ชมทิวทัศน์หิมะไปตามสายรถไฟรางเบาอุตสึโนมิยะในวันทำงาน
เขียนเมื่อ 2026/02/13 21:51
แก้ไขล่าสุด 2026/03/01 06:39
# จันทร์ 9 ก.พ. 2026
จากที่ได้เล่าไปว่าหิมะตกลงมาในวันอาทิตย์ที่ 8 กุมภาพันธ์ ก็เลยไปเที่ยวมาเต็มที่ https://phyblas.hinaboshi.com/20260208
วันต่อมาเป็นวันจันทร์ ก็ไปทำงานตามปกติ แต่ว่าหิมะที่ตกลงมายังไม่ได้ละลายหายไป จึงสามารถเห็นทิวทัศน์หิมะขาวโพลนได้ตลอดทางระหว่างรถรางที่ไปทำงาน
ปกติแล้วขึ้นรถรางไปกลับที่ทำงานทุกวัน ระหว่างทางทิวทัศน์ก็สวยทีเดียว แต่ก็ไม่เคยได้ตั้งใจถ่ายรูปข้างทาง ครั้งนี้หิมะตกก็ยิ่งสวย จึงถือโอกาสถ่ายภาพตลอดทางมาเล่าสักหน่อย
ก่อนหน้านี้ก็ได้เขียนเล่าช่วงที่มาอยู่สัปดาห์แรกไปแล้วนิดหน่อย https://phyblas.hinaboshi.com/20260109
รถรางที่เรียกว่ารถไฟรางเบา (LRT) นี้เชื่อมระหว่างสถานีอุตสึโนมิยะกับสถานีนิคมอุตสาหกรรมฮางะทากาเนซาวะ (芳賀・高根沢工業団地駅) ซึ่งตั้งอยู่
นิคมอุตสาหกรรมฮางะทากาเนซาวะนี้เป็นนิคมอุตสาหกรรมที่ตั้งอยู่ในบริเวณพื้นที่ของเมืองฮางะ (芳賀町) และเมืองทากาเนซาวะ (高根沢町) จึงตั้งชื่อตามชื่อเมืองทั้ง ๒ แต่ว่าตัวสถานีที่เป็นปลายทางของรถรางตั้งอยู่ในพื้นที่เมืองฮางะ และตัวรถรางก็ไม่ได้ลากไปถึงเมืองทากาเนซาวะ
สถานที่ที่เราทำงานอยู่ตอนนี้ก็คือที่นี่นั่นเอง ดังนั้นจึงต้องนั่งรถรางไปทำงานทุกวัน โดยสถานีที่ลงนั้นไม่ใช่สถานีปลายทาง แต่เป็นสถานีก่อนหน้านั้นคือสถานีหน้าสวนสาธารณะคาชิโนโมริ (かしの森公園前駅) ซึ่งก็อยู่ในเขตนิคมอุตสาหกรรมนี้เช่นกัน
เริ่มจากตอนเช้า เดินไปทำงาน ก็ผ่านร้านอาหารจีน ซันเซนโรว (山泉楼) ซึ่งเมื่อวานก็เดินผ่านมา วันนี้หิมะก็ยังเหลือค้างอยู่สวยงาม แม้จะบางลงไปแล้ว
แล้วก็มาขึ้นรถรางที่สถานีหน้าสวนสาธารณะเอกิฮิงาชิ (駅東公園前駅) เหมือนทุกวัน
ผ่านสถานี สถานีมิเนะ (峰駅) ซึ่งมีร้านมันซังโกว (満山紅) ที่เคยมากินตอนงานเลี้ยงต้อนรับ เล่าไว้ใน https://phyblas.hinaboshi.com/20260131
หลังจากนั้นรถรางก็ผ่านสถานีโยวโตวซันโจวเมะ (陽東３丁目駅) แต่ว่าไม่ได้ถ่ายภาพเก็บไว้ แล้วก็มาถึงสถานีมหาวิทยาลัยอุตสึโนมิยะวิทยาเขตโยวโตว (宇都宮大学陽東キャンパス駅) ซึ่งมีห้างเบลมอลอยู่ เคยเล่าถึงไว้ใน https://phyblas.hinaboshi.com/20251229
หลังจากสถานีนี้ไป ก็เริ่มออกนอกเมืองแล้ว บ้านเรือนเริ่มโล่ง เห็นทุ่งกว้างที่เต็มไปด้วยหิมะ
