ไปต่ออายุใบอนุญาตพำนักอยู่ใหม่สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองสาขาอุตสึโนมิยะแล้วแวะร้านราเมงแถวนั้นด้วย
เขียนเมื่อ 2026/06/04 21:30
แก้ไขล่าสุด 2026/06/08 03:16
# จันทร์ 25 พ.ค. และ พฤหัส 4 มิ.ย. 2026
เนื่องจากใบอนุญาตพำนักอยู่ญี่ปุ่นกำลังจะหมดลงก็เลยเลยต้องมาทำเรื่องต่ออายุ ที่ผ่านมาก็ต้องทำอยู่ทุกปี เป็นอะไรที่ยุ่งยาก แต่ก็ต้องทำ ไม่งั้นก็อยู่ญี่ปุ่นต่อไม่ได้ แล้วต่อทีนึงเขาก็ก็ให้แค่ปีเดียว
สำหรับสถานที่ทำหรับทำเรื่องเกี่ยวกับใบอนุญาตพำนักอยู่นั้นมีอยู่ทุกจังหวัด ซึ่งโดยปกติแล้วจะตั้งอยู่ในเมืองหลักของจังหวัด ที่ผ่านมาเมื่อก่อนเคยอยู่ทั้งเซนไดและฟุกุโอกะก็มีที่สำหรับทำอยู่ในเมือง
ตอนอยู่ที่เซนไดก็ทำที่สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองเซนได (仙台出入国在留管理局) เล่าไว้ใน https://phyblas.hinaboshi.com/20230531
ตอนอยู่ฟุกุโอกะก็ไปทำที่สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองฟุกุโอกะ (福岡出入国在留管理局)
และสำหรับครั้งนี้มาอาศัยอยู่ที่เมืองอุตสึโนมิยะ ซึ่งก็เป็นเมืองหลักของจังหวัดโทจิงิ ในเมืองนี้มีสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองโตเกียว (東京出入国在留管理局) สาขาอุตสึโนมิยะ
ที่ไม่ได้ใช้ชื่อว่าสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองอุตสึโนมิยะเพราะว่าที่นี่ไม่ใช่เมืองหลักของภูมิภาค แม้จะเป็นเมืองหลักของจังหวัดก็ตาม แต่ยังไงก็ถือเป็นเมืองในภูมิภาคคันโตว ซึ่งใจกลางก็คือโตเกียวอยู่แล้ว ยังดีที่ไม่ต้องเข้าไปทำถึงโตเกียวแต่มีสาขาตามจังหวัดต่างๆให้เลือกทำได้
สถานที่เปิดเวลา 9:00-16:00 วันธรรมดาเท่านั้น ทำให้เราต้องตัดสินใจลางานครึ่งวัน โดยทำงานช่วงเช้าแล้วก็ไปตอนบ่าย
สำหรับเอกสารที่ต้องเตรียมไปนั้นก็มีไม่กี่อย่างเพราะครั้งนี้แค่ไปต่ออายุ ไม่ได้ยุ่งยากเหมือนตอนไปทำใหม่
- ใบสมัครที่กรอกข้อมูลเสร็จด้วยตัวเอง
- รูปถ่ายติดลงบนใบสมัคร
- พาสปอร์ต
- ใบอนุญาตพำนักอยู่ใบปัจจุบัน
นอกจากนี้ยังมีส่วนที่ต้องให้บริษัทช่วยเตรียมให้ ซึ่งอันนี้เราก็ส่งเมลไปให้ฝ่ายบุคคลที่บริษัทช่วยส่งมาให้ทางไปรษณีย์
