φυβλαςのβλογ
phyblasのブログ



caligula overdose ตอนที่ ๓: งานเลี้ยงน้ำชามุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้ง
เขียนเมื่อ 2020/07/22 11:24
>> ตอนที่แล้ว

ความเคลื่อนไหวของกลุ่มนักดนตรีออสตินาโต

ในขณะที่เคนสึเกะได้หักหลังกลุ่มนักดนตรีเพื่อไปเข้าร่วมกับชมรมกลับบ้าน เหล่านักดนตรีที่เหลืออีกทั้งหมด ๙ คนก็ได้มารวมตัวกันเพื่อเตรียมแผนรับมือกับชมรมกลับบ้าน

หัวหน้ากลุ่มคือธอร์น (ソーンthorn)




ธอร์น


ส่วนคนที่เหลือได้แก่สวีตพี (スイートsweetP), โชวเนนดอล (少年しょうねんドール), มิเรย์ (ミレイ), อิเกะพี (イケP), ชาโดว์ไนฟ์ (シャドウナイフshadow khife), วิกิด (ウィキッドwicked), คุจินาชิ (梔子クチナシ), stork ซึ่งตอนนี้ยังไม่เปิดเผยหน้า

แต่ละคนมีความสนใจในสมาชิกชมรมกลับบ้านแต่ละคนต่างกันออกไป สวีตพีดูจะให้ความสนใจมิฟุเอะ



สำหรับธอร์นนั้นดูจะมีความแค้นเป็นการส่วนตัวกับโชวโงะ บอกว่าจะต้องเป็นคนจัดการผู้ชายคนนี้ด้วยตัวเองให้ได้





หัวหน้าชมรมคนใหม่

ทางด้านชมรมกลับบ้าน หลังจากได้เคนสึเกะมาเป็นพวกแล้วก็กลับมาประชุมกันที่ห้องชมรมต่อ

เคนสึเกะได้ให้เบาะแสว่าน่าจะลองไปตามหาสวีตพี (スイートsweetP) นักดนตรีออสตินาโตอีกคนซึ่งเตรียมจัดงานเลี้ยงน้ำชาขึ้น



เท่าที่เคนสึเกะรู้จักมา สวีตพีเป็นเด็กผู้หญิงที่ชอบของน่ารักมุ้งมิ้ง ดังนั้นถ้าลองให้ใครในกลุ่มพวกเราลองแสร้งทำเป็นชอบของมุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งแล้วไปร่วมงานน้ำชาของสวีตพีก็อาจสามารถล้วงข้อมูลอะไรมาได้

แต่ก่อนจะตัดสินว่าใครจะรับหน้าที่นี้ โชวโงะได้ประกาศเรื่องสำคัญที่ทำให้ทุกคนตกใจ นั่นคือจะขอยกตำแหน่งประธานชมรมให้เราเป็นแทน เพราะเห็นว่าเป็นที่พึ่งพาได้ดีจากภารกิจที่ผ่านมาแม้ว่าจะเพิ่งเข้ามาใหม่

สมาชิกที่เหลือทำท่าว่าจะเห็นด้วย ยกเว้นโคตาโรว ซึ่งต้องการขอเสนอตัวเองเป็นประธานแทน สุดท้ายจึงลงท้ายที่การโหวต แล้วผลก็คือแต่ละคนก็คิดเหมือนกัน ไม่มีใครคิดว่าโคตาโรวเหมาะจะเป็นประธานชมรมเลย เพราะเป็นคนวู่วามใจร้อนไม่เหมาะที่จะใช้สมอง



ส่วนเรื่องการเลือกคนที่จะแสดงบทน่ารักฟรุ้งฟริ้งเพื่อเข้าหาสวีตพีนั้นตอนแรกก็ดูเหมือนจะไม่มีใครอยากทำ จึงให้เราในฐานะที่เป็นประธานชมรมคนใหม่เป็นคนตัดสินใจ





แต่ถึงจะเลือกใครไป สุดท้ายมิฟุเอะก็ขอเป็นคนรับหน้าที่นี้ แม้จะดูลำบากใจก็ตาม




ย่านร้านค้าปาปิโกะ

พวกชมรมกลับบ้านเดินทางมายังสถานที่ที่สวีตพีจัดงานเลี้ยงน้ำชาซึ่งอยู่ที่ย่านร้านค้าปาปิโกะ (パピコ)



ปาปิโกะเป็นย่านร้านค้าที่เต็มไปด้วยของสวยงาม มีเสื้อผ้าสวยๆมากมาย คนที่มาเดินส่วนใหญ่เป็นผู้หญิงหรือคนที่ชอบแฟชัน