แล้วก็มาถึงสถานีถัดไปคือ สถานีฮิราอิชิ (平石駅) ซึ่งเป็นสถานีจุดเปลี่ยนรถสำคัญ ข้างๆมีที่จอดรถ แล้วก็มีสถานที่จอดเก็บรถรางด้วย จึงเป็นสถานีปลายทางสำหรับรถรางหลายเที่ยวที่วิ่งในสายนี้
ต่อมาก็เป็นสถานีหน้าโรงเรียนประถมฮิราอิชิจูโอว (平石中央小学校前駅)
ถัดจากสถานีนี้มาก็ออกนอกเมืองแล้ว ระหว่างทางแถวนี้เต็มไปด้วยท้องทุ่งริมฝั่งแม่น้ำ มีบ้านเรือนแค่นิดเดียว
เส้นทางข้ามแม่น้ำคินุ (鬼怒川) ซึ่งเป็นแม่น้ำสายสำคัญที่ลากผ่านตอนตะวันออกของเมืองอุตสึโนมิยะ สะพานที่รถรางข้ามนี้เป็นเส้นทางข้ามสำหรับรถรางโดยเฉพาะ ทิวทัศน์สวยงาม
ข้ามฝั่งมาทางตะวันออกแล้ว
แล้วก็มาถึงสถานีซากปราสาทโทบิยามะ (飛山城跡駅) ซึ่งก่อนหน้านี้ก็เคยแวะมาแล้ว เล่าไว้ใน https://phyblas.hinaboshi.com/20260202
หลังจากผ่านสถานีมาก็ยังเป็นทุ่งโล่งๆ
แล้วก็มาถึงสถานีหน้าโรงเรียนมัธยมปลายเซย์เรียว (清陵高校前駅) ซึ่งเป็นบริเวณที่มีทั้งโรงเรียน และมหาวิทยาลัย เริ่มเป็นบริเวณย่านที่มีพวกอาคารบ้านเรือนคับคั่งอีก มีคนลงที่สถานีนี้เป็นจำนวนมาก โดยปกติแล้วทุกวันถ้าจะหาที่นั่งก็คือรอจังหวะเก้าอี้ว่างจากคนที่ลงที่สถานีนี้แหละ
ถัดมาไม่ไกลก็เป็นสถานีหน้าศูนย์ชาวเมืองเขตคิโยฮาระ (清原地区市民センター前駅) ซึ่งเป็นสถานีใจกลางย่านนิคมอุตสาหกรรมคิโยฮาระ (清原工業団地) ซึ่งเป็นนิคมอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ที่มีคนมาทำงานเป็นจำนวนมาก
ระหว่างทางแถวนี้ก็เต็มไปด้วยพวกโรงงานตั้งอยู่
ที่สำคัญที่สุดก็คือโรงงานของแคนอน (Canon) กินพื้นที่ขนาดใหญ่บริเวณนี้
สถานีถัดไปคือหน้าสถานีหน้ากรีนสเตเดียม (グリーンスタジアム前駅) ก็ยังอยู่ในเขตนิคมอุตสาหกรรมนี้ ชื่อสถานีมีที่มาจากชื่อสนามกีฬา กรีนสเตเดียมจังหวัดโทจิงิ (栃木県グリーンスタジアム) แต่ว่าตัวสนามกีฬานี้ตั้งอยู่ด้านหลังโรงงานของแคนอนจึงมองไม่เห็นจากสถานี โดยรวมแล้วสถานีนี้คืออาณาเขตของแคนอนโดยแท้ สถานีนี้ยังมีชื่อรองว่า หน้าแคนอน (キヤノン前) ด้วย
ถัดมาก็เป็นโรงงานของบริษัทโจวฟุเซย์ซากุโจะ (長府製作所) ผู้ผลิตเครื่องทำน้ำร้อนและอุปกรณ์เครื่องปรับอากาศ
แล้วก็ออกนอกเขตนิคมอุตสาหกรรมคิโยฮาระมา เริ่มเห็นที่โล่งอีกครั้ง
หลังผ่านที่โล่งมาสักพักก็กลับมาเห็นบ้านเรือนจำนวนมากอีกครั้ง คราวนี้เป็นบ้านที่อยู่อาศัย ย่านนี้ก็คือยุยโนโมริ (ゆいの杜) ย่านชุมชนขนาดใหญ่ชานเมืองตะวันออกของอุตสึโนมิยะ เป็นย่านเมืองสร้างใหม่สำหรับให้คนที่ทำงานในเขตนิคมอุตสาหกรรมตรงนี้พักอยู่เป็นหลัก