- ใบสมัครที่ให้ทางบริษัทกรอกให้
- เอกสารรับรองว่าเป็นพนักงานของบริษัท
- เอกสารเพิ่มเติมเพื่อแสดงสถานะของบริษัท
เอกสารเพิ่มเติมนี้จะต่างไปตามประเภทของบริษัท ต้องหาข้อมูลให้ดี แต่บริษัทที่รับคนต่างชาติเยอะอยู่แล้วจะรู้ดีว่าต้องเตรียมอะไร ให้ทางฝ่ายบุคคลจัดการให้ได้
สำหรับสถานที่ตั้งของสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองสาขาอุตสึโนมิยะนั้นอยู่ทางตะวันตกของเมือง ซึ่งก็เป็นคนละฝั่งกับทั้งสถานที่ที่เราพักและทำงานซึ่งอยู่อยู่ฝั่งตะวันออก ฝั่งตะวันตกนั้นไม่มีรถรางนั่งไปได้ ต่างจากฝั่งตะวันออกที่มีรถราง ดังนั้นก็เลยไปได้โดยรถเมล์เท่านั้น โดยนั่งจากสถานีอุตสึโนมิยะมาลงที่ป้ายหน้าศาล (裁判所前)
ตั้งอยู่หน้าศาลท้องถิ่นอุตสึโนมิยะ (宇都宮地方裁判所) พอลงรถเมล์มาก็เห็นอาคารศาลอยู่ฝั่งตรงข้ามเลย
ถนนตรงนี้มีดอกไม้ตามทางสวยดี
เดินไปนิดหน่อยแล้วข้ามฝั่งถนนก็ถึงอาคารเป้าหมาย ที่นี่ที่จริงแล้วเป็นที่ทำการอะไรอย่างอื่นอีกหลายอย่างด้วย มีอยู่หลายชั้น แต่ว่าสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองอยู่ชั้นล่างเลย
มาถึงก็เห็นคนนั่งๆยืนๆอยู่หน้าทางเข้า คนพวกนี้ดูแล้วก็เป็นคนต่างชาติที่มายื่นเรื่องเหมือนเรา เวลามาทำเรื่องต้องรอคิวยาว ข้างในมีที่นั่งให้รอได้ แต่ก็ดูจะไม่พอเลยมีคนออกมารอข้างนอกบ้าง
ทางเข้าอยู่ตรงนี้ ภายในเล็กนิดเดียว ค่อนข้างแออัด คนแน่นตลอด
เข้าไปถึงก็เริ่มจากกดบัตรคิวแล้วก็รอไป ตอนที่เราไปถึงมันขึ้นว่าต้องรอถึง ๕๐ กว่าคิว ก็รอยาวไป เห็นว่าปกติต้องรอนานเป็นชั่วโมงกันเป็นปกติ
ระหว่างรอก็ออกมาหาอะไรกินสักหน่อย เพราะเป็นเวลาเที่ยง
ฝั่งตรงข้ามมีร้านโดซังโกะไอไอราเมง (どさん子あいあいラーメン) แต่ว่าวันนั้นพอดีร้านปิดอยู่ เห็นมีติดป้ายบอกที่หน้าร้านไว้ด้วย บอกว่าปิดร้านตลอดสัปดาห์นี้
ก็เลยต้องเดินออกมาไกลหาร้านอื่นกิน
เดินย้อนมาทางตะวันออกก็เจอร้านโมโตมาจิยะ (元町家) เป็นร้านราเมงแบบอิเอะเกย์ แต่ว่าไม่ใส่ผักปวยเล้ง ซึ่งถือว่าต่างจากอิเอะเกย์ส่วนใหญ่ที่มักจะต้องมี แต่ว่าร้านนี้เน้นใส่ต้นหอมหั่นแทนเป็นหลัก
เมื่อเข้ามาในร้านก็เลือกเมนูโดยกดที่เครื่องขาอัตโนมัติ
