φυβλαςのβλογ
บล็อกของ phyblas



อาเตอลีเยของอาช่า ตอนที่ ๑๔ : ขอฝากชื่อเหลือไว้บนแผ่นดินนี้
เขียนเมื่อ 2017/01/07 00:46
>> อ่านตอนแรก
>> อ่านตอนที่แล้ว


เมื่อปราบมังกรแถวทะเลทรายเกลือเสร็จก็ได้ถือโอกาสมาหาทาเนียด้วย ทาเนียได้เล่าเรื่องเกี่ยวกับบริเวณตรงนั้นซึ่งเป็้นสถานที่แปลกซึ่งเรียกว่าป่าช้าของสลัก (スラグの墓場) เพราะมีเรื่องล่าว่าเมื่อก่อนพวกสลักมาตายที่นี่กันมาก แต่ทั้งหมดก็อาจเป็นแค่เรื่องเล่า ไม่มีใครรู้เรื่องราวแน่นอนจริงๆ แต่ทาเนียก็บอกว่าประวัติศาสตร์เนี่ยช่างน่าสนใจ อยากรู้ว่าคนสมัยก่อนใช้ชีวิตที่นี่ยังไง อาช่าตอบว่าบางทีอาจจะอยู่กันอย่างอุดมสมบูรณ์ เพราะโลกสมัยก่อนมีเทคโนโลยีมากมาย แต่ทำไมถึงล่มสลายหายไปได้ก็ยังไม่อาจรู้



พอกลับมาถึงฟิร์ซแบร์กอาช่าไปที่สำนักงานของมาริออนเพื่อถามลินคาว่าหลังจากปราบมังกรเสร็จสามารถค้นพบสิ่งที่ตัวเองอยากทำได้หรือยัง ลินคากลับตอบว่าดูเหมือนว่านั่นจะไม่ใช่คำตอบ แต่อย่างน้อยก็ทำให้รู้ว่าการต่อสู้คงไม่ใช่สิ่งที่ตัวเองอยากทำจริงๆ



อาช่าได้ไปคุยเล่นกับนิโอและวิลเบลอยู่ที่ลานกว้าง คุยไปคุยมาอาช่ากับนิโอคุยเรื่องพืชผักกันอย่างสนุกสนานจนวิลเบลเริ่มตามเรื่องที่คุยกันไม่ทันและรู้สึกว่าตัวเองดูเป็นคนนอกไป เธอจึงงอนแล้วบอกให้อาช่ากับนิโอห้ามสนิทกันมากไปกว่านี้



หลังจากนั้นอาช่าออกมากับลินคาอีกครั้ง ระหว่างทางก็ถามขึ้นว่าถึงลินคาจะบอกว่าตัวเองไม่ได้ชอบการต่อสู้ แต่จริงๆท่าลินคาเวลาต่อสู้นั้นดูสง่างามมาก ลินคาก็บอกว่าเธออาจจะแค่ชอบออกแรงขยับตัวก็ได้ เพราะงานของเธอคือการใช้แรง เหมือนกับที่งานของมาริออนคือการใช้ความคิด



เมื่อเดินทางมาที่ฮอร์นไฮม์อีกครั้งยูริสก็เข้ามาหาอาช่าที่อาเตอลีเยแล้วมอบเครื่องรางเขามังกร (竜の角のお守り) ซึ่งทำจากมังกรที่ไปปราบมา บอกว่าเป็นสัญลักษณ์แห่งมิตรภาพ



พออาช่ามาที่ร้านของไคล์ เขาก็บอกว่าได้ยินข่าวเรื่องที่ยูริสปราบมังกรได้ เลยอยากจะฉลอง จึงขอให้อาช่าช่วยไปเรียกยูริสมาฉลองสักหน่อย