ย่านยุยโนโมริประกอบไปด้วย ๓ สถานี เริ่มจากทางตะวันตกสุดคือสถานียุยโนโมริตะวันตก (ゆいの杜西駅)
แถวนี้มีพวกร้านต่างๆมากมาย เช่นสึกิยะ
ต่อมาเป็นสถานียุยโนโมริใจกลาง (ゆいの杜中央駅) ซึ่งอยู่ตรงกลางย่าน
ตรงนี้มีร้านยามาโอกะยะ (ラーメン山岡家) ซึ่งเราเคยแวะมากินตอนขากลับจากทำงานตอนเย็นแล้วเหมือนกัน
ต่อมาคือสถานียุยโนโมริตะวันออก (ゆいの杜東駅) เป็นสถานีสุดท้ายของย่านยุยโนโมริ
แถวนี้มีร้านไคนซ์ (カインズ) ขายพวกของแต่งบ้าน
แล้วก็ร้านโควรากุเอง (幸楽苑) ซึ่งเคยแวะมากินแล้วเหมือนกัน
หลังจากนั้นรถรางก็ออกจากเขตเมืองอุตสึโนมิยะมา เข้ามาสู่เขตเมืองฮางะ ถัดมาเป็นสถานีฮางะได (芳賀台駅) แต่ตอนที่มาถึงสถานี้ไม่มีจังหวะเหมาะให้ถ่ายป้ายสถานี เลยได้แต่ถ่ายอาคารฮอนด้าโลจิสติกส์ (ホンダロジスティクス) ซึ่งเป็นบริษัททำโลจิสติกส์ที่เป็นบริษัทลูกของฮอนด้า
ถัดมาก็เป็นสถานีหน้าศูนย์จัดการนิคมอุตสาหกรรมเมืองฮางะ (芳賀町工業団地管理センター前駅) โดยนิคมอุตสาหกรรมเมืองฮางะนี้เป็นคนละแห่งกับนิคมอุตสาหกรรมฮางะทากาเนซาวะซึ่งเป็นปลายทางของรถราง แต่ก็ถือว่าอยู่ติดกัน โดยนิคมนี้ตั้งอยู่ในบริเวณเขตเมืองฮางะทั้งหมด ในขณะที่นิคมอุตสาหกรรมฮางะทากาเนซาวะอยู่เลยไปอีกจนมีส่วนที่ข้ามไปถึงเขตเมืองทากาเนซาวะ
พื้นที่บริเวณนิคมอุตสาหกรรมที่มองเห็นจากภายในรถราง
ที่เห็นอาคารรูปครึ่งทรงกระบอกเด่นนี้คือโรงพลศึกษาฮนดะงิเกง (本田技研体育館) ที่บริหารโดยฮอนด้า ตรงนี้ถือเป็นจุดแบ่งเขตระหว่างนิคมอุตสาหกรรมเมืองฮางะ กับนิคมอุตสาหกรรมฮางะทากาเนซาวะ
จากนั้นก็เข้าสู่เขตของนิคมอุตสาหกรรมฮางะทากาเนซาวะแล้ว มาจอดที่สถานีหน้าสวนสาธารณะคาชิโนโมริ เราลงตรงนี้
ฝั่งตะวันออกเป็นสวนเล็กๆที่เรียกว่าสวน Honda (Honda庭園) หรือ HGarden เป็นสวนของฮอนด้าที่เปิดให้เข้าชมได้ แต่ว่าข้างในก็ไม่มีอะไรเท่าไหร่ เป็นแค่สวนเล็กๆที่ไม่มีจุดสนใจ
หลังลงจากรถรางมาก็เดินไปทำงาน ระหว่างนั้นหันกลับไปถ่ายภาพขบวนรถรางที่กำลังวิ่งต่อไปยังสถานีปลายทาง
จากนั้นตอนพักกลางวันก็ถือโอกาสออกมาเดินเล่นอีกหน่อย โดยแวะมาที่สถานีนิคมอุตสาหกรรมฮางะทากาเนซาวะ ซึ่งเป็นสถานีปลายทางของรถราง
สถานีนี้ต่างจากสถานีอื่นตรงที่ข้ามโดยใช้สะพานลอยเท่านั้น ไม่มีทางม้าลายให้ข้ามมายังสถานี
