# ศุกร์ 31 ก.ค. 2026วันนี้ที่บริษัทมีกิจกรรมที่สำนักงานใหญ่ซึ่งอยู่ใกล้สถานีโตเกียว ก็เลยทำให้ต้องแวะโตเกียว
ตั้งแต่เข้าบริษัทนี้มาเมื่อปีที่แล้วเราก็เริ่มจากฝึกงานที่สาขาเมืองยามาโตะจังหวัดคานางาวะ เสร็จแล้วก็ย้ายไปอยู่จังหวัดโทจิงิ จึงไม่เคยแวะเข้ามาโตเกียวเลย แต่ว่าสำนักงานใหญ่ของบริษัทอยู่ในโตเกียว พอมีกิจกรรมอะไรก็เลยมีโอกาสได้แวะเข้ามา
เมืองอุตสึโนมิยะที่อยู่นั้นก็ไม่ไกลจากโตเกียว ถ้านั่งชิงกันเซงก็ถึงได้ในเวลาไม่ถึงชั่วโมง และการที่สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ใกล้สถานีโตเกียวอยู่แล้ว หมายความว่าพอลงจากชิงกันเซงก็เดินไปได้เลย ไม่ต้องต่อรถแล้ว สะดวกมาก
ทำงานตามปกติจนถึงเที่ยงก็นั่งรถรางกลับมายังสถานีอุตสึโนมิยะ แวะร้านโซบะกินเป็นมื้อเที่ยงก่อน

เสร็จแล้วก็ไปขึ้นชิงกันเซง

แล้วก็มาถึงสถานีโตเกียว ซึ่งรอบข้างเต็มไปด้วยตึกสูงและผู้คนมากมายแน่นขนัด ผิดกับที่จังหวัดโทจิงิ

หลังจากนั้นก็ร่วมกิจกรรมของบริษัทเสร็จแล้วก็กลับมาที่สถานีโตเกียวอีกตอนเย็น

แยกย้ายจากเพื่อนตรงนี้แล้วมาเดินเล่นในสถานีก่อนกลับ

ภายในสถานีตรงนี้มีร้านที่ขายของพวกโปเกมอนและอนิเมะหรือเกมอื่นๆ เดินผ่านนิดหน่อย


เดินลงไปชั้นใต้ดิน เพราะเป็นมีป้ายเขียนว่ามี
โตเกียวราเมงสตรีต (
東京ラーメンストリート) อยู่ ตั้งใจจะไปหาอะไรกินก่อนกลับ

พอลงมาก็พบว่าระหว่างทางเป็น
โตเกียวคาแรกเตอร์สตรีต (
東京キャラクターストリート) ซึ่งขายของเกี่ยวกับอนิเมะ เลยเดินดูผ่านๆ





แล้วก็มาถึงโตเกียวราเมงสตรีต


แต่ลองเดินดูก็พบว่าแต่ละร้านคนแน่นเต็มต้องต่อคิวทั้งนั้น สมเป็นโตเกียว ไปไหนก็ต้องเบียดคน ยิ่งเวลาอาหารเย็นแบบนี้หาร้านลำบากอยู่


แต่ลองเดินหาดูก็มาเจอร้าน
คางาวะซานุกิเมงเงียว (
香川さぬき
麺業) ที่มีที่ว่างในร้านไม่ต้องเข้าแถว นี่เป็นร้านอุดงไม่ใช่ราเมง แต่ก็ดีเหมือนกันเพราะอยู่โทจิงิก็กินแต่ราเมงมีโอกาสได้กินอุดงไม่มากนัก

เข้ามานั่งที่นั่งเคาน์เตอร์ด้านใน เปิดเมนูดู

เลือกอุดงใส่ชิกุวะและไข่ ก็อร่อยดี แต่ปริมาณน้อยกว่าที่คิด ในขณะที่ราคา ๑๑๕๐ ก็รู้สึกได้ว่าแพงทีเดียว แต่ถ้าอยู่โตเกียวก็คงจะช่วยไม่ได้

ภายในร้านดูแล้วยังเห็นที่ว่างอยู่ ก็น่าแปลกใจว่าทำไมร้านอื่นคนเต็มแต่ร้านนี้กลับโล่งสบายๆ โชคดีที่เจอร้านนี้เลยได้กินสบาย

กินเสร็จก็นยังเดินดูร้านราเมงต่ออีกหน่อย ก็เจอแต่ร้านที่เต็มไปด้วยคนรอกิน

เสร็จแล้วก็เดินหาที่ขึ้นชิงกันเซง มาซื้อตั๋ว

เสร็จแล้วก็มาขึ้นรถไฟ ตอนนั้นรอบที่ได้ขึ้นคือนาสึโนะ (なすの) เวลา 19:00

ก็จบแค่นี้ ขึ้นชิงกันเซงกลับอุตสึโนมิยะประมาณสองทุ่ม

ก็ถือว่าได้แวะมาโตเกียวหลังจากที่ไม่ได้มานานแล้วตั้งแต่ปลายปีซึ่งมีงานเลี้ยงส่งท้ายปี ปกติถ้าไม่มีธุระก็ไม่ได้อยากจะเข้าโตเกียวนักเพราะต้องเบียดผู้คน ไม่น่าอยู่เลย แต่นานๆทีก็ไม่เป็นไร