นั่งรถไฟสายเบชโชะลึกเข้าไปยังย่านอนเซงในหุบเขาเมืองอุเอดะจังหวัดนางาโนะ
เขียนเมื่อ 2026/10/25 21:46
แก้ไขล่าสุด 2026/11/07 22:37
# อาทิตย์ 25 ต.ค. 2026
เล่าเรื่องพาเพื่อนที่มาโตเกียวไปเที่ยวต่อจาก https://phyblas.hinaboshi.com/20261024
ในวันแรกเที่ยวโตเกียวท่ามกลางสายฝนไปแล้ว ส่วนวันต่อไปแผนเที่ยวคือไปเที่ยวที่เมืองอุเอดะ (上田市) จังหวัดนางาโนะทั้งวัน
ตำแหน่งเมืองอุเอดะในจังหวัดนางาโนะแสดงเป็นสีชมพูเข้ม อยู่ค่อนไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ
เมืองอุเอดะเป็นเมืองที่มีประชากรเป็นอันดับ ๓ ของจังหวัดนางาโนะ ประชากรแสนกว่าคน ถือว่าใหญ่ในระดับนึง และเมืองนี้มีสถานีชิงกันเซง คือสถานีอุเอดะ (上田駅) สามารถเดินทางได้จากโตเกียวในเวลาประมาณชั่วโมงถึงชั่วโมงครึ่ง
อนึ่ง สถานีชิงกันเซงมีสถานีอุเอโนะ (上野駅) ซึ่งอยู่ในโตเกียวอยู่ ซึ่งเราก็ไปมาและเล่าไปในบันทึกเมื่อวานด้วย ระวังสับสน ชื่อมีส่วนคล้ายกัน
นอกจากนี้ชื่อจังหวัดคือจังหวัดนางาโนะ ไม่ใช่นากาโนะ เสียงอ่านเป็น "ง" ไมใช่ "ก" คนอาจสับสนกับเขตนากาโนะ (中野区) ในโตเกียว หรือเมืองนากาโนะ (中野市) ซึ่งก็อยู่ในจังหวัดนางาโนะ แต่เป็นคนละเมืองกับเมืองนางาโนะ (長野市) ซึ่งเป็นเมืองหลักของจังหวัดนางาโนะ ดังนั้นต้องระวังด้วย
แนะนำอ่านบทความ → g ในภาษาญี่ปุ่นออกเสียง "ก" หรือ "ง" กันแน่
สำหรับการเที่ยวเมืองอุเอดะครั้งนี้ เป้าหมายหลักก็คือต้องการจะไปนั่งรถไฟสายเบชโชะ (別所線) ของบริษัทรถไฟท้องถิ่นอุเอดะเดนเทตสึ (上田電鉄) ซึ่ง มีทั้งหมด ๑๕ สถานี ทั้งหมดอยู่ในเมืองอุเอดะ โดยเริ่มจากสถานีอุเอดะไปสินสุดที่สถานีเบชโชะอนเซง (別所温泉駅) ซึ่งเป็นย่านอนเซงกลางหุบเขา
สมัยก่อนเมืองอุเอดะมีรถไฟสายท้องถิ่นหลายสาย แต่โดนยุบทิ้งหมดแล้ว เหลือแค่สายนี้เท่านั้น
เบชโชะอนเซงนั้นไม่ใช่แค่เป็นย่านอนเซง แต่ยังมีพวกวัดเก่า ที่จริงไม่ได้เป็นแหล่งท่องเที่ยวชื่อดังอะไร แต่ก็เป็นย่านชุมชนเล็กๆกลางหุบเขาก็น่าเดินเล่นเพลินๆไป ที่จริงจุดประสงค์หลักก็คืออยากพาเพื่อนมาชมชนบทของญี่ปุ่น หนีความวุ่นวายในโตเกียว ให้เห็นว่ามันต่างกันแค่ไหน ต่อให้ไม่ใช่ย่านท่องเที่ยวชื่อดัง แต่แค่ได้มาเดินในชนบทสบายๆแบบนี้ก็คุ้มแล้ว
