นสนามเบสบอลยานางิดะเรียวกุจิ (柳田緑地野球場) เห็นมีคนเล่นอยู่ด้วย
เดินต่อไปก็ถึงสะพานใหญ่ยานางิดะ
จากตรงนี้เลี้ยวขวาไปก็เป็นทางข้ามแม่น้ำ
ถ้าเลี้ยวซ้ายก็จะกลับไปยังสถานีหน้าโรงเรียนประถมฮิราอิชิจูโอวที่มาลงตอนแรกได้
แต่ว่าเดินมาไกลถึงนี่ ข้ามสะพานไปแล้วไปนั่งรถกลับจากสถานีฝั่งตะวันออกของแม่น้ำใกล้ยังจะใกล้กว่า จึงตัดสินใจข้ามไป เดินไปตามสะพาน มุ่งไปยังทิศตะวันออก
มองไปข้างล่างพอดีเห็นรถกำลังวิ่งผ่านลอดใต้สะพานไปอยู่
ลองเอาภาพไปค้นจึงรู้ว่าเป็นรถสึบารุ ฟอเรสเตอร์ (スバル・フォレスター) รุ่นที่ ๕ เป็นรถ SUV ขับเคลื่อนสี่ล้อ ใช้ขับลุยได้ดี
เดินมาเรื่อยๆก็เริ่มเห็นแม่น้ำคินุ
เดินข้ามแม่น้ำไป
จากนั้นก็เดินต่อ มุ่งหน้าไปทางตะวันออกเรื่อยๆ
ที่ผ่านมาดูค่อนข้างเงียบเหงาบ้านเรือนเบาบาง แต่ว่าพอเดินมาถึงตรงนี้ก็เริ่มมองเห็นย่านเมืองที่คนคับคั่งแล้ว ตรงนี้คือย่านยุยโนโมริ (ゆいの杜) ย่านชุมชนขนาดใหญ่ที่สำคัญท่ามกลางนิคมอุตสาหกรรมทางตะวันออกของเมืองอุตสึโนมิยะ
แล้วก็มาถึงสถานียุยโนโมริตะวันตกที่จะมาขึ้นรถรางกลับ
จากตรงนี้ก็ขึ้นรถรางเดินทางกลับ
ครั้งนี้ก็ถือเป็นการได้มาเดินเที่ยวแบบไม่ได้ตั้งใจ ได้รู้จักสถานที่เพิ่มอีก สนุกทีเดียว