กินดูแล้วก็ถือว่าอร่อยดี แม้จะไม่มีผักปวยเล้งก็ตาม แต่ยังไงก็คิดว่าอยากให้มี
หลังจากกินเสร็จก็เดินย้อนกลับมารอคิว ซึ่งก็กระเตื้องไปพอสมควรแล้วแต่ก็ยังต้องรอต่ออีกนาน จนในที่สุดก็ถึงคิวหลังจากที่รอมานานเกือบ ๒ ชั่วโมง นานมากจริงๆ เป็นเพราะว่าเป็นวันจันทร์ด้วย เห็นเขาว่าถ้ามาวันอังคารถึงพฤหัสคนจะน้อยกว่านี้
แล้วก็ทำเรื่องเสร็จ ใช้เวลารวมแล้วก็ ๒ ชั่วโมงกว่า กลับมานั่งรถเมล์กลับ
ตอนทำเรื่องเสร็จเขาคืนบัตรใบอนุญาตพำนักใบปัจจุบันกับพาสปอร์ตให้พร้อมกับใบนี้ ซึ่งเป็นหลักฐานว่าเรามาทำเรื่องแล้ว หลังจากนั้นก็ต้องรอเขาส่งใบแจ้งว่าทำเรื่องเสร็จมาให้ทางไปรษณีย์แล้วจึงกลับมาที่นี่อีกพร้อมเอาใบนี้มาด้วย
หลังจากนั้นผ่านไปประมาณสัปดาห์ ในวันพุธที่ 3 มิถุนายน ก็มีใบแจ้งส่งมา บอกให้มารับบัตรใหม่ภายในวันที่ 16 มิถุนายน เราจึงตัดสินใจไปรับในวันถัดไปคือพฤหัสที่ 4 มิถุนายน
การไปเอาต้องเตรียมของไป ๕ อย่าง
- พาสปอร์ต
- ใบอนุญาตพำนักอยู่ใบเก่า
- อากรแสตมป์ ๖๐๐๐ เยน
- ใบหลักฐานการทำเรื่องเสร็จ
- ใบแจ้ง (ก็คือใบนี้ที่เขาส่งมา)
ก็ลางานครึ่งบ่ายแล้วกลับมาที่นี่อีกที ครั้งนี้คิวรอแค่ ๒๐ กว่าคนเท่านั้น ต่างจากตอนมาทีแรกมาก เพราะเป็นวันพฤหัส
แล้วก็มารับบัตรคิวแล้วก็ไปหาอะไรกินเหมือนเดิม
แต่คราวนี้ร้านโดซังโกะไอไอราเมงเปิดแล้ว ก็เลยได้กิน
ภายในร้าน มานั่งตรงที่นั่งเคาน์เตอร์ริมสุด
ข้างๆมีทั้งปฏิทินและอ่างล้างมือ ข้างบนยังมีโทรทัศน์ติดผนังอยู่ด้วย
เมนู เป็นราเมงมิโสะเป็นหลัก แล้วก็มีอย่างอื่น รวมถึงเกี๊ยวซ่าด้วย
สั่งราเมงมิโสะใส่กระเทียม ๗๐๐ เยน
กินเสร็จก็ไปที่ทำการไปรษณีย์อุตสึโนมิยะโอบาตะ (宇都宮小幡郵便局) ซึ่งอยู่ใกล้ๆกันนี้ เพราะว่าต้องซื้ออากรแสตมป์สำหรับไปจ่ายค่าทำเรื่อง
อากรแสตมป์ราคา ๖๐๐๐ เยน
เสร็จแล้วก็กลับไปนั่งรอคิว ครั้งนี้ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมง กดบัตรคิวตอน 12:25 แต่โดนเรียกประมาณ 13:20 ต่างจากตอนไปยื่นเรื่องซึ่งต้องรอเกือบ ๒ ชั่วโมง
ทั้งหมดก็มาเขียนบันทึกเล่าเป็นประสบการณ์ว่าเมื่ออยู่ญี่ปุ่นก็ต้องมาทำเรื่องยุ่งยากแบบนี้ทุกปีเพื่อให้ได้อยู่ต่อไปได้เรื่อยๆ และที่จริงก็ยังไม่ได้จบแค่นี้ด้วย เพราะเมื่อต่ออายุใบอนุญาตพำนักอยู่แล้วก็ยังมีเรื่องอย่างอื่นที่ต้องไปทำตามมาอีกด้วย