ตามแผนของวันนี้คือนัดเจอกันที่สถานีเทงกูบาชิ (天空橋駅) ที่โรงแรมเพื่อนพักอยู่ เหมือนเมื่อวาน แล้วก็เดินทางไปสถานีโตเกียวด้วยกัน เพื่อจะขึ้นชิงกันเซงรอบที่ออกจากสถานีโตเกียวเวลา 9:32 ไปถึงสถานีอุเอดะเวลา 10:52 จากนั้นก็นั่งรถไฟจากสถานีอุเอดะรอบ 11:20 ไปถึงสถานีเบชโชะอนเซง 11:52
หลังจากนั้นก็เที่ยวภายในเบชโชะอนเซงให้เสร็จแล้วก็นั่งรถไฟกลับมาในตัวเมืองอุเอดะ แล้วเที่ยวในเมืองเสร็จจึงนั่งชิงกันเซงกลับโตเกียว
เริ่มต้นจากตอนเช้านั่งชิงกันเซงจากสถานีอุตสึโนมิยะมาถึงสถานีโตเกียว นั่งรถไฟมาเปลี่ยนสายที่สถานีชินางาวะ แล้วก็มาเจอเพื่อนที่สถานีเทงกูบาชิตามแผน เช้านี้ฝนไม่ได้ตกแบบเช้าเมื่อวาน แต่พยากรณ์อากาศก็บอกว่ายังไงวันนี้ก็ตกอีกอยู่ดีแน่ และมองท้องฟ้าเห็นเมฆก็รู้เลย
เมื่อเจอเพื่อนก็รีบขึ้นรถไฟไปยังสถานีชินางาวะเพื่อเปลี่ยนรถไฟไปยังสถานีโตเกียว ตอนมาแวะสถานีชินางาวะเพื่อเปลี่ยนรถไฟไปยังสถานีเทงกูบาชิเราได้สำรวจและจำเส้นทางไว้แล้วว่าต้องเดินไปตรงไหนยังไง ทำให้การมาเปลี่ยนรถไฟที่สถานีนี้ค่อนข้างทำได้เร็ว เสร็จภายใน ๓ นาที
แล้วก็มาถึงสถานีโตเกียว ซื้อตั๋วชิงกันเซงจากตรงนี้ ราคารวมค่าระยะทางและค่าเพิ่มเติมสำหรับชิงกันเซงเป็น ๖๓๗๐ เยน
ขึ้นชิงกันเซงจากสถานีโตเกียว
หลังจากที่ชิงกันเซงออกไปก็มีจอดที่สถานีอุเอโนะและสถานีโอมิยะ แล้วก็ข้ามจังหวัดกุมมะไปโดยไม่ได้จอดเลย มาจอดอีกทีในจังหวัดนางาโนะ โดยสถนีแรกคือสถานีคารุอิซาวะ (軽井沢駅) ในเมืองคารุอิซาวะ (軽井沢町) ที่นี่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังที่หลายคนน่าจะคุ้นชื่ออยู่เหมือนกัน โดยเฉพาะเรื่องเล่นสกี แต่ไม่ใช่เป้าหมายของเราในครั้งนี้
ต่อมาก็มาจอดที่สถานีซากุไดระ (佐久平駅) ในเมืองซากุ (佐久市) ที่อยู่ถัดไป
ภาพหลังจากออกจากสถานีซากุไดระ
แล้วก็เข้าสู่เขตเมืองอุเอดะ
มาจอดที่สถานีอุเอดะ
เดินออกจากที่ตรวจตั๋วไป
แล้วก็ออกมาจากอาคารสถานี มาเดินเล่นหน้าสถานีระหว่างรอขึ้นรถไฟไปเบชโชะอนเซง
ทางเข้าไปขึ้นรถไฟสายเบชโชะอยู่ทางนี้
ก่อนอื่นต้องมาซื้อตั๋วก่อน เพราะว่ารถไฟสายนี้ใช้ Suica ไม่ได้ ราคาตั๋วจากสถานีอุเอดะไปยังเบชโชะอนเซงคือ ๕๙๐ เยน
ซื้อตั๋วเสร็จก็ได้ตั๋วที่มีรหัส QR แล้วก็มาแตะเพื่อเข้าสถานี เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกเลยรถไฟที่ใช้ QR แบบนี้ ซึ่งก็พบว่าไม่ได้สะดวกเท่ากับที่อื่นที่ใช้วิธีการหยอดบัตรธรรมดา เพราะรหัส QR อ่านช้า ไม่คล่องตัวเลย ดังนั้นก็ไม่แปลกที่จะไม่เจอแบบนี้ที่สายอื่น แต่ก็ถือเป็นเอกลักษณ์ของที่นี่ไป
