# ศุกร์ 26 ธ.ค. 2025หลังจากที่เมื่อวันที่ 24 ได้เริ่มขนข้าวของมายังห้องเช่าใหม่ที่อุตสึโนมิยะ พร้อมทั้งทำเรื่องย้ายเข้า แล้วก็ไปหาซื้อเครื่องเรือน เล่าไว้ใน
https://phyblas.hinaboshi.com/20251224วันนี้เป็นวันที่ทำการย้ายมาอยู่อุตสึโนมิยะจริงๆแล้ว หลังจากที่ได้ไปกลับมาแล้ว ๒ ครั้ง ทำให้รู้สึกว่าเรื่องเล่าก็เหมือนจะคล้ายๆเดิม แต่ครั้งนี้มีแค่ขาไป ไม่มีขากลับ
สำหรับการเดินไปครั้งนี้เลือกไปโดยใช้เส้นทาง ๔ ต่อดังนี้
ซากุรางาโอกะ → ยามาโตะ → โยโกฮามะ → โอมิยะ → อุตสึโนมิยะ
แต่ละสถานีก็เคยเล่าถึงไปแล้วตั้งแต่ที่เดินทางครั้งก่อน จึงไม่ได้มีอะไรใหม่ให้เขียนถึงมากนัก เพียงแต่ว่าครั้งนี้ตอนที่แวะสถานีโยโกฮามะได้ไปเดินหาอะไรกิน ก็เลยมีเรื่องมาเล่าเล็กน้อย
ที่เลือกแวะเดินสถานีโยโกฮามะก่อนไปก็เพราะครั้งนี้กว่าจะออกก็เป็นเวลาเที่ยงแล้ว และก่อนที่จะย้ายจังหวัดที่อยู่ก็อยากจะกินอะไรในจังหวัดคานางาวะเป็นครั้งสุดท้าย จึงเลือกไปที่สถานีโยโกฮามะซึ่งเป็นสถานีหลักที่สำคัญที่สุดของจังหวัด แม้ว่าเราจะมีโอกาสแวะมาสถานีนี้หลายครั้งแล้วเพื่อเปลี่ยนรถ แต่ว่าก็ยังไม่เคยได้ไปหาร้านอะไรกินตรงนั้นเลย ครั้งนี้จึงเดินสักหน่อย หลังจากนี้ไม่รู้จะได้มาโยโกฮามะอีกเมื่อไหร่
การเดินทางเริ่มต้นจากสถานีซากุรางาโอกะซึ่งใกล้ห้องพักเก่า ตอนเที่ยงหลังจากเก็บข้าวของที่เหลือออกมาหมดเรียบร้อยก็ลากกระเป๋ามาขึ้นรถไฟที่สถานี

เปลี่ยนรถไฟที่สถานียามาโตะ นั่งไปตามสายหลักโซวเทตสึ

มาลงที่สถานีโยโกฮามะ

ก่อนอื่นออกมาเดินดูด้านนอกสถานีนิดหน่อย รอบๆเต็มไปด้วยตึกสูงสมเป็นย่านใจกลางเมืองที่คับคั่งที่สุดในจังหวัด


ตรงนี้มีห้างทากาชิมายะ ลองขึ้นไปดูชั้น ๘ ที่เป็นที่รวมร้านอาหารหลายร้าน


พอขึ้นมาก็เจอร้านมากมายทีเดียว

แต่ไม่ว่าร้านไหนก็เห็นคนต่อคิวยาว แถมราคาก็แพงมากด้วย ดูแล้วร้านที่อยู่ตรงนี้มีแต่ระดับสูง

มีติ่งไท่เฟิงด้วย

สุดท้ายก็ตัดสินใจไม่กินในนั้นแล้วลงมาเดินหาที่กินที่อื่นในสถานีต่อ คราวนี้ลองไปดูที่ชั้นใช้ดินของห้าง
โยโกฮามะปอร์ตา (
横浜ポルタ)

ในนี้ดูแล้วมีร้านอาหารอยู่เยอะเลยทีเดียว ซึ่งส่วนใหญ่ก็ยังถือว่าแพงอยู่ แม้ว่าจะไม่เท่าที่ทากาชิมายะก็ตาม และร้านส่วนใหญ่ก็แน่นจนต้องรอคิวเหมือนกัน