เนื่องจากใบอนุญาตพำนักอยู่ญี่ปุ่นกำลังจะหมดลงก็เลยเลยต้องมาทำเรื่องต่ออายุ ที่ผ่านมาก็ต้องทำอยู่ทุกปี เป็นอะไรที่ยุ่งยาก แต่ก็ต้องทำ ไม่งั้นก็อยู่ญี่ปุ่นต่อไม่ได้ แล้วต่อทีนึงเขาก็ก็ให้แค่ปีเดียว
สำหรับสถานที่ทำหรับทำเรื่องเกี่ยวกับใบอนุญาตพำนักอยู่นั้นมีอยู่ทุกจังหวัด ซึ่งโดยปกติแล้วจะตั้งอยู่ในเมืองหลักของจังหวัด ที่ผ่านมาเมื่อก่อนเคยอยู่ทั้งเซนไดและฟุกุโอกะก็มีที่สำหรับทำอยู่ในเมือง
ตอนอยู่ที่เซนไดก็ทำที่สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองเซนได (仙台出入国在留管理局) เล่าไว้ใน https://phyblas.hinaboshi.com/20230531
ตอนอยู่ฟุกุโอกะก็ไปทำที่สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองฟุกุโอกะ (福岡出入国在留管理局)
และสำหรับครั้งนี้มาอาศัยอยู่ที่เมืองอุตสึโนมิยะ ซึ่งก็เป็นเมืองหลักของจังหวัดโทจิงิ ในเมืองนี้มีสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองโตเกียว (東京出入国在留管理局) สาขาอุตสึโนมิยะ
ที่ไม่ได้ใช้ชื่อว่าสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองอุตสึโนมิยะเพราะว่าที่นี่ไม่ใช่เมืองหลักของภูมิภาค แม้จะเป็นเมืองหลักของจังหวัดก็ตาม แต่ยังไงก็ถือเป็นเมืองในภูมิภาคคันโตว ซึ่งใจกลางก็คือโตเกียวอยู่แล้ว ยังดีที่ไม่ต้องเข้าไปทำถึงโตเกียวแต่มีสาขาตามจังหวัดต่างๆให้เลือกทำได้
สถานที่เปิดเวลา 9:00-16:00 วันธรรมดาเท่านั้น ทำให้เราต้องตัดสินใจลางานครึ่งวัน โดยทำงานช่วงเช้าแล้วก็ไปตอนบ่าย
สำหรับเอกสารที่ต้องเตรียมไปนั้นก็มีไม่กี่อย่างเพราะครั้งนี้แค่ไปต่ออายุ ไม่ได้ยุ่งยากเหมือนตอนไปทำใหม่
- ใบสมัครที่กรอกข้อมูลเสร็จด้วยตัวเอง
- รูปถ่ายติดลงบนใบสมัคร
- พาสปอร์ต
- ใบอนุญาตพำนักอยู่ใบปัจจุบัน
นอกจากนี้ยังมีส่วนที่ต้องให้บริษัทช่วยเตรียมให้ ซึ่งอันนี้เราก็ส่งเมลไปให้ฝ่ายบุคคลที่บริษัทช่วยส่งมาให้ทางไปรษณีย์
- ใบสมัครที่ให้ทางบริษัทกรอกให้
- เอกสารรับรองว่าเป็นพนักงานของบริษัท
- เอกสารเพิ่มเติมเพื่อแสดงสถานะของบริษัท