เข้ามาที่ชานชลา รถไฟจอดรออยู่แล้ว
ระหว่างรอรถไฟออกยังมีเวลาก็เดินเล่นในชานชลาสักหน่อย
มาที่หัวขบวน รถไฟดูตกแต่งสวยดี
จากชานชลา มองออกไปเห็นสภาพตัวเมือง
รางรถไฟ เป็นรางเดี่ยว
ภายในรถไฟ คนขึ้นมาไม่น้อย แต่ก็ไม่เต็มขบวน มีที่นั่งสบายๆ
เรานั่งกันอยู่ตรงท้ายขบวนเลย
แล้วรถไฟก็ออกเดินทาง ระหว่างนั้นก็ชมทิวทัศน์ไปด้วย มองท้องฟ้าที่ฝนกำลังตั้งเค้า ก็สวยดีอยู่ แต่ก็พอจะเห็นชะตาว่าเมื่อถึงปลายทางเราจะต้องตากฝนเที่ยวแล้วก็กังวลขึ้นมา
รถไฟมาจอดที่สถานีชิโรชิตะ (城下駅)
ตามด้วยสถานีมิโยชิโจว (三好町駅)
ถัดไปเป็นสถานีอากาซากะอุเอะ (赤坂上駅)
ต่อจากนั้นก็เป็นสถานีอุเอดะฮาระ (上田原駅)
แล้วก็สถานีเทราชิตะ (寺下駅)
ตามด้วยสถานีคาบาตาเกะ (神畑駅)
แล้วสถานีถัดไปก็คือสถานีไดงากุมาเอะ (大学前駅) ซึ่งหมายถึง "หน้ามหาวิทยาลัย" ซึ่งมหาวิทยาลัยที่ว่าก็หมายถึงมหาวิทยาลัยนางาโนะ (長野大学) ซึ่งก็ใช้ชื่อจังหวัดเป็นชื่อมหาวิทยาลัยเลย แต่ก็ไม่ได้มีชื่อเสียงมากนัก แต่ว่าสถานที่ตั้งอยู่ตรงนี้เห็นแล้วก็รู้สึกว่าคงจะน่าเรียน เพราะแม้จะเป็นชนบทแต่มาด้วยรถไฟสะดวกแบบนี้
และสถานีถัดมาคือสถานีชิโมะโนะโงว (下之郷駅)
ต่อจากนั้นเป็นสถานีนากาชิโอดะ (中塩田駅)
แล้วก็ตามด้วยสถานีชิโอดะมาจิ (塩田町駅)
ถัดมาเป็นสถานีนากาโนะ (中野駅) ชื่อสถานีชวนสับสนมาก เพราะสถานีชื่อนี้มีซ้ำกันหลายแห่งในญี่ปุ่น และในจังหวัดนางาโนะเองก็มีเมืองนากาโนะอยู่ แต่สถานีนากาโนะนี้ไม่ได้อยู่ในเมืองนากาโนะ
ถัดมาเป็นสถานีไมตะ (舞田駅) ป้ายสถานีนี้มีภาพตัวละครยางิซาวะ ไม (八木沢 まい) ของเทตสึโดวมุสึเมะ (鉄道むすめ) สำหรับทางรถไฟสายนี้ ซึ่งชื่อตัวละครก็มาจากสถานีนี้และสถานีถัดไปนั่นเอง
สถานีถัดไปก็คือสถานียางิซาวะ (八木沢駅) ที่เป็นที่มาของชื่อตัวละคร ที่นี่แผ่นป้ายก็มีรูปของตัวละครเดียวกัน แต่แต่งชุดต่างไป
ถัดมาก็ถึงปลายทาง คือสถานีเบชโชะอนเซง ทุกคนต้องมาออกจากรถไฟด้วยประตูด้านหน้า ต้องแตะรหัส QR เพื่อจะออกทีละคน ทำให้ช้า ตรงนี้ยิ่งทำให้เห็นว่าระบบนี้ไม่เหมาะกับรถไฟเลย ช้ากว่าการใช้หยอดบัตรตามปกติหรือบัตร IC มาก
ภาพตั๋วที่มีรหัส QR ถ่ายก่อนที่จะออกจากสถานี เพราะเพิ่งนึกได้ว่ายังไม่ได้ถ่ายตั๋ว
