ไปกินมนจายากิที่สถานีซางามิโอโนะหลังเลิกงาน ส่งท้ายการใช้ชีวิตในจังหวัดคานางาวะ
เขียนเมื่อ 2025/12/25 21:59
แก้ไขล่าสุด 2025/12/31 15:48
# พฤหัส 25 ธ.ค. 2025
วันที่ 25 ธันวาคม 2025 สำหรับหลายคนแล้วนี่คงเป็นวันคริสต์มาสที่สนุกสนาน แต่สำหรับเราในปีนี้แล้วถือเป็นวันสุดท้ายที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองยามาโตะ จังหวัดคานางาวะ เพราะว่าในวันรุ่งขึ้นจะต้องย้ายออกเพื่อไปอาศัยอยู่บ้านหลังใหม่ที่เมืองอุตสึโนมิยะจังหวัดโทจิงิแล้ว
หลังจากที่เมื่อวานได้เดินทางขนของส่วนใหญ่แล้วเตรียมการต่างๆสำหรับย้ายเสร็จไปส่วนหนึ่ง ดังที่เล่าไว้ใน https://phyblas.hinaboshi.com/20251224
ตอนนี้จะเป็นบันทึกในช่วงวันสุดท้ายภายในจังหวัดคานางาวะ เพียงแต่ที่จริงแล้วก็ไม่ได้มีอะไรมาก ก็แค่ไปบริษัทตามปกติ มื้อเที่ยงก็กินอาหารในโรงอาหารราคา ๕๐๐ เยนไป
ส่วนตอนเย็นได้ตัดสินใจชวนเพื่อนไปเดินหาอะไรกินเป็นมื้อส่งท้าย แต่ก็ไม่ได้วางแผนไว้ล่วงหน้าว่าอยากกินอะไร ก็มาคิดเอาตอนนั้นเลย ก่อนอื่นเลยตัดสินใจไปแถวสถานีซางามิโอโนะ (相模大野駅) ซึ่งเป็นสถานีใหญ่สุดในระแวกใกล้ที่สามารถไปและกลับได้ง่าย
ที่สถานีในช่วงนั้นมีต้นคริสต์มาสตั้งเด่นอยู่เข้ากับเทศกาล
เนื่องจากฝนตกปรอยๆอยู่ด้วยจึงไม่อยากไปไหนไกล ก็ลองหาอะไรกินในห้างภายในอาคารสถานี ก็มาเจอร้านราเมงดัมโบะ (暖暮) ซึ่งเป็นร้านจากฟุกุโอกะที่มาเปิดสาขาในจังหวัดอื่นรวมถึงคานางาวะด้วย เราเคยกินที่ฟุกุโอกะมาแล้ว ก็ชอบเหมือนกัน ตอนแรกก็เลยคิดว่ากินร้านนี้ก็ดีเหมือนกัน
แต่ว่าลองเดินดูต่ออีกหน่อยก็พบว่ามีร้านทสึกิชิมะมนจะโอโกเงะ (月島もんじゃおこげ) ซึ่งขายมนจายากิ เห็นว่าปกติเป็นของที่แทบไม่มีโอกาสได้กินก็เลยตัดสินใจเลือกกินร้านนี้
ตอนแรกก็ไม่แน่ใจว่าสั่งยังไงเหมือนกัน ที่จริงเราเคยกินมนจายากิแค่ครั้งเดียว ตอนนั้นไปกับเพื่อนมา ไม่ได้เป็นคนสั่งเองด้วย ก็เลยถามพนักงานในร้านให้เขาแนะนำให้ ซึ่งพนักงานร้านนี้ก็คุยเก่ง ชวนคุยโน่นนี่ อธิบายอย่างดีทีเดียว
สุดท้ายเลือกสั่งไป ๒ ที่คือ มนจะบ๊วยหมึกยักษ์ (梅たこもんじゃ) กับ มนจะหมูต้นหอมเกลือ (豚ねぎ塩もんじゃ) มาแบ่งกันกิน ๒ คน