จากบนสะพานลอยของสถานี มองไปทางตะวันออกเห็นหมู่อาคารสถาบันวิจัยของฮอนด้า คนส่วนใหญ่ที่มาลงที่สถานีนี้ก็คือเพื่อมาทำงานที่นี่ สถานีนี้ไม่ได้มีสถานที่ท่องเที่ยวอะไรเลย ถูกสร้างขึ้นเพื่อคนทำงานโดยเฉพาะ
มองไปทางใต้ ย้อนไปยังบริเวณที่รถรางวิ่งผ่านมา
มองไปทางเหนือ ไม่มีรางไปต่อแล้ว เป็นแค่ถนนที่ลากต่อไปยังเขตเมืองทากาเนซาวะ ถ้าอากาศดีมองไกลออกไปจะเห็นภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะด้วย แต่วันนี้เมฆเยอะเห็นยากหน่อย
ทางตะวันตกเป็นลานจอดรถ และมองไกลออกไปก็เห็นภูเขาที่มีหิมะปกคลุมด้วย
ลองลงมาเดินดูตรงลานจอดรถ
ลานจอดรถนี้เป็นของฮอนด้า สำหรับคนที่ขับรถมาเองเพื่อทำงานหรือติดต่อธุระที่นี่ เท่าที่ดูรถที่จอดที่นี่เกินกว่าครึ่งเป็นยี่ห้อฮอนด้า ซึ่งก็ไม่น่าแปลกใจนัก
ในจำนวนนั้นที่ดูสะดุดตาที่สุดจนต้องถ่ายเก็บมาคือรถที่ดูเก่าโทรมแถมป้ายทะเบียนเป็นคุมาโมโตะ (熊本) แสดงว่ามาไกลมาก จากคิวชู แล้งหลังจากที่กลับไปลองค้นดูก็พบว่ารถคันนี้คือฮอนด้าซีวิค รุ่นที่ ๖ ซึ่งวางขายในช่วงปี 1995-2000 แสดงว่าอายุอย่างน้อยก็เกิน ๒๕ ปีไปแล้วแน่นอน เก่าว่ารุ่นที่สาวซีวิคใช้ขับชนรถตู้เมื่อปี 2010 อีก
ก่อนจะกลับไปทำงานต่อก็ถ่ายภาพขบวนรถรางตอนกำลังออกตัวย้อนกลับไปยังทางสถานีอุตสึโนมิยะ
หลังเลิกงานก็กลับมาขึ้นรถรางที่สถานีหน้าสวนสาธารณะคาชิโนโมริเพื่อกลับอีก ตอนนั้นมองไปยังสวน HGarden ก็เห็นประดับไฟสวย แต่ว่าก็ไม่ได้เปิดให้เข้า เพราะสวนนี้เปิดแค่ 7:00~16:00 เท่านั้น
ก่อนกลับก็มาแวะกินมื้อเย็น ครั้งนี้เลือกมากินแถวสถานียุยโนโมริฮิงาชิ
เดินผ่านร้านราเมงและเกี๊ยวซ่า มันเตนยะ (満天家) ร้านนี้เคยแวะมากินแล้วเหมือนกัน
แล้วก็มีร้านยาโยอิเกง (やよい軒) ซึ่งเคยแวะมากินแล้วเหมือนกัน ที่จริงร้านแถวนี้จำนวนมากเคยแวะมากินแล้ว
ครั้งนี้เป้าหมายที่แวะมากินคือร้านเมนยะโคตัตสึ (麺屋虎龍)
ร้านนี้ขายราเมงกระดูกหมูเป็นหลัก แต่ว่าพอดีเราเพิ่งกินราเมงกระดูกหมูไปเมื่อวาน ครั้งนี้ก็เลยตัดสินใจเลือกอย่างอื่น
ราเมงโชวยุ ราคา ๑๐๕๐ เยน
เท่าที่ดูช่วงตอนเย็นไปไหนก็แทบไม่เหลือหิมะแล้ว เพราะว่าตอนกลางวันอุณหภูมิขึ้นสูงเหนือศูนย์ ทำให้หิมะละลายไปเกือบหมด สำหรับพื้นที่แถบนี้แล้วหิมะเป็นอะไรที่มาเร็วไปเร็วไม่ยั่งยืนจริงๆ ดังนั้นพอหิมะตกก็ต้องรีบถือโอกาสถ่ายภาพทิวทัศน์ไว้ให้ไวก่อนที่จะหายไปแล้วอาจต้องรอนานไปถึงปีหน้า