วันต่อมาอาช่าออกไปเก็บวัตถุดิบพร้อมกับนิโอที่พื้นที่ชุ่มน้ำเอิสเทิน นิโอชอบเดินไปในที่ที่ดูเหมือนอันตรายจนอาช่าอดเป็นห่วงไม่ได้ แต่นิโอก็พยายามแสดงให้เห็นว่าไม่เป็นไร ทุกอย่างสบายดี



เมื่อกลับมาฮอร์นไฮม์อีกทีอาช่าได้พานิโอมาที่ร้านของไคล์อีกครั้งไคล์ก็บ่นว่าอยากได้น้องสาวน่ารักแบบนี้บ้าง เขาก็เลยขอว่าต่อไปนี้ให้นิโอเรียกเขาว่าพี่ชาย แต่อาช่าก็บอกว่าไม่ยอมยกน้องสาวให้หรอก ไคล์ก็เลยบอกว่างั้นขออาช่าเป็นน้องสาวก็ได้ แต่นิโอก็รีบบอกว่าไม่ยอมยกอาช่าให้เช่นกัน เขาจึงได้แต่ตัดใจ



หลังจากนั้นอาช่าได้พายูริสมาที่ร้านของไคล์เพื่อจัดงานเลี้ยงฉลองตามที่ไคล์ต้องการ เมื่อมาถึงทุกคนก็แสดงความยินดีกับยูริส ไคล์กล่าวชื่นชมยูริสจากใจจริง แต่ก็ได้วางกับดักไว้ในอาหารที่ยูริสทานโดยใส่ของสุดเผ็ดลงไป สุดท้ายดูเหมือนทุกคนจะสนุกกันดี



หลังจากนั้นอาช่าก็กลับมาทำงานที่ฟิร์ซแบร์กต่อ วันหนึ่งนิโอไปเก็บผักแล้วขนกลับมาเป็นตะกร้าใบใหญ่มากจนไม่คิดว่าจะแบกไหว ทำให้อาช่าเป็นห่วงว่านิโอฝืนงานหนักเกินไปแล้ว แต่นิโอก็บอกว่าสบายมากเพราะเธอรู้สึกว่าตัวเองก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ



อาช่าออกมาผจญภัยพร้อมเรจีนา ระหว่างนั้นเธอก็ถามเรจีนาว่าเรื่องที่วันก่อนบอกว่าที่บ้านอยากให้กลับไปแต่งงานเป็นยังไงบ้าง เธอก็บอกว่าสุดท้ายก็ตัดสินใจได้แล้วว่าคงจะต้องกลับไปจริงๆ แต่ก่อนจะกลับไปอยากจะทำงานชิ้นสำคัญหลงเหลือไว้ จึงชวนอาช่าไปที่อุโมงค์ มีเรื่องที่อยากทำอยู่



ในครั้งนี้อาช่ายังได้พานิโออกมาด้วย เป็นครั้งแรกที่ได้ให้นิโอร่วมสู้ เธอโจมตีโดยใช้ปานาช่วย



พอสู้เสร็จรอบแรกอาช่าก็ถามนิโอด้วยความเป็นห่วงว่าเป็นยังไง เธอแสดงความเป็นห่วงเกินจริงจนนิโอต้องพยายามบอกว่าไม่เป็นไรให้เธอสบายใจ



อาช่ามาที่อุโมงค์ตามที่เรจินาเรียกขอ พอไปจึงรู้ว่าสิ่งที่เธออยากทำก็คือการสร้างสะพานใหม่สำหรับข้ามอุโมงค์นี้ที่จะสามารถใช้ไปได้อีกนาน



เพื่อการนั้นจำเป็นต้องใช้วัตถุดิบไม้จำนวนมากมาย ของที่ใช้งานได้ดีที่สุดคือขอนไม้ของยักษ์ (巨人の木切れ) เตรียมมา ๒๐ อันก็เพียงพอ