สำหรับการกินนั้นจะมีกระทะเล็กอยู่กับโต๊ะ แล้วพนักงานจะหยิบวัตถุดิบมาทำให้ถึงที่ แล้วเราก็ดูเขาทำไปเพลินๆ และระหว่างทำอยู่เขาก็ชวนคุยตลอด ไม่ได้เอาแต่ยืนทำ เลยรู้สึกว่ามากินร้านแบบนี้ไม่ใช่แค่มาเพื่อกินอย่างเดียว แต่มาเพื่อคุยเล่นกับพนักงานร้านด้วย
เริ่มจากทำบ๊วยหมึกยักษ์ก่อน
ก็นั่งดูเขาทำไปคุยไป ระหว่างนั้นก็ถ่ายรูปไปด้วย
ทำเสร็จแล้ว พร้อมกิน สำหรับการกินก็ใช้ตะหลิวขูดขึ้นมาตัดใส่จานกิน
หลังกินเสร็จไปที่นึงก็เรียกพนักงานมา เขาก็จะหยิบวัตถุดิบถัดไปมา แต่ว่าก่อนอื่นต้องขูดของเดิมที่ไม้เกรียมติดกระทะเหล็กก่อน
แล้วก็เริ่มทำอันต่อไป คราวนี้เป็นหมูต้นหอมเกลือ
เสร็จแล้ว
กินเสร็จคิดตังค์ ราคาอันละ ๑๓๘๐ ถือว่าแพงกว่าไปกินพวกข้าวหรือราเมง แต่ก็ถือว่าเป็นค่าบริการของพนักงานไปด้วย
กินเสร็จก็ยังไปเดินเล่นต่อภายในห้าง ชั้นบนมีร้านหนังสืออยู่ มาเดินดูเล่นกันสักพักแต่ก็ไม่ได้ซื้ออะไร
เสร็จแล้วก็กลับมาขึ้นรถไฟเพื่อกลับ
ก็จบคืนสุดท้ายสำหรับการใช้ชีวิตในจังหวัดคานางาวะลง วันรุ่งขึ้นก็ได้เวลาเดินทางไปเริ่มชีวิตใหม่ในจังหวัดโทจิงิ
วันที่ 25 ธันวาคม 2025 สำหรับหลายคนแล้วนี่คงเป็นวันคริสต์มาสที่สนุกสนาน แต่สำหรับเราในปีนี้แล้วถือเป็นวันสุดท้ายที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองยามาโตะ จังหวัดคานางาวะ เพราะว่าในวันรุ่งขึ้นจะต้องย้ายออกเพื่อไปอาศัยอยู่บ้านหลังใหม่ที่เมืองอุตสึโนมิยะจังหวัดโทจิงิแล้ว
หลังจากที่เมื่อวานได้เดินทางขนของส่วนใหญ่แล้วเตรียมการต่างๆสำหรับย้ายเสร็จไปส่วนหนึ่ง ดังที่เล่าไว้ใน https://phyblas.hinaboshi.com/20251224
ตอนนี้จะเป็นบันทึกในช่วงวันสุดท้ายภายในจังหวัดคานางาวะ เพียงแต่ที่จริงแล้วก็ไม่ได้มีอะไรมาก ก็แค่ไปบริษัทตามปกติ มื้อเที่ยงก็กินอาหารในโรงอาหารราคา ๕๐๐ เยนไป
ส่วนตอนเย็นได้ตัดสินใจชวนเพื่อนไปเดินหาอะไรกินเป็นมื้อส่งท้าย แต่ก็ไม่ได้วางแผนไว้ล่วงหน้าว่าอยากกินอะไร ก็มาคิดเอาตอนนั้นเลย ก่อนอื่นเลยตัดสินใจไปแถวสถานีซางามิโอโนะ (相模大野駅) ซึ่งเป็นสถานีใหญ่สุดในระแวกใกล้ที่สามารถไปและกลับได้ง่าย