ออกมาจากรถไฟ ตอนนี้ถึงเป้าหมายปลายทางเบชโชะอนเซงแล้ว ส่วนเรื่องการเที่ยวที่นี่ก็จะเล่าในตอนหน้าต่อไป
เล่าเรื่องพาเพื่อนที่มาโตเกียวไปเที่ยวต่อจาก https://phyblas.hinaboshi.com/20261024
ในวันแรกเที่ยวโตเกียวท่ามกลางสายฝนไปแล้ว ส่วนวันต่อไปแผนเที่ยวคือไปเที่ยวที่เมืองอุเอดะ (上田市) จังหวัดนางาโนะทั้งวัน
ตำแหน่งเมืองอุเอดะในจังหวัดนางาโนะแสดงเป็นสีชมพูเข้ม อยู่ค่อนไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ
เมืองอุเอดะเป็นเมืองที่มีประชากรเป็นอันดับ ๓ ของจังหวัดนางาโนะ ประชากรแสนกว่าคน ถือว่าใหญ่ในระดับนึง และเมืองนี้มีสถานีชิงกันเซง คือสถานีอุเอดะ (上田駅) สามารถเดินทางได้จากโตเกียวในเวลาประมาณชั่วโมงถึงชั่วโมงครึ่ง
อนึ่ง สถานีชิงกันเซงมีสถานีอุเอโนะ (上野駅) ซึ่งอยู่ในโตเกียวอยู่ ซึ่งเราก็ไปมาและเล่าไปในบันทึกเมื่อวานด้วย ระวังสับสน ชื่อมีส่วนคล้ายกัน
นอกจากนี้ชื่อจังหวัดคือจังหวัดนางาโนะ ไม่ใช่นากาโนะ เสียงอ่านเป็น "ง" ไมใช่ "ก" คนอาจสับสนกับเขตนากาโนะ (中野区) ในโตเกียว หรือเมืองนากาโนะ (中野市) ซึ่งก็อยู่ในจังหวัดนางาโนะ แต่เป็นคนละเมืองกับเมืองนางาโนะ (長野市) ซึ่งเป็นเมืองหลักของจังหวัดนางาโนะ ดังนั้นต้องระวังด้วย
แนะนำอ่านบทความ → g ในภาษาญี่ปุ่นออกเสียง "ก" หรือ "ง" กันแน่
สำหรับการเที่ยวเมืองอุเอดะครั้งนี้ เป้าหมายหลักก็คือต้องการจะไปนั่งรถไฟสายเบชโชะ (別所線) ของบริษัทรถไฟท้องถิ่นอุเอดะเดนเทตสึ (上田電鉄) ซึ่ง มีทั้งหมด ๑๕ สถานี ทั้งหมดอยู่ในเมืองอุเอดะ โดยเริ่มจากสถานีอุเอดะไปสินสุดที่สถานีเบชโชะอนเซง (別所温泉駅) ซึ่งเป็นย่านอนเซงกลางหุบเขา
สมัยก่อนเมืองอุเอดะมีรถไฟสายท้องถิ่นหลายสาย แต่โดนยุบทิ้งหมดแล้ว เหลือแค่สายนี้เท่านั้น
เบชโชะอนเซงนั้นไม่ใช่แค่เป็นย่านอนเซง แต่ยังมีพวกวัดเก่า ที่จริงไม่ได้เป็นแหล่งท่องเที่ยวชื่อดังอะไร แต่ก็เป็นย่านชุมชนเล็กๆกลางหุบเขาก็น่าเดินเล่นเพลินๆไป ที่จริงจุดประสงค์หลักก็คืออยากพาเพื่อนมาชมชนบทของญี่ปุ่น หนีความวุ่นวายในโตเกียว ให้เห็นว่ามันต่างกันแค่ไหน ต่อให้ไม่ใช่ย่านท่องเที่ยวชื่อดัง แต่แค่ได้มาเดินในชนบทสบายๆแบบนี้ก็คุ้มแล้ว
ตามแผนของวันนี้คือนัดเจอกันที่สถานีเทงกูบาชิ (天空橋駅) ที่โรงแรมเพื่อนพักอยู่ เหมือนเมื่อวาน แล้วก็เดินทางไปสถานีโตเกียวด้วยกัน เพื่อจะขึ้นชิงกันเซงรอบที่ออกจากสถานีโตเกียวเวลา 9:32 ไปถึงสถานีอุเอดะเวลา 10:52 จากนั้นก็นั่งรถไฟจากสถานีอุเอดะรอบ 11:20 ไปถึงสถานีเบชโชะอนเซง 11:52