เอกสารเพิ่มเติมนี้จะต่างไปตามประเภทของบริษัท ต้องหาข้อมูลให้ดี แต่บริษัทที่รับคนต่างชาติเยอะอยู่แล้วจะรู้ดีว่าต้องเตรียมอะไร ให้ทางฝ่ายบุคคลจัดการให้ได้
สำหรับสถานที่ตั้งของสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองสาขาอุตสึโนมิยะนั้นอยู่ทางตะวันตกของเมือง ซึ่งก็เป็นคนละฝั่งกับทั้งสถานที่ที่เราพักและทำงานซึ่งอยู่อยู่ฝั่งตะวันออก ฝั่งตะวันตกนั้นไม่มีรถรางนั่งไปได้ ต่างจากฝั่งตะวันออกที่มีรถราง ดังนั้นก็เลยไปได้โดยรถเมล์เท่านั้น โดยนั่งจากสถานีอุตสึโนมิยะมาลงที่ป้ายหน้าศาล (裁判所前)
ตั้งอยู่หน้าศาลท้องถิ่นอุตสึโนมิยะ (宇都宮地方裁判所) พอลงรถเมล์มาก็เห็นอาคารศาลอยู่ฝั่งตรงข้ามเลย
ถนนตรงนี้มีดอกไม้ตามทางสวยดี
เดินไปนิดหน่อยแล้วข้ามฝั่งถนนก็ถึงอาคารเป้าหมาย ที่นี่ที่จริงแล้วเป็นที่ทำการอะไรอย่างอื่นอีกหลายอย่างด้วย มีอยู่หลายชั้น แต่ว่าสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองอยู่ชั้นล่างเลย
มาถึงก็เห็นคนนั่งๆยืนๆอยู่หน้าทางเข้า คนพวกนี้ดูแล้วก็เป็นคนต่างชาติที่มายื่นเรื่องเหมือนเรา เวลามาทำเรื่องต้องรอคิวยาว ข้างในมีที่นั่งให้รอได้ แต่ก็ดูจะไม่พอเลยมีคนออกมารอข้างนอกบ้าง
ทางเข้าอยู่ตรงนี้ ภายในเล็กนิดเดียว ค่อนข้างแออัด คนแน่นตลอด
เข้าไปถึงก็เริ่มจากกดบัตรคิวแล้วก็รอไป ตอนที่เราไปถึงมันขึ้นว่าต้องรอถึง ๕๐ กว่าคิว ก็รอยาวไป เห็นว่าปกติต้องรอนานเป็นชั่วโมงกันเป็นปกติ
ระหว่างรอก็ออกมาหาอะไรกินสักหน่อย เพราะเป็นเวลาเที่ยง
ฝั่งตรงข้ามมีร้านโดซังโกะไอไอราเมง (どさん子あいあいラーメン) แต่ว่าวันนั้นพอดีร้านปิดอยู่ เห็นมีติดป้ายบอกที่หน้าร้านไว้ด้วย บอกว่าปิดร้านตลอดสัปดาห์นี้
ก็เลยต้องเดินออกมาไกลหาร้านอื่นกิน
เดินย้อนมาทางตะวันออกก็เจอร้านโมโตมาจิยะ (元町家) เป็นร้านราเมงแบบอิเอะเกย์ แต่ว่าไม่ใส่ผักปวยเล้ง ซึ่งถือว่าต่างจากอิเอะเกย์ส่วนใหญ่ที่มักจะต้องมี แต่ว่าร้านนี้เน้นใส่ต้นหอมหั่นแทนเป็นหลัก
เมื่อเข้ามาในร้านก็เลือกเมนูโดยกดที่เครื่องขาอัตโนมัติ
กินดูแล้วก็ถือว่าอร่อยดี แม้จะไม่มีผักปวยเล้งก็ตาม แต่ยังไงก็คิดว่าอยากให้มี