เพลงที่เปิดอยู่ที่นี่เป็นของเพลง โทกิเมกิ☆ริเบริเอะ (トキメキ☆リベリエ) ของสวีตพี เนื้อหาเพลงก็เกี่ยวกับเรื่องของความฝันของเด็กสาวฟรุ้งฟริ้งมุ้งมิ้ง

♫ ฟังเพลงนี้ใน youtube

แต่ตามทางก็มีพวกดิจิเฮดเพ่นพ่านอยู่ตลอดด้วยจึงไม่อาจมุ่งตรงไป



เมื่อลองเดินอ้อมมาผ่านมาถึงมุมหนึ่งของย่านก็เจอกับสาวอ้วนคนหนึ่งแต่งตัวมุ้งมิ้ง ดูแล้วน่าจะมีความเกี่ยวข้องบางอย่างกับสวีตพี



แต่มิฟุเอะเห็นโรสแล้วกลับรู้สึกขัดใจบ่นว่าร่างกายอ้วนใหญ่แบบนี้น่ารักตรงไหน เห็นแล้วขัดใจ



หลังจากนั้นก็เจอนักเรียนกลุ่มหนึ่งซึ่งเป็นสาวกของสวีตพีที่มาเดินตามล่าจับพวกชมรมกลับบ้าน มิฟุเอะลองพูดคุยหลอกถามเกี่ยวกับสาวอ้วน ทำให้รู้ว่าเธอชื่อโรส (ローズrose)เป็นหนึ่งในสมาชิกกลุ่มฟลาเวอร์พรินเซส (フラワープリンセスฟลาเวอร์พรินเซส) ซึ่งเป็นผู้ติดตามใกล้ชิดของสวีตพี



แต่มิฟุเอะหลุดปากพูดจาไม่ดีถึงโรสทำให้พวกสาวกไม่พอใจแล้วเริ่มแปลงกายเป็นดิจิเฮดเข้าโจมตี

ส่วนมิฟุเอะเองก็ดูเหมือนจะเก็บความอัดอั้นจากสถานการณ์ครั้งนี้จนในที่สุดคาธาร์สิสก็ตื่นขึ้น จึงเข้าร่วมต่อสู้ได้ด้วยอีกคน เธอใช้ค้อนเป็นอาวุธ









ตามหาเจ้าหญิงดอกไม้

หลังจากจัดการดิจิเฮดได้แล้วจึงมุ่งหน้าไปยังสถานที่จัดงานเลี้ยงน้ำชาของสวีตพี แต่ก็ได้รู้ว่าจะเข้าไม่ได้ถ้าไม่ได้รับการรับรองจากฟลาเวอร์พรินเซสทั้ง ๓ คน



เพื่อที่จะไปร่วมงานเลี้ยงน้ำชาของสวีตพีได้จึงต้องไปตามหาฟลาเวอร์พรินเซส โดยเริ่มจากโรส ซึ่งเจอเมื่อครู่นี้และน่าจะยังอยู่แถวๆนี้

ระหว่างทางก็เจอภาพเงาความทรงจำของมิวซึ่งมีท่าทีกังวลว่าผู้คนที่อยู่ในเมอบิอุสกำลังมีความสุขดีหรือเปล่า ทำให้เราได้เห็นถึงความตั้งใจอันแรงกล้าของมิวที่อยากจะสร้างโลกให้ทุกคนอยู่กันอย่างมีความสุข



เดินต่อไปอีกก็เจอกับนักเรียนหญิงคนที่เคยเดินชนกันในอาคารเรียนตอนตามหาเคนสึเกะ แต่เธอก็ตกใจแล้วรีบวิ่งหนีไปอีกแล้ว



แล้วก็เดินหาโรสจนเจอ



เมื่อเล่าว่าต้องการเข้าร่วมงานเลี้ยงน้ำชาของสวีตพี เธอจึงบอกว่าให้ลองไปหาของน่ารักๆมุ้งมิ้งแบบที่เธอชอบมา ถ้าหาของที่ถูกใจมาได้จะรับรองให้



ต่อมาก็วุ่นเดินวนเวียนในย่านแถวนี้เพื่อหาขอที่โรสถูกใจ แต่ก็ดูเหมือนจะไม่ถูกใจสักที





จนมาเจอเค้กน่าอร่อยจึงลองซื้อไปให้โรสดู



ปรากฏว่าถูกใจแล้วยอมรับรองให้ทันที ทีแท้ของที่โรสต้องการนั้นจะแค่น่ารักอย่างเดียวไม่ได้ ต้องน่าอร่อยและกินได้ด้วย