หลังจากนั้นก็เที่ยวภายในเบชโชะอนเซงให้เสร็จแล้วก็นั่งรถไฟกลับมาในตัวเมืองอุเอดะ แล้วเที่ยวในเมืองเสร็จจึงนั่งชิงกันเซงกลับโตเกียว
เริ่มต้นจากตอนเช้านั่งชิงกันเซงจากสถานีอุตสึโนมิยะมาถึงสถานีโตเกียว นั่งรถไฟมาเปลี่ยนสายที่สถานีชินางาวะ แล้วก็มาเจอเพื่อนที่สถานีเทงกูบาชิตามแผน เช้านี้ฝนไม่ได้ตกแบบเช้าเมื่อวาน แต่พยากรณ์อากาศก็บอกว่ายังไงวันนี้ก็ตกอีกอยู่ดีแน่ และมองท้องฟ้าเห็นเมฆก็รู้เลย
เมื่อเจอเพื่อนก็รีบขึ้นรถไฟไปยังสถานีชินางาวะเพื่อเปลี่ยนรถไฟไปยังสถานีโตเกียว ตอนมาแวะสถานีชินางาวะเพื่อเปลี่ยนรถไฟไปยังสถานีเทงกูบาชิเราได้สำรวจและจำเส้นทางไว้แล้วว่าต้องเดินไปตรงไหนยังไง ทำให้การมาเปลี่ยนรถไฟที่สถานีนี้ค่อนข้างทำได้เร็ว เสร็จภายใน ๓ นาที
แล้วก็มาถึงสถานีโตเกียว ซื้อตั๋วชิงกันเซงจากตรงนี้ ราคารวมค่าระยะทางและค่าเพิ่มเติมสำหรับชิงกันเซงเป็น ๖๓๗๐ เยน
ขึ้นชิงกันเซงจากสถานีโตเกียว
หลังจากที่ชิงกันเซงออกไปก็มีจอดที่สถานีอุเอโนะและสถานีโอมิยะ แล้วก็ข้ามจังหวัดกุมมะไปโดยไม่ได้จอดเลย มาจอดอีกทีในจังหวัดนางาโนะ โดยสถนีแรกคือสถานีคารุอิซาวะ (軽井沢駅) ในเมืองคารุอิซาวะ (軽井沢町) ที่นี่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังที่หลายคนน่าจะคุ้นชื่ออยู่เหมือนกัน โดยเฉพาะเรื่องเล่นสกี แต่ไม่ใช่เป้าหมายของเราในครั้งนี้
ต่อมาก็มาจอดที่สถานีซากุไดระ (佐久平駅) ในเมืองซากุ (佐久市) ที่อยู่ถัดไป
ภาพหลังจากออกจากสถานีซากุไดระ
แล้วก็เข้าสู่เขตเมืองอุเอดะ
มาจอดที่สถานีอุเอดะ
เดินออกจากที่ตรวจตั๋วไป
แล้วก็ออกมาจากอาคารสถานี มาเดินเล่นหน้าสถานีระหว่างรอขึ้นรถไฟไปเบชโชะอนเซง
ทางเข้าไปขึ้นรถไฟสายเบชโชะอยู่ทางนี้
ก่อนอื่นต้องมาซื้อตั๋วก่อน เพราะว่ารถไฟสายนี้ใช้ Suica ไม่ได้ ราคาตั๋วจากสถานีอุเอดะไปยังเบชโชะอนเซงคือ ๕๙๐ เยน
ซื้อตั๋วเสร็จก็ได้ตั๋วที่มีรหัส QR แล้วก็มาแตะเพื่อเข้าสถานี เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกเลยรถไฟที่ใช้ QR แบบนี้ ซึ่งก็พบว่าไม่ได้สะดวกเท่ากับที่อื่นที่ใช้วิธีการหยอดบัตรธรรมดา เพราะรหัส QR อ่านช้า ไม่คล่องตัวเลย ดังนั้นก็ไม่แปลกที่จะไม่เจอแบบนี้ที่สายอื่น แต่ก็ถือเป็นเอกลักษณ์ของที่นี่ไป