หลังจากกินเสร็จก็เดินย้อนกลับมารอคิว ซึ่งก็กระเตื้องไปพอสมควรแล้วแต่ก็ยังต้องรอต่ออีกนาน จนในที่สุดก็ถึงคิวหลังจากที่รอมานานเกือบ ๒ ชั่วโมง นานมากจริงๆ เป็นเพราะว่าเป็นวันจันทร์ด้วย เห็นเขาว่าถ้ามาวันอังคารถึงพฤหัสคนจะน้อยกว่านี้
แล้วก็ทำเรื่องเสร็จ ใช้เวลารวมแล้วก็ ๒ ชั่วโมงกว่า กลับมานั่งรถเมล์กลับ
ตอนทำเรื่องเสร็จเขาคืนบัตรใบอนุญาตพำนักใบปัจจุบันกับพาสปอร์ตให้พร้อมกับใบนี้ ซึ่งเป็นหลักฐานว่าเรามาทำเรื่องแล้ว หลังจากนั้นก็ต้องรอเขาส่งใบแจ้งว่าทำเรื่องเสร็จมาให้ทางไปรษณีย์แล้วจึงกลับมาที่นี่อีกพร้อมเอาใบนี้มาด้วย
หลังจากนั้นผ่านไปประมาณสัปดาห์ ในวันพุธที่ 3 มิถุนายน ก็มีใบแจ้งส่งมา บอกให้มารับบัตรใหม่ภายในวันที่ 16 มิถุนายน เราจึงตัดสินใจไปรับในวันถัดไปคือพฤหัสที่ 4 มิถุนายน
การไปเอาต้องเตรียมของไป ๕ อย่าง
- พาสปอร์ต
- ใบอนุญาตพำนักอยู่ใบเก่า
- อากรแสตมป์ ๖๐๐๐ เยน
- ใบหลักฐานการทำเรื่องเสร็จ
- ใบแจ้ง (ก็คือใบนี้ที่เขาส่งมา)
ก็ลางานครึ่งบ่ายแล้วกลับมาที่นี่อีกที ครั้งนี้คิวรอแค่ ๒๐ กว่าคนเท่านั้น ต่างจากตอนมาทีแรกมาก เพราะเป็นวันพฤหัส
แล้วก็มารับบัตรคิวแล้วก็ไปหาอะไรกินเหมือนเดิม
แต่คราวนี้ร้านโดซังโกะไอไอราเมงเปิดแล้ว ก็เลยได้กิน
ภายในร้าน มานั่งตรงที่นั่งเคาน์เตอร์ริมสุด
ข้างๆมีทั้งปฏิทินและอ่างล้างมือ ข้างบนยังมีโทรทัศน์ติดผนังอยู่ด้วย
เมนู เป็นราเมงมิโสะเป็นหลัก แล้วก็มีอย่างอื่น รวมถึงเกี๊ยวซ่าด้วย
สั่งราเมงมิโสะใส่กระเทียม ๗๐๐ เยน
กินเสร็จก็ไปที่ทำการไปรษณีย์อุตสึโนมิยะโอบาตะ (宇都宮小幡郵便局) ซึ่งอยู่ใกล้ๆกันนี้ เพราะว่าต้องซื้ออากรแสตมป์สำหรับไปจ่ายค่าทำเรื่อง
อากรแสตมป์ราคา ๖๐๐๐ เยน
เสร็จแล้วก็กลับไปนั่งรอคิว ครั้งนี้ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมง กดบัตรคิวตอน 12:25 แต่โดนเรียกประมาณ 13:20 ต่างจากตอนไปยื่นเรื่องซึ่งต้องรอเกือบ ๒ ชั่วโมง
ทั้งหมดก็มาเขียนบันทึกเล่าเป็นประสบการณ์ว่าเมื่ออยู่ญี่ปุ่นก็ต้องมาทำเรื่องยุ่งยากแบบนี้ทุกปีเพื่อให้ได้อยู่ต่อไปได้เรื่อยๆ และที่จริงก็ยังไม่ได้จบแค่นี้ด้วย เพราะเมื่อต่ออายุใบอนุญาตพำนักอยู่แล้วก็ยังมีเรื่องอย่างอื่นที่ต้องไปทำตามมาอีกด้วย