ที่สถานีในช่วงนั้นมีต้นคริสต์มาสตั้งเด่นอยู่เข้ากับเทศกาล
เนื่องจากฝนตกปรอยๆอยู่ด้วยจึงไม่อยากไปไหนไกล ก็ลองหาอะไรกินในห้างภายในอาคารสถานี ก็มาเจอร้านราเมงดัมโบะ (暖暮) ซึ่งเป็นร้านจากฟุกุโอกะที่มาเปิดสาขาในจังหวัดอื่นรวมถึงคานางาวะด้วย เราเคยกินที่ฟุกุโอกะมาแล้ว ก็ชอบเหมือนกัน ตอนแรกก็เลยคิดว่ากินร้านนี้ก็ดีเหมือนกัน
แต่ว่าลองเดินดูต่ออีกหน่อยก็พบว่ามีร้านทสึกิชิมะมนจะโอโกเงะ (月島もんじゃおこげ) ซึ่งขายมนจายากิ เห็นว่าปกติเป็นของที่แทบไม่มีโอกาสได้กินก็เลยตัดสินใจเลือกกินร้านนี้
ตอนแรกก็ไม่แน่ใจว่าสั่งยังไงเหมือนกัน ที่จริงเราเคยกินมนจายากิแค่ครั้งเดียว ตอนนั้นไปกับเพื่อนมา ไม่ได้เป็นคนสั่งเองด้วย ก็เลยถามพนักงานในร้านให้เขาแนะนำให้ ซึ่งพนักงานร้านนี้ก็คุยเก่ง ชวนคุยโน่นนี่ อธิบายอย่างดีทีเดียว
สุดท้ายเลือกสั่งไป ๒ ที่คือ มนจะบ๊วยหมึกยักษ์ (梅たこもんじゃ) กับ มนจะหมูต้นหอมเกลือ (豚ねぎ塩もんじゃ) มาแบ่งกันกิน ๒ คน
สำหรับการกินนั้นจะมีกระทะเล็กอยู่กับโต๊ะ แล้วพนักงานจะหยิบวัตถุดิบมาทำให้ถึงที่ แล้วเราก็ดูเขาทำไปเพลินๆ และระหว่างทำอยู่เขาก็ชวนคุยตลอด ไม่ได้เอาแต่ยืนทำ เลยรู้สึกว่ามากินร้านแบบนี้ไม่ใช่แค่มาเพื่อกินอย่างเดียว แต่มาเพื่อคุยเล่นกับพนักงานร้านด้วย
เริ่มจากทำบ๊วยหมึกยักษ์ก่อน
ก็นั่งดูเขาทำไปคุยไป ระหว่างนั้นก็ถ่ายรูปไปด้วย
ทำเสร็จแล้ว พร้อมกิน สำหรับการกินก็ใช้ตะหลิวขูดขึ้นมาตัดใส่จานกิน
หลังกินเสร็จไปที่นึงก็เรียกพนักงานมา เขาก็จะหยิบวัตถุดิบถัดไปมา แต่ว่าก่อนอื่นต้องขูดของเดิมที่ไม้เกรียมติดกระทะเหล็กก่อน
แล้วก็เริ่มทำอันต่อไป คราวนี้เป็นหมูต้นหอมเกลือ
เสร็จแล้ว
กินเสร็จคิดตังค์ ราคาอันละ ๑๓๘๐ ถือว่าแพงกว่าไปกินพวกข้าวหรือราเมง แต่ก็ถือว่าเป็นค่าบริการของพนักงานไปด้วย
กินเสร็จก็ยังไปเดินเล่นต่อภายในห้าง ชั้นบนมีร้านหนังสืออยู่ มาเดินดูเล่นกันสักพักแต่ก็ไม่ได้ซื้ออะไร
เสร็จแล้วก็กลับมาขึ้นรถไฟเพื่อกลับ
ก็จบคืนสุดท้ายสำหรับการใช้ชีวิตในจังหวัดคานางาวะลง วันรุ่งขึ้นก็ได้เวลาเดินทางไปเริ่มชีวิตใหม่ในจังหวัดโทจิงิ