เข้ามาที่ชานชลา รถไฟจอดรออยู่แล้ว
ระหว่างรอรถไฟออกยังมีเวลาก็เดินเล่นในชานชลาสักหน่อย
มาที่หัวขบวน รถไฟดูตกแต่งสวยดี
จากชานชลา มองออกไปเห็นสภาพตัวเมือง
รางรถไฟ เป็นรางเดี่ยว
ภายในรถไฟ คนขึ้นมาไม่น้อย แต่ก็ไม่เต็มขบวน มีที่นั่งสบายๆ
เรานั่งกันอยู่ตรงท้ายขบวนเลย
แล้วรถไฟก็ออกเดินทาง ระหว่างนั้นก็ชมทิวทัศน์ไปด้วย มองท้องฟ้าที่ฝนกำลังตั้งเค้า ก็สวยดีอยู่ แต่ก็พอจะเห็นชะตาว่าเมื่อถึงปลายทางเราจะต้องตากฝนเที่ยวแล้วก็กังวลขึ้นมา
รถไฟมาจอดที่สถานีชิโรชิตะ (城下駅)
ตามด้วยสถานีมิโยชิโจว (三好町駅)
ถัดไปเป็นสถานีอากาซากะอุเอะ (赤坂上駅)
ต่อจากนั้นก็เป็นสถานีอุเอดะฮาระ (上田原駅)
แล้วก็สถานีเทราชิตะ (寺下駅)
ตามด้วยสถานีคาบาตาเกะ (神畑駅)
แล้วสถานีถัดไปก็คือสถานีไดงากุมาเอะ (大学前駅) ซึ่งหมายถึง "หน้ามหาวิทยาลัย" ซึ่งมหาวิทยาลัยที่ว่าก็หมายถึงมหาวิทยาลัยนางาโนะ (長野大学) ซึ่งก็ใช้ชื่อจังหวัดเป็นชื่อมหาวิทยาลัยเลย แต่ก็ไม่ได้มีชื่อเสียงมากนัก แต่ว่าสถานที่ตั้งอยู่ตรงนี้เห็นแล้วก็รู้สึกว่าคงจะน่าเรียน เพราะแม้จะเป็นชนบทแต่มาด้วยรถไฟสะดวกแบบนี้
และสถานีถัดมาคือสถานีชิโมะโนะโงว (下之郷駅)
ต่อจากนั้นเป็นสถานีนากาชิโอดะ (中塩田駅)
แล้วก็ตามด้วยสถานีชิโอดะมาจิ (塩田町駅)
ถัดมาเป็นสถานีนากาโนะ (中野駅) ชื่อสถานีชวนสับสนมาก เพราะสถานีชื่อนี้มีซ้ำกันหลายแห่งในญี่ปุ่น และในจังหวัดนางาโนะเองก็มีเมืองนากาโนะอยู่ แต่สถานีนากาโนะนี้ไม่ได้อยู่ในเมืองนากาโนะ
ถัดมาเป็นสถานีไมตะ (舞田駅) ป้ายสถานีนี้มีภาพตัวละครยางิซาวะ ไม (八木沢 まい) ของเทตสึโดวมุสึเมะ (鉄道むすめ) สำหรับทางรถไฟสายนี้ ซึ่งชื่อตัวละครก็มาจากสถานีนี้และสถานีถัดไปนั่นเอง
สถานีถัดไปก็คือสถานียางิซาวะ (八木沢駅) ที่เป็นที่มาของชื่อตัวละคร ที่นี่แผ่นป้ายก็มีรูปของตัวละครเดียวกัน แต่แต่งชุดต่างไป
ถัดมาก็ถึงปลายทาง คือสถานีเบชโชะอนเซง ทุกคนต้องมาออกจากรถไฟด้วยประตูด้านหน้า ต้องแตะรหัส QR เพื่อจะออกทีละคน ทำให้ช้า ตรงนี้ยิ่งทำให้เห็นว่าระบบนี้ไม่เหมาะกับรถไฟเลย ช้ากว่าการใช้หยอดบัตรตามปกติหรือบัตร IC มาก
ภาพตั๋วที่มีรหัส QR ถ่ายก่อนที่จะออกจากสถานี เพราะเพิ่งนึกได้ว่ายังไม่ได้ถ่ายตั๋ว
ออกมาจากรถไฟ ตอนนี้ถึงเป้าหมายปลายทางเบชโชะอนเซงแล้ว ส่วนเรื่องการเที่ยวที่นี่ก็จะเล่าในตอนหน้าต่อไป