จากที่ได้เล่าไปว่าหิมะตกลงมาในวันอาทิตย์ที่ 8 กุมภาพันธ์ ก็เลยไปเที่ยวมาเต็มที่ https://phyblas.hinaboshi.com/20260208
วันต่อมาเป็นวันจันทร์ ก็ไปทำงานตามปกติ แต่ว่าหิมะที่ตกลงมายังไม่ได้ละลายหายไป จึงสามารถเห็นทิวทัศน์หิมะขาวโพลนได้ตลอดทางระหว่างรถรางที่ไปทำงาน
ปกติแล้วขึ้นรถรางไปกลับที่ทำงานทุกวัน ระหว่างทางทิวทัศน์ก็สวยทีเดียว แต่ก็ไม่เคยได้ตั้งใจถ่ายรูปข้างทาง ครั้งนี้หิมะตกก็ยิ่งสวย จึงถือโอกาสถ่ายภาพตลอดทางมาเล่าสักหน่อย
ก่อนหน้านี้ก็ได้เขียนเล่าช่วงที่มาอยู่สัปดาห์แรกไปแล้วนิดหน่อย https://phyblas.hinaboshi.com/20260109
รถรางที่เรียกว่ารถไฟรางเบา (LRT) นี้เชื่อมระหว่างสถานีอุตสึโนมิยะกับสถานีนิคมอุตสาหกรรมฮางะทากาเนซาวะ (芳賀・高根沢工業団地駅) ซึ่งตั้งอยู่
นิคมอุตสาหกรรมฮางะทากาเนซาวะนี้เป็นนิคมอุตสาหกรรมที่ตั้งอยู่ในบริเวณพื้นที่ของเมืองฮางะ (芳賀町) และเมืองทากาเนซาวะ (高根沢町) จึงตั้งชื่อตามชื่อเมืองทั้ง ๒ แต่ว่าตัวสถานีที่เป็นปลายทางของรถรางตั้งอยู่ในพื้นที่เมืองฮางะ และตัวรถรางก็ไม่ได้ลากไปถึงเมืองทากาเนซาวะ
สถานที่ที่เราทำงานอยู่ตอนนี้ก็คือที่นี่นั่นเอง ดังนั้นจึงต้องนั่งรถรางไปทำงานทุกวัน โดยสถานีที่ลงนั้นไม่ใช่สถานีปลายทาง แต่เป็นสถานีก่อนหน้านั้นคือสถานีหน้าสวนสาธารณะคาชิโนโมริ (かしの森公園前駅) ซึ่งก็อยู่ในเขตนิคมอุตสาหกรรมนี้เช่นกัน
เริ่มจากตอนเช้า เดินไปทำงาน ก็ผ่านร้านอาหารจีน ซันเซนโรว (山泉楼) ซึ่งเมื่อวานก็เดินผ่านมา วันนี้หิมะก็ยังเหลือค้างอยู่สวยงาม แม้จะบางลงไปแล้ว
แล้วก็มาขึ้นรถรางที่สถานีหน้าสวนสาธารณะเอกิฮิงาชิ (駅東公園前駅) เหมือนทุกวัน
ผ่านสถานี สถานีมิเนะ (峰駅) ซึ่งมีร้านมันซังโกว (満山紅) ที่เคยมากินตอนงานเลี้ยงต้อนรับ เล่าไว้ใน https://phyblas.hinaboshi.com/20260131
หลังจากนั้นรถรางก็ผ่านสถานีโยวโตวซันโจวเมะ (陽東３丁目駅) แต่ว่าไม่ได้ถ่ายภาพเก็บไว้ แล้วก็มาถึงสถานีมหาวิทยาลัยอุตสึโนมิยะวิทยาเขตโยวโตว (宇都宮大学陽東キャンパス駅) ซึ่งมีห้างเบลมอลอยู่ เคยเล่าถึงไว้ใน https://phyblas.hinaboshi.com/20251229
หลังจากสถานีนี้ไป ก็เริ่มออกนอกเมืองแล้ว บ้านเรือนเริ่มโล่ง เห็นทุ่งกว้างที่เต็มไปด้วยหิมะ
แล้วก็มาถึงสถานีถัดไปคือ สถานีฮิราอิชิ (平石駅) ซึ่งเป็นสถานีจุดเปลี่ยนรถสำคัญ ข้างๆมีที่จอดรถ แล้วก็มีสถานที่จอดเก็บรถรางด้วย จึงเป็นสถานีปลายทางสำหรับรถรางหลายเที่ยวที่วิ่งในสายนี้