ต่อมาก็เดินหาฟลาเวอร์พรินเซสคนถัดไปจนเจอ เธอชื่อลิลี (リリィlily) แต่งตัวคล้ายๆกับโรส และรูปร่างก็พอๆกัน ทำให้มิฟุเอะเห็นแล้วหงุดหงิดอีกแล้ว





คนอื่นในชมรมเห็นท่าทีของมิฟุเอะแล้วก็รู้สึกได้ว่าท่าจะมีอะไรแปลกๆเหมือนเธอจะมีความแค้นอะไรกับคนอ้วน แต่ก็ไม่ได้คิดจะถามซักไซ้อะไร



เมื่อเข้าไปถามลิลี เธอบอกว่าเงื่อนไขที่จะทำให้ช่วยรับรองให้ก็คือ ให้ไปสู้กับกลุ่มคนที่เรียกว่าสี่จอมเทพ (四天王してんのう) ซึ่งอยู่ในย่านนี้



จึงต้องเดินไปทั่วย่านนี้เพื่อหาสี่เทพซึ่งมี ๔​ คน ล้มไปทีละคน









สู้เสร็จสุดท้ายก็กลับมาหาลิลี และก็ได้รับการรับรอง แล้วก็แนะนำทางไปหาคนรับรองคนถัดไปซึ่งเป็นคนสุดท้าย





หลังจากที่ผ่านการรับรองของลิลีแล้วก็เดินมายังย่านถัดไปเพื่อหาฟลาเวอร์พรินเซสคนสุดท้ายชื่อ ไอริส (アイリスiris) ซึ่งก็ดูมีรูปร่างไม่แตกต่างไปจากโรสและลิลีนัก จึงทำให้มิฟุเอะเห็นแล้วอึดอัดใจอีกแล้ว ถึงขนาดบ่นว่าคนอ้วนแบบนี้แหละที่เป็นตัวการของภาวะโลกร้อน



เงื่อนไขเพื่อที่จะให้ไอริสรับรองก็คือการไปช่วยนักเรียนที่กำลังลำบากอยู่แถวนี้



นักเรียนคนนั้นคือ นาสึ สึบากิ (那須 椿)



ครั้งนี้เราต้องชวนนักเรียนคนนี้เข้าร่วมในกลุ่มและร่วมสู้ไปด้วยกันด้วย





ตรงนี้เป็นระบบเกมส่วนหนึ่งที่ถูกวางไว้เพื่อให้เนื้อเรื่องมีความหลากหลาย และมีตัวละครที่สามารถใช้ร่วมทีมให้เลือกได้เพิ่มขึ้นมาก

นอกจากนักเรียนคนนี้แล้ว คนอื่นเองก็มีเรื่องลำบากใจที่ต้องการให้ช่วย สามารถชวนมาร่วมกลุ่มเพื่อช่วยแก้ไขปัญหาไปด้วย แล้วก็จะได้รู้เรื่องราวเกี่ยวกับตัวละครนั้นมากขึ้น

เพียงแต่การเอาพวกตัวละครประกอบเหล่านี้มาใช้ร่วมสู้ด้วยดูจะมีข้อจำกัดกว่าตัวละครหลัก เนื้อเรื่องก็อาจไม่ได้เข้มข้น และหน้าตาก็ค่อนข้างซ้ำๆกันมาก ถ้าไม่ดูชื่อก็อาจจะแยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร


เมื่อช่วยเหลือจนเธอได้สิ่งที่ต้องการเสร็จแล้วก็กลับไปหาไอริสเธอก็รับรองได้ นอกจากนี้เธอยังเผลอหลุดปากบอกว่าชื่อจริงของสวีตพีคือ นิโจวอิง ชิซึกะ (二条院 静華にじょういん しずか)





เมื่อได้รับการรับรองจากฟลาเวอร์พรินเซสทั้ง ๓​ คนแล้วก็ได้เวลามุ่งหน้าไปยังงานน้ำชา แต่ระหว่างทางก็พบว่านารุโกะแอบสะกดรอยตามมา



เมื่อจับได้จึงเข้าไปทัก แล้วก็ลองถามข้อมูลเกี่ยวกับสวีตพีดู เธอก็รู้ข้อมูลอะไรมากอย่างที่คิด