ลองเดินๆหาก็มาเจอร้านอาหารไทย
สยามออร์คิด (サイアムオーキッド) ซึ่งดูแล้วมีที่นั่งทำให้ไม่ต้องรอ แถมดูราคาแล้วก็ไม่แพงด้วย เลยตัดสินใจเลือกกินที่นี่เลย ไม่คิดเหมือนกันว่ามื้อสุดท้ายก่อนย้ายไปบ้านใหม่จะได้กินเป็นอาหารไทย จากที่ปกติก็ไม่ค่อยมีโอกาสได้กินบ่อยนัก


เมนูของร้าน มีอาหารไทยต่างๆหลายอย่าง

สำหรับการสั่งนั้นใช้สแกนรหัส QR เอา

เลือกผัดไทยราคา ๙๕๐ เยน

อร่อยทีเดียว

กินเสร็จก็ได้เวลาเดินทาง เราตัดสินใจซื้อตั๋วชิงกันเซงตั้งแต่ตรงนี้เลย จึงไปที่ช่องขายตั๋ว มิโดริโนะมาโดงุจิ เพราะว่าต้องการใบเสร็จที่มีชื่อบริษัท

แต่ว่าคนแน่นจนทำให้ต้องรอคิวเพื่อจะได้ซื้อตั๋ว

ในการรอคิวต้องกดบัตรคิว จากนั้นจะไปเดินเล่นที่ไหนรอก็ได้ สามารถตรวจดูโดยสแกนรหัส QR ได้ว่าเหลืออีกกี่คิว รอจนใกล้แล้วค่อยกลับมาได้ สะดวกดี ดังนั้นเราจึงไปเดินเล่นในสถานีต่ออีกนิดหน่อยระหว่างรอ

ใช้เวลารอนานกว่า ๑๕ นาที ในที่สุดก็ถึงคิว แล้วก็ได้ซื้อตั๋ว คราวนี้แบ่งเป็น ๒ ใบคือค่าระยะทางจากโยโกฮามะไปอุตสึโนมิยะ ๒๓๑๐ เยน กับค่าบวกเพิ่มชิงกันเซงที่นั่งอิสระจากโอมิยะไปอุตสึโนมิยะ ๑๘๗๐ เยน

เดินเข้ามาขึ้นรถไฟเพื่อไปยังสถานีโอมิยะ โดยก่อนอื่นหยอดแค่ตั๋วค่าระยะทางใบเดียวก่อน แล้วตอนถึงที่สถานีโอมิยะค่อยหยอด ๒ ใบพร้อมกัน

รถไฟรอบนี้ที่ได้ขึ้นเป็นสายโชวนังชินจุกุที่มีปลายทางอยู่ที่สถานีอุตสึโนมิยะอยู่แล้ว ดังนั้นที่จริงเราจะไม่ขึ้นชิงกันเซงแล้วนั่งยาวไปถึงอุตสึโนมิยะเลยก็ได้ แต่ว่าทำไมแบบนั้นเสียเวลากว่ามาก ยังไงไปเปลี่ยนชิงกันเซงก็เร็วกว่าเยอะ

มาถึงสถานีโอมิยะ

มาต่อรถไฟชิงกันเซง ได้ขึ้นรอบ 16:25

ภายในขบวนที่นั่งอิสระมีคนนั่งเต็มจึงไม่มีที่ให้นั่ง ต้องยืนตลอดทาง แต่ก็แค่ ๒๐ กว่านาทีไม่มีปัญหาอะไร

มาถึงสถานีอุตสึโนมิยะ

ก่อนที่จะเดินทางเข้าห้องพัก เราลองเดินดูของในสถานีสักหน่อย ที่จำเป็นก่อนอื่นเลยคือพวกเครื่องนอน ได้แก่ฟูก หมอน ผ้าห่ม สำหรับจะใช้นอนคืนนี้ ในห้างในสถานีก็มีร้านขายพวกเครื่องนอนอยู่แต่ก็เล็กๆ ยังไม่เจอที่ถูกใจ

หลังจากเดินดูแล้วไม่น่าเจอของอะไรในห้างแถวสถานีก็เลยคิดว่ายังไงก็ขอเข้าห้องไปเอาของวางก่อน โดยตัดสินใจไปขึ้นรถรางแม้ว่าจะอยู่ในระยะทางที่เดินได้ก็ตาม เพราะว่าครั้งนี้ลากกระเป๋าเดินลำบาก