เมื่อรวบรวมวัตถุดิบครบแล้วการก่อสร้างก็เริ่มขึ้น


พอการก่อสร้างเสร็จสิ้นลงไกลด์เข้ามาหาเรจีนาพร้อมชื่นชมและบอกว่าภาคภูมิใจในตัวเธอมาก และรู้สึกเสียดายเป็นอย่างมากที่นี่จะเป็นงานชิ้นสุดท้ายของเธอ เขาได้เอาชื่อของเธอมาตั้งเป็นชื่อสะพานแห่งนี้ที่สร้างขึ้น ชื่อของเรจีนาจะคงเหลืออยู่ภายในอุโมงค์แห่งนี้ไปอีกนาน



อาช่ามาที่ฮอร์นไฮม์และแวะร้านเหล้านั่งคุยกับไคล์และยูริส ไคล์เล่าให้ฟังว่าที่จริงเขาและยูริสรู้จักกันตั้งแต่เด็ก ยูริสเคยพูดไว้ตั้งแต่เด็กแล้วว่าอยากปราบมังกร ตอนแรกมีแต่คนหัวเราะเยาะ ไม่คิดเลยว่าในที่สุดจะทำได้จริงๆ



แล้วอาช่าก็แวะมาหาทาเนียที่ทะเลทรายเกลืออีกครั้ง ครั้งนี้ทาเนียชวนคุยเรื่องตอนที่ไปเมืองฟิร์ซแบร์ก เธอบอกว่าที่นี่กับในเมืองต่างกันมากเลย เมืองมีคนเบียดเต็มไปหมด แต่เธอชินกับการอยู่ที่นี่แล้วคงจะอยู่ต่อไป แต่หากโตขึ้นอาจจะไปตามหาแฟนในเมือง เพราะหากอยู่ที่นี่ไปตลอดคงไม่ได้แต่งงานแน่



หลังจากนั้นอาช่าได้กลับมาที่รีเซินกังหาเรจีนาอีกครั้งก็เห็นเธอเก็บข้าวของเตรียมพร้อมสำหรับจะย้ายกลับ แต่เธอบอกว่ายังจะอยู่ต่ออีกสักพัก แค่เก็บของเตรียมไว้ก่อนเฉยๆ ก่อนจะกลับไปจริงๆอยากจะค่อยๆคิดเตรียมการไปสักพักถึงสิ่งที่ตัวเองอยากทำในอนาคต



วันที่ 1 เดือน 10 อาช่าไปหามาริออนและลินคา พอเธอบอกว่าอากาศเริ่มหนาวแล้ว ลินคาก็เล่าว่าพอย่างเข้าฤดูหนาวก็ทำให้นึกถึงความทรงจำสมัยที่เจอกับมาริออนครั้งแรก ผ่านมา ๙ ปีแล้ว แต่เล่าไปได้ไม่เท่าไหร่พอคุยไปคุยมากลับกลายเป็นเถียงกันเรื่องถั่วแว่น (眼鏡豆) อาช่าก็เลยไม่ได้รู้เรื่องราวต่อ




วันต่อมาอาช่าเจอลินคากำลังยืนเหม่ออยู่ที่สะพานจึงเข้าไปทัก เธอเลยเล่าเรื่องในอดีตต่อให้ฟังว่าเมื่อก่อนเธอเคยทำเรื่องไม่ดีเอาไว้แล้วถูกจับ แต่มาริออนกลับช่วยเธอเอาไว้ ดังนั้นจึงได้ตั้งใจจะทำงานอยู่กับมาริออนไปตลอดเพื่อตอบแทนคุณ อาช่าถามว่าทำไมจู่ๆจึงเล่าเรื่องนี้ ลินคาก็ตอบว่าเธอมีลางสังหรณ์ว่าจะมีอะไรบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับอดีตของตัวเองเกิดขึ้นในเร็วๆนี้