ต่อมาก็เป็นสถานีหน้าโรงเรียนประถมฮิราอิชิจูโอว (平石中央小学校前駅)
ถัดจากสถานีนี้มาก็ออกนอกเมืองแล้ว ระหว่างทางแถวนี้เต็มไปด้วยท้องทุ่งริมฝั่งแม่น้ำ มีบ้านเรือนแค่นิดเดียว
เส้นทางข้ามแม่น้ำคินุ (鬼怒川) ซึ่งเป็นแม่น้ำสายสำคัญที่ลากผ่านตอนตะวันออกของเมืองอุตสึโนมิยะ สะพานที่รถรางข้ามนี้เป็นเส้นทางข้ามสำหรับรถรางโดยเฉพาะ ทิวทัศน์สวยงาม
ข้ามฝั่งมาทางตะวันออกแล้ว
แล้วก็มาถึงสถานีซากปราสาทโทบิยามะ (飛山城跡駅) ซึ่งก่อนหน้านี้ก็เคยแวะมาแล้ว เล่าไว้ใน https://phyblas.hinaboshi.com/20260202
หลังจากผ่านสถานีมาก็ยังเป็นทุ่งโล่งๆ
แล้วก็มาถึงสถานีหน้าโรงเรียนมัธยมปลายเซย์เรียว (清陵高校前駅) ซึ่งเป็นบริเวณที่มีทั้งโรงเรียน และมหาวิทยาลัย เริ่มเป็นบริเวณย่านที่มีพวกอาคารบ้านเรือนคับคั่งอีก มีคนลงที่สถานีนี้เป็นจำนวนมาก โดยปกติแล้วทุกวันถ้าจะหาที่นั่งก็คือรอจังหวะเก้าอี้ว่างจากคนที่ลงที่สถานีนี้แหละ
ถัดมาไม่ไกลก็เป็นสถานีหน้าศูนย์ชาวเมืองเขตคิโยฮาระ (清原地区市民センター前駅) ซึ่งเป็นสถานีใจกลางย่านนิคมอุตสาหกรรมคิโยฮาระ (清原工業団地) ซึ่งเป็นนิคมอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ที่มีคนมาทำงานเป็นจำนวนมาก
ระหว่างทางแถวนี้ก็เต็มไปด้วยพวกโรงงานตั้งอยู่
ที่สำคัญที่สุดก็คือโรงงานของแคนอน (Canon) กินพื้นที่ขนาดใหญ่บริเวณนี้
สถานีถัดไปคือหน้าสถานีหน้ากรีนสเตเดียม (グリーンスタジアム前駅) ก็ยังอยู่ในเขตนิคมอุตสาหกรรมนี้ ชื่อสถานีมีที่มาจากชื่อสนามกีฬา กรีนสเตเดียมจังหวัดโทจิงิ (栃木県グリーンスタジアム) แต่ว่าตัวสนามกีฬานี้ตั้งอยู่ด้านหลังโรงงานของแคนอนจึงมองไม่เห็นจากสถานี โดยรวมแล้วสถานีนี้คืออาณาเขตของแคนอนโดยแท้ สถานีนี้ยังมีชื่อรองว่า หน้าแคนอน (キヤノン前) ด้วย
ถัดมาก็เป็นโรงงานของบริษัทโจวฟุเซย์ซากุโจะ (長府製作所) ผู้ผลิตเครื่องทำน้ำร้อนและอุปกรณ์เครื่องปรับอากาศ
แล้วก็ออกนอกเขตนิคมอุตสาหกรรมคิโยฮาระมา เริ่มเห็นที่โล่งอีกครั้ง
หลังผ่านที่โล่งมาสักพักก็กลับมาเห็นบ้านเรือนจำนวนมากอีกครั้ง คราวนี้เป็นบ้านที่อยู่อาศัย ย่านนี้ก็คือยุยโนโมริ (ゆいの杜) ย่านชุมชนขนาดใหญ่ชานเมืองตะวันออกของอุตสึโนมิยะ เป็นย่านเมืองสร้างใหม่สำหรับให้คนที่ทำงานในเขตนิคมอุตสาหกรรมตรงนี้พักอยู่เป็นหลัก
ย่านยุยโนโมริประกอบไปด้วย ๓ สถานี เริ่มจากทางตะวันตกสุดคือสถานียุยโนโมริตะวันตก (ゆいの杜西駅)
แถวนี้มีพวกร้านต่างๆมากมาย เช่นสึกิยะ