แต่พอบอกชื่อจริงของสวีตพีที่เพิ่งรู้มาจากไอริส นารุโกะก็กลับทำท่าเหมือนคุ้นๆว่าเคยได้ยินชื่อที่ไหนมาก่อน แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าชื่อนิโจวอิง ชิซึกะนี้เหมือนกับตาลุงอ้วนๆที่เจอที่ร้านราเมง



นารุโกะพยายามลองตามหารูปนิโจวอิง ชิซึกะที่เคยถ่ายมาไว้ในโทรศัพท์มือถือ แต่ก็หาไม่เจอ เพราะที่จริงนั่นเป็นรูปที่ถ่ายมาจากโลกแห่งความเป็นจริง ไม่สามารถนำมาดูในเมอบิอุสได้ นารุโกะกำลังสับสนระหว่างความทรงจำในเมอบิอุสกับในโลกจริง

แต่อาเรียก็ได้ทำการแก้มือถือให้สามารถเข้าถึงข้อมูลในโลกแห่งความเป็นจริงได้



แล้วนารุโกะก็ค้นภาพที่ต้องการจนเจอ แต่บอกว่านี่เป็นคนละคนกับสวีตพีแน่นอนเพราะสวีตพีเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆน่ารักมุ้งมิ้ง ไม่ใช่ลุงอ้วนๆ



แต่อาเรียก็บอกว่าเป็นไปได้ที่จะเป็นคนเดียวกัน เพราะเมื่อมาที่เมอบิอุสแล้วมิวอาจสามารถช่วยเปลี่ยนร่างกายให้เป็นไปตามที่ต้องการได้ แม้แต่เพศก็เปลี่ยนได้



นารุโกะขอตามพวกชมรมกลับบ้านไปด้วยเพราะสงสัยว่ากำลังหาสวีตพีไปทำอะไรกัน แต่เคนสึเกะก็แกล้งบอกว่ามิวกำลังจัดคอนเสิร์ตอยู่ที่หน้าสถานีอยู่กับนักดนตรีชื่อวิกิด ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นนักดนตรีที่เต็มไปด้วยปริศนา ทำให้นารุโกะให้ความสนใจและรีบไปที่สถานี



เมื่อหลอกให้นารุโกะเลิกตามไปได้แล้วก็ได้เวลาไปยังสถานีที่จัดงานน้ำชาของสวีตพี



เข้าร่วมงานเลี้ยงน้ำชา

เมื่อมาถึงมิฟุเอะก็รู้สึกลังเลที่จะเข้าคนเดียว จึงแกล้งโกหกว่าเราเป็นแฟนอยากจะขอตามเข้าไปด้วย ซึ่งก็ดูเหมือนจะได้ผล จึงได้เข้าไปด้วยกันพร้อมกับมิฟุเอะ ๒ คน



เมื่อเข้ามาถึงก็ได้เจอสวีตพี เป็นเด็กสาวน่ารักมุ้งมิ้งตามที่นารุโกะบอกไว้เลย






สวีตพี


มิฟุเอะพยายามแสดงตัวให้น่ารักมุ้งมิ้งเพื่อเอาใจสวีตพี แต่พอเริ่มงาน พวกโรสกลับกินมูมมามจนมิฟุเอะเห็นแล้วทนไม่ได้ หลุดระเบิดอารมณ์ออกมา



ซึ่งก็ดูเหมือนสวีตพีจะรู้อยู่แล้วว่ามิฟุเอะเป็นพวกชมรมกลับบ้าน และจงใจล่อให้เข้ามาหาเอง



แต่มิฟุเอะก็โต้กลับด้วยรูปถ่ายสวีตพีในโลกจริงที่ได้จากนารุโกะ ทำให้สวีตพีตกใจว่ารู้ความจริงได้ไง และโกรธมากที่เราแอบรู้ความลับที่พยายามปกปิดมาตลอด



แล้วก็ลงเอยด้วยการต้องมาสู้กับสวีตพีเลเวล ๒๑





หลังจากสู้ชนะสวีตพีก็ทำท่าไม่ยอมง่ายๆ เพราะยังไงก็ต้องการอยู่ที่นี่ ไม่อยากกลับสู่โลกความเป็นจริงแล้วต้องกลับไปเป็นลุงอ้วนๆอีก อยากอยู่เป็นสาวน้อยมุ้งมิ้งที่นี่ตลอดไป



แล้วสวีตพีก็หนีหายไป แต่ก็ได้ทำอะไรบางอย่างตกไว้ เป็นหางตั๋วอะไรบางอย่าง ซึ่งเห็นแค่คำว่า "โมโนงาตาริ" (物語ものがたり) เลยดูไม่ออกว่าเป็นตั๋วของอะไร แต่ก็เก็บไว้ใช้เพื่อเป็นเบาะแสในการตามหาตัวสวีตพีต่อไปได้ ต้องกลับไปลองสำรวจกันดู