ช่วงต้นเดือน 10 อาช่าวุ่นกับการสร้างไอเท็มเพื่อฝึกวิชาเล่นแร่แปรธาตุไปเรื่อยๆ



ต่อมาไม่นานก็ย่างเข้าวันที่ 10 ซึ่งมีการเปิดตลาดขายของตามทางเดิน อาช่าเดินไปที่สะพานทางออกเมืองแล้วเห็นนิโอกำลังขายของอยู่



ร้านของนิโอมีของดีๆขายมากมาย เช่นดองเคลไฮท์ (ドンケルハイト) แล้วก็ดอกไม้พิทักษ์เวลา (時守りの花)



จากนั้นอาช่าไปเดินตลาดในเมืองก็เจอลินคามาทัก แต่วันนี้เธอดูแปลกไป พูดจาดูไม่เหมือนลินคาที่อาช่ารู้จัก สีตาก็แปลกไป พอคุยได้สักพักก็ได้ยินเสียงลินคาและมาริออนดังมาจากอีกทาง พอหันไปมองก็เห็นลินคาอีกคน แต่พออาช่ามองกลับมาอีกทีลินคาคนเมื่อครู่ก็หายไปแล้ว



ลินคาและมาริออนถามอาช่าว่าเกิดอะไรขึ้น พออาช่าเล่าให้ฟังเธอก็ชวนอาช่ามาคุยที่สำนักงาน แล้วเล่าว่าลินคาที่อาช่าเห็นตอนแรกนั่นเป็นพี่น้องกับลินคาคนนี้เอง แต่มีเรื่องบางอย่างทำให้ตอนนี้เป็นศัตรูกันอยู่ ลินคากำชับกับอาช่าว่าให้ระวังลินคาอีกคนให้ดี ถ้าเจอก็ให้รีบบอกเธอทันที



อาช่ากลับไปเดินที่ตลาดอีกครั้งก็พบเฟรดมาเดินดูของ เขาบอกว่ากำลังคิดจะหาซื้ออะไรให้เมริเอ็ตตา แต่พอเขาบอกของที่อยากซื้อให้แต่ละอย่างดูเหมือนจะเป็นรสนิยมแปลกๆทั้งนั้นจนอาช่าคิดในใจว่าเธอควรจะช่วยคิดดีมั้ยว่าควรให้อะไรกันแน่



อาช่ากลับไปที่อาเตอลีเยทำงานไปสักพักก็นิโอก็เข้ามาพร้อมกับขนของจำนวนมากเข้ามา เธอไปเก็บของแล้วเจอมังกรโจมตีก็เลยปราบแล้วเอาเล็บมันมา พออาช่ารู้ก็เป็นห่วงมาก



พอคุยสักพักนิโอก็เริ่มหน้าแดงๆ จากนั้นเธอก็เริ่มล้มลง อาช่ารีบพาเธอเข้าไปในบ้านนอนพักผ่อน พอนิโอตื่นขึ้นมาเธอก็บอกว่าเธออยากพยายามช่วยอาช่าเต็มที่ เพราะรู้สึกว่าเวลาของเธอได้หยุดไปนานจนรู้สึกว่าตัวเองยังเด็กอยู่ในขณะที่อาช่าเติบโตขึ้นมาก อาช่าจึงตอบว่าไม่จำเป็นต้องรีบหรอก เพราะสักวันหนึ่งยังไงนิโอก็ต้องเติบโตขึ้นจนได้เหมือนกัน



ทุกคนมีบทบาทหน้าที่และสิ่งที่ตัวเองสามารถทำได้ต่างกันไป ยังไงก็ตามต้องหาสิ่งที่ตัวเองจะทำได้และควรจะทำให้พบแล้วตั้งใจทำในสิ่งนั้น และแน่นอนว่าไม่ควรจะฝืนมากเกินไป