ต่อมาเป็นสถานียุยโนโมริใจกลาง (ゆいの杜中央駅) ซึ่งอยู่ตรงกลางย่าน
ตรงนี้มีร้านยามาโอกะยะ (ラーメン山岡家) ซึ่งเราเคยแวะมากินตอนขากลับจากทำงานตอนเย็นแล้วเหมือนกัน
ต่อมาคือสถานียุยโนโมริตะวันออก (ゆいの杜東駅) เป็นสถานีสุดท้ายของย่านยุยโนโมริ
แถวนี้มีร้านไคนซ์ (カインズ) ขายพวกของแต่งบ้าน
แล้วก็ร้านโควรากุเอง (幸楽苑) ซึ่งเคยแวะมากินแล้วเหมือนกัน
หลังจากนั้นรถรางก็ออกจากเขตเมืองอุตสึโนมิยะมา เข้ามาสู่เขตเมืองฮางะ ถัดมาเป็นสถานีฮางะได (芳賀台駅) แต่ตอนที่มาถึงสถานี้ไม่มีจังหวะเหมาะให้ถ่ายป้ายสถานี เลยได้แต่ถ่ายอาคารฮอนด้าโลจิสติกส์ (ホンダロジスティクス) ซึ่งเป็นบริษัททำโลจิสติกส์ที่เป็นบริษัทลูกของฮอนด้า
ถัดมาก็เป็นสถานีหน้าศูนย์จัดการนิคมอุตสาหกรรมเมืองฮางะ (芳賀町工業団地管理センター前駅) โดยนิคมอุตสาหกรรมเมืองฮางะนี้เป็นคนละแห่งกับนิคมอุตสาหกรรมฮางะทากาเนซาวะซึ่งเป็นปลายทางของรถราง แต่ก็ถือว่าอยู่ติดกัน โดยนิคมนี้ตั้งอยู่ในบริเวณเขตเมืองฮางะทั้งหมด ในขณะที่นิคมอุตสาหกรรมฮางะทากาเนซาวะอยู่เลยไปอีกจนมีส่วนที่ข้ามไปถึงเขตเมืองทากาเนซาวะ
พื้นที่บริเวณนิคมอุตสาหกรรมที่มองเห็นจากภายในรถราง
ที่เห็นอาคารรูปครึ่งทรงกระบอกเด่นนี้คือโรงพลศึกษาฮนดะงิเกง (本田技研体育館) ที่บริหารโดยฮอนด้า ตรงนี้ถือเป็นจุดแบ่งเขตระหว่างนิคมอุตสาหกรรมเมืองฮางะ กับนิคมอุตสาหกรรมฮางะทากาเนซาวะ
จากนั้นก็เข้าสู่เขตของนิคมอุตสาหกรรมฮางะทากาเนซาวะแล้ว มาจอดที่สถานีหน้าสวนสาธารณะคาชิโนโมริ เราลงตรงนี้
ฝั่งตะวันออกเป็นสวนเล็กๆที่เรียกว่าสวน Honda (Honda庭園) หรือ HGarden เป็นสวนของฮอนด้าที่เปิดให้เข้าชมได้ แต่ว่าข้างในก็ไม่มีอะไรเท่าไหร่ เป็นแค่สวนเล็กๆที่ไม่มีจุดสนใจ
หลังลงจากรถรางมาก็เดินไปทำงาน ระหว่างนั้นหันกลับไปถ่ายภาพขบวนรถรางที่กำลังวิ่งต่อไปยังสถานีปลายทาง
จากนั้นตอนพักกลางวันก็ถือโอกาสออกมาเดินเล่นอีกหน่อย โดยแวะมาที่สถานีนิคมอุตสาหกรรมฮางะทากาเนซาวะ ซึ่งเป็นสถานีปลายทางของรถราง
สถานีนี้ต่างจากสถานีอื่นตรงที่ข้ามโดยใช้สะพานลอยเท่านั้น ไม่มีทางม้าลายให้ข้ามมายังสถานี
จากบนสะพานลอยของสถานี มองไปทางตะวันออกเห็นหมู่อาคารสถาบันวิจัยของฮอนด้า คนส่วนใหญ่ที่มาลงที่สถานีนี้ก็คือเพื่อมาทำงานที่นี่ สถานีนี้ไม่ได้มีสถานที่ท่องเที่ยวอะไรเลย ถูกสร้างขึ้นเพื่อคนทำงานโดยเฉพาะ
มองไปทางใต้ ย้อนไปยังบริเวณที่รถรางวิ่งผ่านมา