หลังจากวางของในห้องแล้วก็รีบออกมาแล้วลองเดินหาพวกห้างที่ขายเครื่องเรือน ลองค้นดูก็พบว่าไม่ไกลจากสถานีมากมีร้าน
ยามาชิง (
山新) ซึ่งเป็นร้านขายพวกเครื่องเรือนที่มีหลายสาขาอยู่ในจังหวัดอิบารากิเป็นหลัก และมีสาขาในจังหวัดโทจิงิด้วย ที่เรามานี้เป็นสาขาอุตสึโนมิยะ


ภายในก็ใหญ่พอสมควร มีพวกโต๊ะเก้าอี้ด้วย ก็เลยดูนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้ซื้อเพราะว่าสั่งซื้อมือสองไปแล้ว แค่ต้องรอให้มาส่งพรุ่งนี้

เป้าหมายก็คือพวกเครื่องนอน ก็เจออยู่ตรงนี้ มีให้เลือกมากมาย ตอนแรกไม่รู้จะเลือกยังไงก็ถามพนักงานเขาก็ให้บริการอธิบายแนะนำของให้เป็นอย่างดี สุดท้ายก็เลือกซื้อทั้งฟูก หมอน ผ้าห้ม ทั้งหมด

นอกจากนี้พนักงานร้านยังแนะนำให้ซื้อระแนงไม้มาวางใต้ฟูกด้วยเพื่อให้เป็นการระบายอากาศลดความชื้นสะสมบนฟูก แต่เห็นแล้วรู้สึกว่าไม่ถึงกับจำเป็นก็เลยไม่ได้ซื้อด้วย

หลังจากเลือกของเสร็จ เนื่องจากมีหลายอย่างและค่อนข้างหนักเลยให้เขาเรียกแท็กซีให้เพื่อจะขนกลับ เขาก็โทรเรียกให้แต่ว่าต้องรอประมาณ ๒๐ นาทีจึงจะมา ก็นั่งรอไป

แล้วแท็กซีก็มา ขนของขึ้นรถแล้วนั่งกลับห้องพัก

หลังจากนั้นก็เดินมาหาซื้อของต่อ ใกล้ๆกันนั้นยังมีห้างคามาชิงคาร์นา (かましんカルナ) เป็นซูเปอร์ที่มีหลายสาขาภายในจังหวัดโทจิงิเป็นหลัก

ภายในมีร้านไดโซ (ダイソー) ซึ่งขายพวกของเล็กๆน้อยๆราคาถูก ก็มาเดินดูหาอะไรแต่งห้องเพิ่มเติม แต่ก็ไม่ได้เจออะไร

แต่ที่สะดุดตาคือตุ๊กตารูปซูชิ น่ารักดี แต่ก็ไม่ได้ซื้อหรอก

หลังจากที่อะไรดูลงตัวแล้วมาเดินหาอะไรกิน ก็เจอร้าน
โทจิงิยะ (
栃木家) ซึ่งเป็นร้านราเมงแบบอิเอะเกย์ที่สืบเชื้อสายโดยตรงจากร้านอิเอะเกย์ต้นตำหรับที่เมืองโยโกฮามะ พอดีเราเองก็เพิ่งมาจากโยโกฮามะก็เลยคิดว่าเหมาะจะกินร้านนี้ในโอกาสนี้พอดีเลย ก็เลยเลือกร้านนี้

เมนู

สั่งราเมงธรรมดาและเกี๊ยวซ่า ราคา ๙๐๐ + ๔๐๐ = ๑๓๐๐ เยน


หลังจากกินเสร็จก็กลับห้องไปพักผ่อน เข้านอนเป็นคืนแรกที่นี่
แม้จะเร่ิมเข้าพักแล้ว แต่ห้องยังอยู่ในสภาพไม่ได้พร้อมจริงๆเลย มีแต่พวกเครื่องนอนที่เพิ่งซื้อมาเพื่อให้นอนผ่านคืนนี้ไปได้ แต่นอกจากนั้นแล้วตอนนี้ห้องยังว่างเปล่าไม่มีเครื่องเรือนอะไร วันรุ่งขึ้นเครื่องเรือนที่สั่งไว้วันก่อนก็จะมาส่ง แต่ก็ยังไม่พอ ยังต้องวุ่นไปอีกสักพัก