>> อ่านตอนต่อไป


-----------------------------------------

囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧囧

ดูสถิติของหน้านี้

หมวดหมู่

-- บันเทิง >> เกม >> อาเตอลีเย

ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาของบทความไปลงที่อื่นโดยไม่ได้ขออนุญาตโดยเด็ดขาด หากต้องการนำบางส่วนไปลงสามารถทำได้โดยต้องไม่ใช่การก๊อปแปะแต่ให้เปลี่ยนคำพูดเป็นของตัวเอง หรือไม่ก็เขียนในลักษณะการยกข้อความอ้างอิง และไม่ว่ากรณีไหนก็ตาม ต้องให้เครดิตพร้อมใส่ลิงก์ของทุกบทความที่มีการใช้เนื้อหาเสมอ

สารบัญ

รวมคำแปลวลีเด็ดจากญี่ปุ่น
python
-- numpy
-- matplotlib

-- pandas
-- pytorch
maya
การเรียนรู้ของเครื่อง
-- โครงข่าย
     ประสาทเทียม
บันทึกในญี่ปุ่น
บันทึกในจีน
-- บันทึกในปักกิ่ง
บันทึกในไต้หวัน
บันทึกในยุโรปเหนือ
บันทึกในประเทศอื่นๆ
เรียนภาษาจีน
qiita
บทความอื่นๆ

บทความแบ่งตามหมวด



ติดตามอัปเดตของบล็อกได้ที่แฟนเพจ

  ค้นหาบทความ

  บทความแนะนำ

หลักการเขียนทับศัพท์ภาษาจีนกวางตุ้ง
การใช้ unix shell เบื้องต้น ใน linux และ mac
หลักการเขียนทับศัพท์ภาษาจีนกลาง
g ในภาษาญี่ปุ่นออกเสียง "ก" หรือ "ง" กันแน่
ทำความรู้จักกับปัญญาประดิษฐ์และการเรียนรู้ของเครื่อง
ค้นพบระบบดาวเคราะห์ ๘ ดวง เบื้องหลังความสำเร็จคือปัญญาประดิษฐ์ (AI)
หอดูดาวโบราณปักกิ่ง ตอนที่ ๑: แท่นสังเกตการณ์และสวนดอกไม้
พิพิธภัณฑ์สถาปัตยกรรมโบราณปักกิ่ง
เที่ยวเมืองตานตง ล่องเรือในน่านน้ำเกาหลีเหนือ
บันทึกการเที่ยวสวีเดน 1-12 พ.ค. 2014
แนะนำองค์การวิจัยและพัฒนาการสำรวจอวกาศญี่ปุ่น (JAXA)
เล่าประสบการณ์ค่ายอบรมวิชาการทางดาราศาสตร์โดยโซวเคนได 10 - 16 พ.ย. 2013
ตระเวนเที่ยวตามรอยฉากของอนิเมะในญี่ปุ่น
เที่ยวชมหอดูดาวที่ฐานสังเกตการณ์ซิงหลง
บันทึกการเที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรกในชีวิต - ทุกอย่างเริ่มต้นที่สนามบินนานาชาติคันไซ
หลักการเขียนคำทับศัพท์ภาษาญี่ปุ่น
ทำไมจึงไม่ควรเขียนวรรณยุกต์เวลาทับศัพท์ภาษาต่างประเทศ
ทำไมถึงอยากมาเรียนต่อนอก
เหตุผลอะไรที่ต้องใช้ภาษาวิบัติ?

บทความแต่ละเดือน

2019年

1月 2月 3月 4月
5月 6月 7月 8月
9月 10月 11月 12月

2018年

1月 2月 3月 4月
5月 6月 7月 8月
9月 10月 11月 12月

2017年

1月 2月 3月 4月
5月 6月 7月 8月
9月 10月 11月 12月

2016年

1月 2月 3月 4月
5月 6月 7月 8月
9月 10月 11月 12月

2015年

1月 2月 3月 4月
5月 6月 7月 8月
9月 10月 11月 12月

ค้นบทความเก่ากว่านั้น

ไทย

日本語

中文