มองไปทางเหนือ ไม่มีรางไปต่อแล้ว เป็นแค่ถนนที่ลากต่อไปยังเขตเมืองทากาเนซาวะ ถ้าอากาศดีมองไกลออกไปจะเห็นภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะด้วย แต่วันนี้เมฆเยอะเห็นยากหน่อย
ทางตะวันตกเป็นลานจอดรถ และมองไกลออกไปก็เห็นภูเขาที่มีหิมะปกคลุมด้วย
ลองลงมาเดินดูตรงลานจอดรถ
ลานจอดรถนี้เป็นของฮอนด้า สำหรับคนที่ขับรถมาเองเพื่อทำงานหรือติดต่อธุระที่นี่ เท่าที่ดูรถที่จอดที่นี่เกินกว่าครึ่งเป็นยี่ห้อฮอนด้า ซึ่งก็ไม่น่าแปลกใจนัก
ในจำนวนนั้นที่ดูสะดุดตาที่สุดจนต้องถ่ายเก็บมาคือรถที่ดูเก่าโทรมแถมป้ายทะเบียนเป็นคุมาโมโตะ (熊本) แสดงว่ามาไกลมาก จากคิวชู แล้งหลังจากที่กลับไปลองค้นดูก็พบว่ารถคันนี้คือฮอนด้าซีวิค รุ่นที่ ๖ ซึ่งวางขายในช่วงปี 1995-2000 แสดงว่าอายุอย่างน้อยก็เกิน ๒๕ ปีไปแล้วแน่นอน เก่าว่ารุ่นที่สาวซีวิคใช้ขับชนรถตู้เมื่อปี 2010 อีก
ก่อนจะกลับไปทำงานต่อก็ถ่ายภาพขบวนรถรางตอนกำลังออกตัวย้อนกลับไปยังทางสถานีอุตสึโนมิยะ
หลังเลิกงานก็กลับมาขึ้นรถรางที่สถานีหน้าสวนสาธารณะคาชิโนโมริเพื่อกลับอีก ตอนนั้นมองไปยังสวน HGarden ก็เห็นประดับไฟสวย แต่ว่าก็ไม่ได้เปิดให้เข้า เพราะสวนนี้เปิดแค่ 7:00~16:00 เท่านั้น
ก่อนกลับก็มาแวะกินมื้อเย็น ครั้งนี้เลือกมากินแถวสถานียุยโนโมริฮิงาชิ
เดินผ่านร้านราเมงและเกี๊ยวซ่า มันเตนยะ (満天家) ร้านนี้เคยแวะมากินแล้วเหมือนกัน
แล้วก็มีร้านยาโยอิเกง (やよい軒) ซึ่งเคยแวะมากินแล้วเหมือนกัน ที่จริงร้านแถวนี้จำนวนมากเคยแวะมากินแล้ว
ครั้งนี้เป้าหมายที่แวะมากินคือร้านเมนยะโคตัตสึ (麺屋虎龍)
ร้านนี้ขายราเมงกระดูกหมูเป็นหลัก แต่ว่าพอดีเราเพิ่งกินราเมงกระดูกหมูไปเมื่อวาน ครั้งนี้ก็เลยตัดสินใจเลือกอย่างอื่น
ราเมงโชวยุ ราคา ๑๐๕๐ เยน
เท่าที่ดูช่วงตอนเย็นไปไหนก็แทบไม่เหลือหิมะแล้ว เพราะว่าตอนกลางวันอุณหภูมิขึ้นสูงเหนือศูนย์ ทำให้หิมะละลายไปเกือบหมด สำหรับพื้นที่แถบนี้แล้วหิมะเป็นอะไรที่มาเร็วไปเร็วไม่ยั่งยืนจริงๆ ดังนั้นพอหิมะตกก็ต้องรีบถือโอกาสถ่ายภาพทิวทัศน์ไว้ให้ไวก่อนที่จะหายไปแล้วอาจต้องรอนานไปถึงปีหน้า
-----------------------------------------
囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧
หมวดหมู่
-- ท่องเที่ยว >> หิมะ-- ประเทศญี่ปุ่น >> โทจิงิ
-- ท่องเที่ยว >> รถราง
-- ท่องเที่ยว >> อาหารญี่ปุ่น >> ราเมง