※ เทียบกับในอนิเมะ: ฉากงานน้ำชานี้มีปรากฏในอนิเมะ โดยรวมแล้วเรื่องราวก็คล้ายๆกัน เพียงแต่กลายเป็นมิฟุเอะมากับนารุโกะ ๒ คน ตั้งแต่ตอนแรกที่ยังไม่รู้จักกับตัวละครหลักคนอื่นเลย

และในอนิเมะนารุโกะก็เป็นคนมองออกว่าสวีตพีคือนิโจวอิง ชิซึกะในโลกความเป็นจริง แล้วก็เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติของโลกขึ้นมาในขณะเดียวกัน

ส่วนฉากที่พวกโรสกินมูมมามนั้นในอนิเมะได้ทำออกมาได้เห็นภาพชัดขึ้นกว่าเดิมมาก

>> ตอนถัดไป


-----------------------------------------

囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧

ดูสถิติของหน้านี้

หมวดหมู่

-- บันเทิง >> เกม >> caligula

ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาของบทความไปลงที่อื่นโดยไม่ได้ขออนุญาตโดยเด็ดขาด หากต้องการนำบางส่วนไปลงสามารถทำได้โดยต้องไม่ใช่การก๊อปแปะแต่ให้เปลี่ยนคำพูดเป็นของตัวเอง หรือไม่ก็เขียนในลักษณะการยกข้อความอ้างอิง และไม่ว่ากรณีไหนก็ตาม ต้องให้เครดิตพร้อมใส่ลิงก์ของทุกบทความที่มีการใช้เนื้อหาเสมอ

目次

日本による名言集
モジュール
-- numpy
-- matplotlib

-- pandas
-- manim
-- opencv
-- pytorch
機械学習
-- ニューラル
     ネットワーク
maya
javascript
確率論
日本での日記
中国での日記
-- 北京での日記
-- 香港での日記
-- 澳門での日記
台灣での日記
北欧での日記
他の国での日記
qiita
その他の記事

記事の類別



ติดตามอัปเดตของบล็อกได้ที่แฟนเพจ

  記事を検索

  おすすめの記事

ภาษาจีนแบ่งเป็นสำเนียงอะไรบ้าง มีความแตกต่างกันมากแค่ไหน
ทำความเข้าใจระบอบประชาธิปไตยจากประวัติศาสตร์ความเป็นมา
เรียนรู้วิธีการใช้ regular expression (regex)
หลักการเขียนทับศัพท์ภาษาจีนกวางตุ้ง
การใช้ unix shell เบื้องต้น ใน linux และ mac
หลักการเขียนทับศัพท์ภาษาจีนกลาง
g ในภาษาญี่ปุ่นออกเสียง "ก" หรือ "ง" กันแน่
ทำความรู้จักกับปัญญาประดิษฐ์และการเรียนรู้ของเครื่อง
ค้นพบระบบดาวเคราะห์ ๘ ดวง เบื้องหลังความสำเร็จคือปัญญาประดิษฐ์ (AI)
หอดูดาวโบราณปักกิ่ง ตอนที่ ๑: แท่นสังเกตการณ์และสวนดอกไม้
พิพิธภัณฑ์สถาปัตยกรรมโบราณปักกิ่ง
เที่ยวเมืองตานตง ล่องเรือในน่านน้ำเกาหลีเหนือ
บันทึกการเที่ยวสวีเดน 1-12 พ.ค. 2014
แนะนำองค์การวิจัยและพัฒนาการสำรวจอวกาศญี่ปุ่น (JAXA)
เล่าประสบการณ์ค่ายอบรมวิชาการทางดาราศาสตร์โดยโซวเคนได 10 - 16 พ.ย. 2013
ตระเวนเที่ยวตามรอยฉากของอนิเมะในญี่ปุ่น
เที่ยวชมหอดูดาวที่ฐานสังเกตการณ์ซิงหลง
บันทึกการเที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรกในชีวิต - ทุกอย่างเริ่มต้นที่สนามบินนานาชาติคันไซ
หลักการเขียนทับศัพท์ภาษาญี่ปุ่น
ทำไมจึงไม่ควรเขียนวรรณยุกต์เวลาทับศัพท์ภาษาต่างประเทศ
ทำไมถึงอยากมาเรียนต่อนอก
เหตุผลอะไรที่ต้องใช้ภาษาวิบัติ?

ไทย

日本語

中文